SUSANNA TAMARO

“Sevdiğin insana söylemek istediklerin sonsuza dek içinde kalır; o, toprağın altındadır. , artık onun gözlerinin içine bakamazsın, kucaklayamazsın ona henüz söylemediklerini söyleyemezsin.”

                “Çocukluk ve yaşlılık birbirine benzer. Her iki durumda  da, değişik nedenlerle, insan oldukça savunmasız olur. Sen de seksen yaşına gelirsen, göreceksin ki insan bu yaşta kendisini eylül sonunda bir yaprak gibi hissediyor.”

                “Akmayan gözyaşları kalpte birikirler, zamanla kabuk tutarlar ve kirecin çamaşır makinasını  tıkaması gibi kalbi tıkayıp felç ederler.”

                “Sevgiye tembellik yakışmaz, onu dolu dolu yaşamak için kararlı ve güçlü devinimler gereklidir. Anlıyor musun? Ben korkaklığımı ve uyuşukluğumu soylu özgürlük kavramı ardına gizlemiştim.”

                “Mutluluk neşenin yanında bir elektrik lambası gibidir. Mutluluğun hep bir nesnesi vardır, bir şeyler yüzünden mutlu olunur, varlığı dışardan bir olaya bağımlıdır. Oysa, neşenin nesnesi yoktur. Belirgin olmayan bir nedenle sarar seni, varlığı güneşe benzer, kendi yüreğinin ısısıyla yakar.”

                “ Güçlü olabilmek için insanın kendisini sevmesi gerekir; kendini sevebilmek için  de insan, kendini derinlemesine tanımalı, kendi hakkında her şeyi en gizli, kabullenmesi en zor şeyleri bilmelidir. Yaşam seni bütün gürültüsüyle iterken bu tür aşama nasıl gerçekleşebilirdi? Bunu başlangıcından  itibaren yapanlar yalnızca olağanüstü yetilerle donanmış insanlardır.”

                “Dışardan gelen fazlalıkları kendimize ait olmayanları ayırıp attığımız zaman , doğru yoldayız demektir.”

                “Böyledir bu dünya, yaşam cömertlik ister : insanın kendi içindeki karakteri yetiştirmesi, ama bunu yaparken de çevredeki hiçbir şeyi algılamamsı , hala soluk alsa da ölü olmaya benzer.”

                “ANLAYIŞIN SESSİZLİĞE GEREKSİNİMİ VARDIR.”

                “Üniversiteye gidememiş olmaktan ötürü kanatları budanmış bir kuş gibiydim.”

                “Her zaman yapılan yanlış nedir, bilir misin? Yaşamın değişmez olduğunu sanmak, trenin ray değiştirmeden sonsuza kadar gideceğini düşünmektir. Oysa kaderin hayal gücü bizimkinden daha renklidir. Artık çıkış yolunun kalmadığını sandığın bir durumda umutsuzluğun zirveye vardığında , rüzgar hızıyla her şey değişir, altüst olur ve bir anda ötekine geçerken kendini yeni bir yaşantının içinde bulursun.”

“Yenilik ilk adımda korkutur, ilerlemek için , bu korku duygusunu aşmak gerekir.”

                “ Yanlışlık yapmak doğaldır, ama bunlardan ders çıkarmadan ilerlemek bir yaşamın anlamını yitirmesine yol açar. Başımıza gelenler hiçi bir zaman nedensiz değildir, her birinin kendi anlamı vardır.”

                (?)“Eğer yaşam bir yolsa ,her zaman yokuş yukarı giden bir yoldur. Yola nereden başlayacağımı kırk yaşında anladım. Nereye varmam gerektiğini anlamam ise engelli , uzun ama tutkulu bir süreç oldu. Biliyorsun, şimdi televizyonlarda, gazetelerde görüyoruz, sahte ermişler , sahte peygamberler türüyor,bugünden yarına onların eğreltilerine göre yaşayanlarda  çığ gibi artıyor. Bütün bu tarikat önderlerinin, huzuru ve evrensel uyumu kendi içinde bulabilmek için önerilen yolların artması beni ürkütüyor. Bunlar büyük ve genel bir şaşkınlık antenleri.”

                “Var olan tek gerçek ve inanılası öğretmen, insanın kendi vicdanıdır.”

                “Düşüncede hepimiz biliriz,düşüncede bilmek başkadır, yürekte bilmek bambaşkadır, tamamen değişiktir.”

                “Yalnızca acı insanı geliştirir .Ama acıyla göğüs göğüse gelmelisiniz, kaçmaya çalışan ya da ağlayıp sızlanan  kayıp etmeye mahkumdur.”

                “KIRDA KIR , ÇINARIN ALTINDA ÇINAR, İNSANLAR ARASINDA İNSAN...”

                “Yapılacak ilk devrim , insanın kendi içinde yapacağıdır, evet ilk ve en önemli devrim budur. İnsan kendi hakkında bir düşünceye sahip değilken bir düşünce uğruna savaşmak , yapılabilecek en tehlikeli şeylerden biridir.”

Yolunu yitirdiğini ,şaşırdığını hissettiğin zaman ağaçları düşün onların büyüme biçimlerini anımsa. Unutma ki yaprağı gür ama kökü zayıf bir ağaç ilk güçlü rüzgarda devrilir, oysa kökü güçlü ve az yapraklı ağaçta can suyu bin güçlükle dolaşır. Kökler ve yapraklar aynı ölçüde gelişmelidir, olayların içinde ve üzerinde olmalısın , ancak böyle gölge ve sığınak sunabilir, ancak , böyle doğru mevsimde çiçekler ve meyvelerle donanabilirsin.

Ve sonra, önünde pek çok yol açılıp sen hangisini seçeceğini bilmediğin zaman, herhangi birine , öylece girme, otur, bekle. Dünyaya geldiğin gün nasıl güvenli ve derin soluk aldıysan , öyle soluk al, hiçbir şeyin senin dikkatını dağıtmasına izin verme , bekle ve gene bekle. Dur, sessizce dur ve yüreğini dinle. Seninle konuştuğu zaman kalk ve YÜREĞİNİN GÖTÜRDÜĞÜ YERE GİT...