กองกำลังเฉพาะกิจร่วม ๙๗๒ ไทย/ติมอร์
ตอนที่ ๑๖ กำลังใจที่....ขาดตอน
     นับถึงวันที่ ๒ ธ.ค.๔๒ กองกำลังทหารบกไทย/ติมอร์ ได้รับจดหมายที่มาจาก ประเทศไทยเป็นจำนวน ๓ ครั้ง โดยเฉพาะจากไปรษณีย์สนามของกรมสารบรรณทหารบกส่งไปให้กองกำลังฯ ที่เบาเกามีเพียงครั้งเดียวเท่านั้น ด้วย ความสัตย์จริงแล้ว ผมไม่อยากจะเขียนถึงเรื่องนี้เลย เพราะอาจจะเป็นเรื่องที่กระทบกระเทือนจิตใจคนทำงานอีกหลายคน ทั้งๆ ที่ทุกคนก็ทำงานกัน อย่างเต็มกำลังเต็มความสามารถอยู่แล้ว แต่เมื่อมีหน้าที่ที่จะต้องประชาสัมพันธ์ภารกิจของกองทัพบกไทยที่ส่งกำลังเข้าไปร่วมรักษาสันติภาพในติมอร์ฯ ผมมีความจำเป็นที่จะต้องพูดถึงเพราะผมตอบคำถามที่ว่า "ทำไมจดหมายจากครอบครัวที่อยู่เมืองไทยไม่มีมาถึง ทั้งๆ ที่มีช่องทางที่จะส่งจดหมายไป ที่ติมอร์ฯ หลายช่องทางรวมทั้งไปรษณีย์สนามที่ ทบ. ตั้งขึ้นที่กรมสารบรรณทหารบก" ผมตอบคำถามดังกล่าวไม่ได้ครับ
     จากเอกสารคู่มือกำลังพลสำหรับ กกล.ทบ.ไทย/ติมอร์ ซึ่งจัดทำโดยกรมกำลังพลทหารบกทำไว้ก่อนที่ กำลังพลจะเดินทางไปติมอร์ฯ ตอนหนึ่งได้พูดถึงการฝากส่งไปรษณีย์ภัณฑ์และพัสดุไปรษณีย์สำหรับทหารที่ปฏิบัติราชการสนามไว้ว่า "ให้กรมสาร บรรณทหารบกโดยแผนกไปรษณีย์ทหาร กรมสารบรรณทหารบก เป็นศูนย์กลางบริการรับฝากส่งไปรษณีย์ภัณฑ์สำหรับครอบครัว ญาติมิตรของ ทหารที่ปฏิบัติราชการและประชาชนทั่วไป" แต่ถึงวันนี้ผมยังไม่แน่ใจ (ไม่ได้รับคำยืนยัน) ว่ามีการดำเนินการรับฝากไปรษณีย์ภัณฑ์ดังกล่าวหรือไม่ พ.ท.ประชุม สุขสำราญ อนุศาสนาจารย์ กกล.ทบ.ไทย/ติมอร์ เขียนไว้ในหัวเรื่องที่ว่า "กำลังใจที่ขาดตอน" โดยบรรยายไว้ว่า...ชัยชนะของกองทัพไม่ ได้อยู่ที่ปืนกล ปืนใหญ่ รถถัง เครื่องบินเท่านั้น แต่อยู่ที่จิตใจทหาร จิตใจที่แข็งแกร่ง ขวัญและกำลังใจที่ดีเยี่ยม นี่คือวาทะของพลเอกยอร์ช ซี มาร์แชล ขุนศึกอเมริกา ผู้วางแผนยุทธศาสตร์ที่สร้างชัยชนะแก่ประเทศพันธมิตรในสนามรบภาคพื้นทวีปยุโรบและเอเชีย เมื่อสงครามโลกครั้งที่ ๒ ทำอย่างไร กองทัพจึงจะมีชัย ชาติที่พัฒนาแล้วเช่นอเมริกาได้ตอบปัญหานี้ไว้ชัดเจนที่สุดคือ การพัฒนา (Development) และการดำรงไว้ (Maintenance) ซึ่ง ชีวิตของหน่วย ๔ ประการ ให้ดำรงอยู่ในระดับสูงสุดอย่างต่อเนื่องคือ
๑. ขวัญกำลังใจ (Morals)
๒. วินัย (Discipline)
๓. สามัคคีธรรม (Esprit de corps)
๔. ประสิทธิภาพของกำลังพลและหน่วย (Proficieney)
     ขวัญกำลังใจที่ทหารไทยได้รับอย่างต่อเนื่องจากพี่น้องชาวไทยคือจดหมายจากแนวหลัง ซึ่งมีน้ำใจ ส่งแรงเชียร์ไปให้ทหารไทยอ่าน แต่เนื่องจากเราแยกย้ายที่ตั้งอยู่หลายพื้นที่จึงนำไปอ่านได้ไม่ทั่วถึงและเสียงเรียกร้องจากทหารทั้งหลายบอกตรงกันว่า "หิวจดหมาย" โดยเฉพาะจดหมายส่วนตัวที่ตัวเองเขียนไปเมืองไทยแล้ว ไม่ได้รับจดหมายตอบจากเมืองไทยเลย นี่เป็นตัวอย่างของคน "หิวจดหมาย"
          "ถ้ามีคนจดหมาย ถึงเราก่อน เราจะอ้อน ขอบคุณไม่รู้หาย
     คงจะช่วยความเหงา บรรเทาคลาย อ่านจดหมาย ให้ปลื้มจนลืมกิน
     แต่ตอนนี้ ไม่มีอะไรเลย จดหมายเอ๋ย ไม่มีมาทั้งสิ้น
     เขียนไปแล้วส่งให้แล้วเพื่อนทุกถิ่น แต่เพื่อนเอ๋ย ไม่ได้ยินหรืออย่างไร
     เคยครวญคร่ำ อำลา เมื่อคราจาก จะอดอยาก แห้งแล้ง อยู่แห่งไหน
     จะส่งสาส์น เยี่ยมเยือน กำลังใจ ถึงตัวไกล แต่ใจอยู่ เป็นคู่เคียง
     คนอยู่ไกล ใจเหงา แสนเปล่าเปลี่ยว อยู่คนเดียว ห่างไกล แสงสีเสียง
     อยากได้ยิน ข่าวเพื่อน เหมือนสำเนียง ออดอ้อนเพียง ว่าคิดถึง ก็ซึ้งเกิน
     แต่ใครหนอ จะเป็น ใครคนนั้น ที่แบ่งปัน กำลังใจ ไม่ขัดเขิน
     ช่วยคนเหงา คลายเศร้า พอเพลิดเพลิน ก็ขอเชิญ ส่งจดหมาย มาให้ที
     หนึ่งวันมี ๒๔ ชั่วโมง ในเวลา ๑ ชั่วโมงอาจจะคิดถึงบ้านหนึ่งครั้ง หรือหากอยู่ท่ามกลางเพื่อนฝูงหรือ ไปปฏิบัติภารกิจก็อาจจะไม่มีเวลาในการคิดถึงบ้าน แต่เชื่อเถอะ คนเรานั้นต้องมีเวลาเป็นส่วนตัวบ้าง แล้วเขาก็อดคิดถึงบ้านไม่ได้ โดยเฉพาะพวกที่อยู่ ห่างไกลออกไป เช่น ที่เมืองวีเคเค หรือท่าเรือบีเอโซ กำลังพลที่จัดไปคุ้มกันข้าวสารของเวิลด์ฟูดโปรแกรม(WFP)และคุ้มกันผู้อพยพที่เดินทางมาขึ้นที่ ท่าเรือแห่งนี้ ทหารนั่งซึมอยู่ริมทะเลเพราะเห็นแต่น้ำกับฟ้า ใครจากกองกำลังฯ เดินทางไปที่นั่นจะถูกถามบ่อยครั้งว่ามีจดหมายจากเมืองไทยบ้างไหม มีแต่คนส่ายหน้าแล้วตอบว่า ไม่มีครับ ทำไมเป็นเช่นนั้น ไม่มีใครรู้ เที่ยวเมล์แล้ว เที่ยวเมล์เล่า ที่ DHC - ๔ Caribou ของกองทัพอากาศออสเตรเลียบิน ไปส่งเมล์ทุกวันจากดาร์วิน-ดิลี-บาเกาและเดินทางกลับตามเส้นทางเดิม ทหารออสเตรเลียที่ขึ้นสมทบกองกำลังทหารบกไทยได้รับจดหมายและพัสดุ เกือบทุกวัน
     แต่ ส.ท.โกศล จอประดิษฐ์ ไปรับถุงเมล์มามีแต่ความว่างเปล่าทุกวัน ความรู้สึกของพวกเราที่อยู่ที่ ติมอร์ตะวันออก มีความรู้สึกเหมือนกันว่าเพราะเหตุไรจึงเป็นอย่างนี้ กองทัพบกไม่เอาใจใส่ดูแลพวกเราเลยหรือ เพียงแค่นำจดหมายส่งต่อไปให้คน ของกองทัพบกที่อยู่ในต่างประเทศแค่นั้นทำไม่ได้เชียวหรือ มันติดอยู่ตรงไหน จึงต้องรอคอยจดหมายกันนานนับเดือน ยิ่งได้อ่านพบในข่าวทหารบก อันเป็นเอกสารของกองทัพบก(ฉบับที่๑๐ อังคารที่ ๙ พ.ย.๔๒ ล่าสุดที่ได้รับ) ล้อมกรอบไว้ในหน้าหนึ่งตอนล่างว่า"ญาติมิตรของทหารไทยที่ไปปฏิบัติ งานอยู่ในกองกำลังรักษาสันติภาพที่ติมอร์ตะวัน ออกโปรดทราบ ถ้าท่านประสงค์จะติดต่อสื่อสารหรือมีจดหมายถึง กรุณารอไว้ก่อน เนื่องจากกรม สารบรรณทหารบกแจ้งว่า ศูนย์รวบรวมไปรษณีย์ภัณฑ์และพัสดุไปรษณีย์ของ บก.ทหารสูงสุดและ ทบ.ยังไม่พร้อมที่จะเปิดบริการ หากเปิดบริการ ได้เมื่อใด จะแจ้งให้ทราบต่อไป"
     จากข้อความนี้ พวกเรายิ่งวังเวงขึ้นไปอีก เออ หนอ ส่งกำลังทหารทั้งกองทัพไปร่วมระดับอินเตอร์ กับเขาทั้งที งานแค่นี้ก็มีปัญหาข้อความที่ว่ายังไม่พร้อมที่จะเปิดบริการก็ดี หากเปิดบริการได้เมื่อใดจะแจ้งให้ทราบก็ดี ล้วนแต่ฟ้องว่าระบบงานของ กองทัพล้มเหลว โดยไม่ต้องพูดถึงการส่งกำลังบำรุง ข้าวปลาอาหารไปให้พวกเรากิน แค่กระดาษเปล่าๆ ยังส่งไปให้ไม่ได้เลย ...... โธ่ ถัง มีครอบครัว ของกำลังพลบางคนเล่าให้ฟังทาง E-mail ว่าได้ไปฝากส่งพัสดุภัณฑ์ไปที่ติมอร์ เจ้าหน้าที่กรมสารบรรณทหารบกได้แก้ห่อพัสดุของเขาออก แล้วบอก ผู้ฝากส่งว่า สิ่งนี้ไม่จำเป็นต้องส่งไป สิ่งนี้จำเป็นต้องส่ง สุดท้ายก็บอกว่าน้ำหนักเกิน ๒ กก.ส่งไม่ได้ ต้องห่อพัสดุมาแค่ ๒ กก. ผมได้เปิดคู่มือกำลัง พลสำหรับ กกล.ทบ.ไทย/ติมอร์ดูแล้ว กำหนดไว้ที่ ๕ กก.จึงอยากขอคำยืนยันว่า น้ำหนักพัสดุภัณฑ์เป็นเท่าไรแน่และเจ้าหน้าที่ไปรษณีย์สนามมีหน้าที่ พิจารณาและตรวจสิ่งของที่ครอบครัวส่งไปให้กำลังพล ที่ติมอร์ ด้วยหรือ ครับยังมีบันทึกที่ไม่ลับอีกหลายเล่ม หลายคนเขียนระบายความรู้สึกในเรื่อง นี้ไว้มากมาย ที่ ร.๓๑ พัน.๓ รอ.เขาระบายความรู้สึกไว้ว่า "ก้มหน้าก้มตาทำงานไปเถอะ ไม่ต้องไปรอมันแล้ว จดหมายจากบ้าน เมื่อไม่ส่งมาก็ไม่ต้องส่ง จะได้ไม่ต้องตั้งตาคอย ไหนว่าจะรวบรวมจดหมายจากครอบครัว ญาติมิตร ส่งไปให้ ทำไมต้องหลอกกันด้วย" ผมนำเอาความรู้สึกของลูก ทบ.หลาย คนมาระบายให้ท่านผู้อ่านฟัง ดังรายละเอียดข้างต้นนี้ ก็เพื่อจะบอกว่า ความว้าเหว่ ความเงียบเหงา ความคิดถึงบ้าน มันเป็นความรู้สึกที่ยากจะบรรยาย ได้ เมื่ออยู่ห่างไกลจากครอบครัว ห่างไกลพ่อ ไกลแม่ ไกลลูกเมีย ก็จะเป็นดังนี้ครับ
     ขอวิงวอน ท่านที่มีหน้าที่เกี่ยวข้องกับการดำเนินการในเรื่องนี้ ได้กรุณาเถอะครับ ช่วยดำเนินการให้ เป็นไปตามวัตถุประสงค์ของกองทัพบกทีเถอะ
     ในนามของกองทัพบก ขอขอบพระคุณท่านเจ้ากรมสารบรรณทหารบก ไว้ ณ โอกาสนี้ครับ.

01 02 03 04 05 06 07 08 09 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40

picture   e-mail address: [email protected], baucau EAST TIMOR
Hosted by www.Geocities.ws

1