กองกำลังเฉพาะกิจร่วม ๙๗๒ ไทย/ติมอร์

ตอนที่ ๖ ผู้สนับสนุนการเคลื่อนย้ายกำลังพล
     มีครอบครัวของทหารที่ไปติมอร์ฯ ถามผมว่า "บนเครื่องบินของสหรัฐฯ มีที่ขี้ ที่เยี่ยวไหม" ผมตอบท่านไปว่า มีซิครับ ถ้าไม่มีหลายคนคงจะหน้าเขียว หน้าเหลืองไปตามๆ กัน หรือไม่ก็ต้องหาทางเอาใส่ถุงพลาสติกขว้างออกนอก เครื่องบินตกลงมาข้างล่างโดนหัวชาวบ้านแน่ มาถึงตอนนี้ผมเลยนึกขึ้นได้ว่า ต้องนำเสนอเรื่องของอากาศยานที่นำมาสนับสนุนการเคลื่อนย้ายกำลัง พลของเราให้ท่านผู้อ่านทราบบ้าง เพื่อหลายท่านจะได้ไม่กังวลใจว่าลูกหลานของตนจะไปตกระกำลำบากที่ไหนย่างไร นะครับ
     สหรัฐอเมริกาซึ่งก็ได้เข้าร่วมในกองกำลังอินเตอร์เฟตด้วย เป็นผู้สนับสนุนการเคลื่อนย้ายกำลังพล โดยใช้เครื่องบินลำเลียงของตนเคลื่อนย้ายกำลังพลและอาวุธยุทโธปกรณ์ไปที่ประเทศออสเตรเลีย อากาศยานที่ไปสนับสนุนมี บ.C-141 บ.C-5 และ บ. C-17 ผมเริ่มที่ บ.C-141 ก่อนครับ ขอเรียนว่าข้อมูลที่จะกล่าวถึงต่อไปนี้ เป็นข้อมูลเบื้องต้นที่ได้มาจาก"ข้อมูลเพื่อการประชาสัมพันธ์" ของกระ ทรวงกลาโหมสหรัฐฯ (Fact File) โดยมีท่านผู้ไม่ประสงค์จะออกนามได้กรุณาแปลเป็นไทยสนับสนุนงานเขียนของผม พร้อมกันนี้เลยถือโอกาสขอบ พระคุณท่านผู้แปลเอกสารไว้ ณ โอกาสนี้ด้วยครับ
     C-141 A/B Starlifter ประจำการในกองทัพอากาศสหรัฐฯ เป็นเครื่องบินขนส่งระยะไกล ใช้เครื่อง ยนต์กังหันไอพ่น ๔ เครื่องยนต์ สามารถบินได้ทุกสภาพอากาศ พื้นที่บรรทุกสามารถดัดแปลงให้รองรับภารกิจได้ถึง ๓๐ ภารกิจ บรรทุกทหารทั่วไป ได้ ๒๐๐ คน บรรทุกทหารพลร่มที่มีอุปกรณ์การกระโดดร่มครบชุดได้ ๑๕๕ คน โดยใช้ที่นั่งแบบผ้าใบหันหน้าชนกัน แต่ถ้าจัดที่นั่งแบบสายการบินทั่ว ไปจะสามารถบรรทุกเพิ่มขึ้นเป็น ๑๖๖ คน พื้นอากาศยานเป็นพื้นที่สามารถติดลูกกลิ้งเพื่อใช้สำหรับบรรทุกสิ่งอุปกรณ์ขนาดใหญ่ได้ แต่เมื่อจะใช้บรร ทุกพวกยานพาหนะ ก็สามารถที่จะนำลูกกลิ้งออกไปเพื่อความสะดวกที่จะให้ยานพาหนะวิ่งขึ้นไปในเครื่องได้โดยง่าย ในภารกิจการส่งกลับทางสาย แพทย์C-141 จะติดตั้งเปลคนใข้ได้ ๑๐๓ เปลหรือถ้าเป็นคนใข้ที่ไม่บาดเจ็บหนัก (ไม่ต้องนอนเปล) จะบรรทุกได้ ๑๑๓ คนหรือทั้งสองอย่างรวมกันคืออาจจะติดตั้งเปลน้อยลงแต่เพิ่มที่นั่งคนใข้มากขึ้นก็ได้ ซึ่งจะเป็นการส่งกลับทางสายแพทย์อย่างรวดเร็วจากดินแดนโพ้นทะเลไปยังโรงพยาบาลในสหรัฐฯ ในกองทัพอากาศสหรัฐฯ มี C-141 บรรจุเข้าประจำการ ๒๔๑ ลำ โดยเก็บไว้เป็นเครื่องสำรอง ๑๒ ลำและใช้ในการรักษาความปลอดภัยแห่งชาติ ๑๖ ลำ คุณลักษณะ C-141 เป็นเครื่องบินลำเลียงระยะไกลที่ใช้บรรทุกหน่วยทหาร ผู้สร้างบริษัทล๊อคฮีด จอร์เจีย ราคา ๘.๑ ล้านเหรียญสหรัฐฯ (เงินไทยประ มาณ ๓๓๐ ล้านบาท) ใช้เครื่องยนต์กังหันไอพ่นของแพร็ต แอนด์วิสนี่ รุ่น TF-33-p-7 จำนวน ๔ เครื่องยนต์ ความยาวลำตัว ๑๖๘ ฟุต ๔ นิ้ว หรือ ๕๑ เมตร สูง ๓๙ ฟุต ๔ นิ้วหรือ ๑๑.๙ เมตร กางปีก ๑๖๐ ฟุตหรือ ๔๘.๕ เมตร ความเร็ว ๕๐๐ ไมล์ต่อชั่วโมงหรือ ๐.๖๖ มัคหรือ ๘๐๐ ก.ม.ต่อ ชั่วโมง เพดานบินที่ ๔๑,๐๐๐ ฟุต บินไกล ๒,๕๐๐ไมล์หรือ ๔,๐๐๐ ก.ม. ลุกเรือ ๖ คน ประกอบด้วย ผู้ควบคุมอากาศยาน นักบินผู้ช่วย ผู้ควบคุมการ บรรทุก ๒ คนและช่างเครื่องบิน ๒ คน นอกจากนี้ แฟคท์ไฟร์ยังบอกถึงภูมิหลังของเครื่องอีกว่า เครื่องสตาร์ลิฟเตอร์หรือซี -๑๔๑ เป็นอากายานเจ็ต เครื่องแรกที่ออกแบบมาเพื่อการเคลื่อนย้ายกำลังทหารและบรรทุกยุทโธปกรณ์ที่เป็นมาตรฐานของกองทัพสหรัฐฯ โดยเครื่องแรก รุ่นเอ ส่งไปประ จำการที่ฐานทัพอากาศทิงค์เกอร์ (Tinker Air Force Base) มลรัฐโอคลาโฮมา ในปี ค.ศ.๑๙๖๔ ต่อมาได้ปรับปรุงเป็นรุ่นบี ทำให้มีประสิทธิ์ภาพใน การใช้งานเพิ่มขึ้น ในสงครามทะเลทราย ซี-๑๔๑ เป็นเครื่องบินทหารของสหรัฐฯ เครื่องแรกที่บินไปลงที่ซาอุดิอารเบียเพื่อสนับสนุนภารกิจต่างๆ รวมทั้งในสงครามอ่าวด้วยแล้ว ได้เคลื่อนย้ายผู้โดยสารมากกว่า ๔๑,๔๐๐ คน และบรรทุกยุทโธปกรณ์ถึง ๑๓๙,๖๐๐ ตัน รวมความว่า ฝูงบิน ซี-๑๔๑ ได้บินมาแล้วใกล้ๆ จะถึง ๗ ล้านชั่วโมงบิน
     ทางด้าน C - 5 A/B Galaxy เป็นเครื่องบินลำเลียงที่ประจำการในกองทัพอากาศเช่นเดียวกัน เป็น อากาศยานขนส่งที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลกเสรี ซี - ๕ มีความยาวเท่ากับสนามฟุตบอลและมีความสูงพอๆ กับตึก ๖ ชั้น สำหรับพื้นที่บรรทุกมีขนาดเท่า กับพื้นที่เล่นโบว์ลิ่ง ๘ เลน การที่เครื่องบินซี-๕ มีขนาดใหญ่โตมโหระทึกเช่นนี้ เขาบอกว่า ได้ออกแบบไว้เพื่อเป็นเครื่องบินทางยุทธศาสตร์ ในการส่งกำลังทางการรบและสนับสนุนกองทัพ สามารถที่จะขนส่งยุทโธปกรณ์ไปได้ทุกแห่งในโลกด้วยความเร็วของเครื่องยนต์เจ็ต ในการปฏิบัติการฉุกเฉินสามารถวิ่งขึ้นและร่อนลงได้ในสนามบินที่มีระยะสั้น การบรรทุกและขนออกจากเครื่องกระทำได้อย่างรวดเร็วโดยใช้เวลาประมาณ ๙๐ นาที กองทัพอากาศสหรัฐฯ มีเครื่องบิน ซี-๕ จำนวน ๗๐ ลำใช้งานอยู่ในกองทัพ สำรองไว้ ๒๘ ลำและใช้อยู่ในหน่วยรักษาความปลอดภัยแห่งชาติ ๑๑ ลำ คุณลักษณะ C- 5 เป็นเครื่องบินลำเลียงทางยุทธศาสตร์ สร้างโดยบริษัทล๊อคฮีต จอร์เจีย ราคา๑๖๗.๗ ล้านเหรียญสหรัฐฯ (C-5B) หรือ ประมาณ ๖,๗๐๐ ล้านบาท เครื่องยนต์กังหันไอพ่น ๔ เครื่องยนต์ รุ่น TF39-GE-1C ความยาว ๗๕.๓ เมตร ความสูง ๑๙.๘ เมตร พื้นที่บรรทุกกว้าง ๕.๗๖ เมตร ยาว ๔๓.๙ เมตรและสูง ๔.๑๐ เมตร เพดานบินที่ ๓๔,๐๐๐ ฟุต ความเร็ว ๕๔๑ ไมล์ต่อชั่วโมงหรือ.๗๒ มัค หรือ ๘๖๕.๖ กม.ต่อ ชม.บรรทุกน้ำหนักได้สูงสุด ๑๓๑ ตัน ลูกเรือ ๖ คน ประกอบด้วย นักบิน นักบินผู้ช่วย ช่างเครื่องบิน ๒ คนและผู้ควบคุมการบรรทุก ๒ คน นอกจากนั้นยังมีลูกเรืออีกหกคนคอยผลัดเปลี่ยนเมื่อทำการบินเป็นเวลาที่ยาวนานอีกด้วย
     บ.ลำเลียง ซี-๕ เป็นเครื่องบินที่ใช้ขนส่งโดยเฉพาะ แต่ก็สามารถบรรทุกผู้โดยสารได้เล็กน้อยคือ จำนวน ๗๓ คน โดยมีห้องโดยสารอยู่ชั้นบนค่อนไปทางด้านหลัง ที่จัดห้องโดยสารไว้ตามจำนวนดังกล่าวก็เพื่อให้เจ้าหน้าที่ที่ประจำยุทโธปกรณ์ไป พร้อมกันได้ การบรรทุกและการขนลงสามารถกระทำได้ทั้งด้านหน้า(เปิดหัวเครื่องบิน)และด้านหลัง (เปิดท้ายเช่นเดียวกับ ซี -๑๓๐)ที่ห้องบังคับการบิน เป็นที่ทำงานของลูกเรือทั้งหกคน ส่วนลูกเรือผลัดที่สองและพนักงานอื่นๆ อีกแปดคนจะอยู่ในห้องโดยสารต่อมา การปฏิบัติการครั้งแรก ซี-๕ เอ ประ จำการอยู่ที่ ฐานทัพอากาศชาร์เลสตัน เมื่อ ค.ศ.๑๙๗๐ ตั้งแต่ปี ค.ศ.๑๙๘๔ เป็นต้นมา ซี-๕ สังกัดหน่วยบินลำเลียงที่ ๔๓๓ ฐานทัพอากาศคีลลี่ (Kelly) มลรัฐเท็กซัส
     ส่วน C - 17 Globmaster นั้น เป็นเครื่องบิบลำเลียงแบบล่าสุดของกองทัพอากาศสหรัฐฯ ที่บรรจุ เข้าประจำการ เป็นเครื่องบินลำเลียงที่มีความทันสมัยที่สุด โดยที่ผู้ผลิตเปรียบเปรยเอาไว้ว่า"เป็นรถบรรทุกที่มีการบังคับควบคุมและสมรรถนะ ดั่งเช่น รถสปอร์ตทีเดียว" มีขีดความสามารถที่ขึ้นลงได้ในระยะสั้น และเมื่อบินลงสนามแล้วยังสามารถถอยหลังได้โดยทันทีทันใดอีกด้วย ซึ่งผมได้เห็นเครื่อง บินแบบนี้ ตอนที่ไปฝึกคอบร้าโกลด์ พ.ศ.๒๕๔๐ ที่จังหวัดพิษณุโลก แต่ต้องขออภัยที่ไม่มีข้อมูล (Fact File) บ.ซี-๑๗ อยู่ในมือ แต่ก็มีข้อมูลจากเอก สารอื่นบอกไว้ว่า ขนาดห้องบรรทุกกว้าง ๕.๒๘เมตร ยาว ๒๕.๙๐ เมตร สูง ๕.๔๘ เมตร สามารถบรรทุก ฮ. AH - 64 Apache ได้ ๒ เครื่อง และ OH-58 ได้ ๓ เครื่องหรือยานเกราะได้ ๕ คันพร้อมกำลังพล ๓๘ นาย หรือบรรทุกรถพ่วง ๑ คัน รถสายพาน ๑ คันและรถบรรทุก ๒ คันพร้อมกำลัง พล ๑๘ นายหรือบรรทุกยุทโธปกรณ์ได้ ๗๖.๗ ตัน ความเร็วในการบินเดินทาง .๗๗ มัค ที่เพดานบิน ๒๘,๐๐๐ ฟุต เครื่องยนต์กังหันไอพ่นของ แพรทแอนด์วิทนีย์ รุ่น F-117 PW-100 จำนวน ๔ เครื่อง ความยาว ๕๓.๐๔ เมตร สูง ๑๖.๓๘ เมตร ลูกเรือมีเพียง ๓ คน ประกอบด้วย นักบิน นักบินผู้ช่วยและผู้ควบคุมการบรรทุก สร้างโดยบริษัทแม๊กดอแนล ดักลาส
     เรื่องของห้องส้วม ห้องน้ำ ห้องครัว ที่หลายท่านยังสงสัยว่าในเครื่องบินลำเลียงทางทหารนั้นมีหรือ ไม่ ผมยืนยันนะครับว่า มีแน่นอน แต่ห้องเหล่านี้ไม่ได้ติดตั้งไว้ตายตัวแบบเครื่องบินโดยสารโดยทั่วไป ถึงแม้ว่าเครื่องบินเหล่านี้จะมีขนาดใหญ่เท่าๆ กับ เครื่องโดยสารหรือบางแบบใหญ่กว่าก็ตาม เพราะภารกิจของเครื่องเหล่านี้เป็นภารกิจที่เกี่ยวข้องกับการเคลื่อนย้ายทางยุทธศาสตร์ ต้องมีการปรับ เปลี่ยนพื้นที่บรรทุกให้รองรับภารกิจได้ทุกรูปแบบ จึงต้องใช้ห้องส้วม ห้องน้ำและห้องครัว แบบเคลื่อนที่ได้ ท่านผู้อ่านเคยเห็นเรือโยงในสมัยก่อน หรือไม่ เรือโยงขนาดใหญ่จะมีหลังคาเป็นสังกะสีคลุมตั้งแต่หัวเรือไปจนถึงท้ายเรือ เหลือพื้นที่ที่เป็นบริเวนหางเสือไว้นิดหน่อยเพื่อให้มองเห็นฝั่งหรือ มองเห็นตลิ่ง คนที่อยู่ในเรือหากจะใช้ห้องส้วม เขาจะเอาฉากสี่เหลี่ยมจตุรัสขนาด ๑ เมตร พับได้ ๓ พับไปกางที่กาบเรือข้างใดข้างหนึ่ง ก็จะเป็นห้อง สี่เหลี่ยมที่อีกด้านหนึ่งมีสังกะสีที่เป็นหลังคาเรือเป็นฉากด้านที่สี่ วางไม้สองอันเพื่อเป็นร่องสำหรับนั่งยองๆ แล้วปล่อยทุกข์ลงไปในน้ำ เสร็จแล้วเก็บ ฉากก็เรียบร้อยครับ
     ในเครื่องบินก็เหมือนกัน (ยุ่งละซี สงสัยจะปล่อยลงมาโดนหัวคนข้างล่างแน่) ใช้ฉากสามพับเหมือน กันครับ แต่ขนาดอาจจะแตกต่างกันไป เกาะเข้าที่ผนังด้านในของลำตัวเครื่องบิน คนที่ทนไม่ไหวแล้ว (ต้องร้องขอปล่อยแบบฉุกเฉินนะ เจ้าหน้าที่ถึง จะนำมาติดตั้งให้) ก็เข้าไปนั่งข้างใน ทำพิธีปล่อยทุกข์ให้เรียบร้อย แต่ไม่ได้ปล่อยออกไปนอกเครื่องบินหรือกระจายไปในอากาศหรอกครับ เขามีถัง รองรับอยู่ใต้ฉากน่ะ เวลาเครื่องลงสนามก็จะหิ้วถังไปทิ้งอีกครั้งหนึ่ง
     "เฮ้อ โล่งออกไปที นึกว่าปล่อยลงมาข้างล่าง"
     พ่อจะเอาหนังกะติ๊ก ยิงตู๊ดซะให้.

01 02 03 04 05 06 07 08 09 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40

picture   e-mail address: [email protected], baucau EAST TIMOR
Hosted by www.Geocities.ws

1