Şüphelenmekten çekinmeyenlere....

yılmadan inatla , ölümden korkmayarak sebepleri arayanlara..

can verme veya bunu reddetme sorununu kendi kendine çözmeye çalışanlara....

bu kitabi bir kadın , bütün kadınlara ithaf etmiştir..

Korkum ; başkalarından değil .. onlara hiç aldırmıyorum. Tanrıya inanamıyorum. Acıdan da korkum yok .  senden , seni sonsuzluktan koparıp gövdeme katan tesadüften korkuyorum. Ya doğmak istemezsen?  Ya bir gün isyan edip,bana “Kime sordun beni doğururken ? Niçin doğurdun beni niçin? “ diye kızarsan .

    Hayata başkalarının bir dikkatsizliği sonucu başlamışım. Fakat yinede , en acılı zamanımda bile , dünyaya gelmeseydim üzülürdüm sanıyorum. ÇÜNKÜ HİÇ OLMAMAK KADAR KÖTÜSÜ YOK.

    Acı bizimle doğar, büyür ve alışırız ona ; uzuvlarımızın olması gibi doğal bir haldir acı çekmek . gerçekte ölümde ürkütmüyor beni.; çünkü öldüğüne göre , öncelikle doğmuş ,sonsuzluktan kurtulmuştur insan . asıl ürktüğüm ise sonsuzluk , hiç olmamak , istemeden tesadüfen , dikkatsizlik nedeniyle bile olsa hiç gelmemmiş olmak hayata.

        Çoğu kadın niçin çocuk doğurmalı diye sorar kendine . Aç kalıp üşümek , ihanete uğrayıp aşaşağılanmak için mi ?  yoksa bir savaşta yada hastalıktan ölmek için mi?

Doğmuş olmak doğmamaktan daha iyidir. Ancak bunu sana nasıl anlatabilirim. ? Bu seni başkası için değil seni kendim için doğurduğum manasına gelmez mi?  Ve cevabı senin için ben verdim; dünyaya geleceksin....

   Şu yer yüzü de belki bir yanlışlık sonucu ya da tesadüfen oluşmadı mı?

Tohum yaşamak isterimiydi, kimse sormuşumudur? Sence onun açlığını üşümesini, acısını merak eden olmuşumudur?

Yürekli ol bebek. Bir fidan tohumunun yeri delip filizlenmeye başlaması için yürekli olması gerekmez mi sanıyorsun ?  İncinmesi için hafif bir esinti , kırılması için bir farenin ayak darbesi yeterli .Yine de filizleniyor. İnatla dikiliyor ve  yeni tohumlarını saçmak için uzuyor. Sonra bir koru oluveriyor. Eğer bir gün kızarsan bana “Beni niye doğurdun ?”  diye cevabım hazır; “Benden önce sonsuz zamandan bu yana ağaçların yaptığını yaptım ve doğru olduğunu sandım.”

Hamile kalmayan bir erkek bir kadını anlayabilir mi?

Mücadele etmek ,zaferden daha mükemmel, seyahat,ulaşmaktan daha iyi; zaferi bir tattın mı veya gitmek istediğin bir yere ulaştın mı , büyük bir boşluktan başka bir şey kalmaz.  Bu boşluğu , amaçsızlığı mağlup edebilmen için tekrar başlamalı , yeni hedefler bulmalısın?

Erkek olursan ümit ederim hep hayal ettiğim gibi olursun. Güçsüzlere karşı anlayışlı , zorbalara karşı kararlı ,yakınlarına karşı geniş gönüllü , sana çıkarı için yaklaşanlara karşı sert...

Sana diyeceğim şu bebek; erkeklik ,önünde fazladan bir uzantın olması demek değildir. Bir birey olmaktır. Bir birey olmak , bence her şeyden daha kıymetlidir?

“DAİMA TETİKTE BEKLEYEN SİNSİ BİR HAYVANDIR KORKAKLIK.”

Daima tetikte bekleyen sinsi bir hayvandır korkaklık. Herkese her an saldırır; kendisini parçalamasına engel olan kişi ise pek yoktur. Tedbirli olmak için kolaylık , hız için, hatta  bazen mantık için parçalanır insanlar. Kötü bir sürprizin beklentisinde korkak olan insanlar ,kötü sürpriz yok olunca mücadeleci olurlar aniden. Sen ise asla kötü sürprizlerden sakınmamalı , korkunu yenmelisin. Doğmuş olmak , yeterince kötü bir sürpriz zaten , canlı olduğuna pişman olma riski.

Galiba büyük bir yalan bu sevgi  denilen , kişilerin düşüncelerini hayatı meselelerden koparıp , çok laf etmelerine engel olmak için yaratılmış.

Birinin bir başkasına , mesale bir dişinin bir erkeğe yada bir erkeğin bir dişiye hissedebileceği o sır  dolu sevinç kadar insan hürriyetini tehlikeye atan bir başka şey yoktur hayata.....başka bir şey , pranga ya da demir parmaklık bu derece zorlu mahkumiyet içinde bırakmaz seni,...bu sevinç için kendini başka bir insana tamamıyla adamaktan mutlaka sakınmalısın. Denizde yüzmeye çalışan bir köpek gibi kıyıya varmaya gayret edersin boşu boşuna.  Karşılıksız vermek ve karşındakine sevgi uyandırmak diye tanımlanan bu kıyı , gerçekte hiç olmadığından , dışlanır , aşağılanır, hayal kırıklığına uğrarsın. Hiç bir şey olmasa bile , mutlaka durduk yerde niçin suya atladığını düşünürsün; kendi benliğinden memnuniyetsizlik , benliğinde olmayan bir  şeyi başka birinde bulabilme umudu. Tek başına olmak , içinin daralması ,büyük bir sükunet paniği mi? Birine hükmedebilmek , birinin boyunduruğuna girmek mi? Bazıları tüm bunlara sevgi der işte........

Sevgi bir dişinin bebeğini kucağına aldığı zaman , onun ne kadar tek başına , ne kadar yardıma muhtaç , ne kadar çaresiz olduğunu hissettiğinde , bebeğine karşı duyduklarıdır.

Oldukça tuhaf bir ikiliyiz biz. Senden olan her şey benle ilgili, bendekilerde senle.. Sen rahatsızlanırsan , ben rahatsızlanırım, ben ölürsem sende. Fakat seninle konuşarak anlaşamam , sende benimle konuşmazsın. Belki de sınırsız bilgine rağmen suratımı bile bilmiyorsun. Ne yaşamı ne de konuştuğum lisanı!........

bazıları için bir erkekle bir dişinin işleyebileceği tek günahın sevişmek olduğunu biliyor musun?  Bu kişilere göre çocuk yapmak istemeyenin cinsel yaşamı  da bitmeli. İyi de kimin Çinsel yaşamının  bitip bitmeyeceğine karar vermesi zor olacağından , en güzeli , her kez vazgeçsin bu eylemden  ve dünyayı bir yaşlılar cennetine dönüştürelim..

Ağlamak kolay gülmek zor. Sende çabuk anlayacaksın bunu. Hayatla ilk tanışman ,delice ümitsizce bir haykırış olacak  ve öncelikle sadece ağlayabileceksin. Her şey üzecek seni. Işık, aclık, kızgınlık.........

Şimdi olduğun yerde ihtişamlı bir yalnızlığın var, tek tecrüben sensin. Oysa biz dışarıdakiler çok fazlayız.  Milyonlarca milyarlarcayız.  Tecrübelerimiz, mutluluklarımız, kederlerimiz hep başkalarına bağlı. ....

Hayatta en fazla tüketilen “sevgi” kelimesi kadar tüketilmiş bir kelimedir “Hürriyet” de. Hürriyet adına paramparça doğranmaya , büyük acılar çekmeye , hatta ölmeye razı gösteren insanları göreceksin. Ümit ederim ki onlardan olursun ama , hürriyet adına acı çekmekte olduğun zaman bile ,  aslında onun hiç olmadığını ,ancak sen onu bulmaya çalıştığın zaman boyunca ve o miktarda var olduğunu anlayacaksın. Bir rüya gibi; doğmadan önceki hayatının hür, çünkü tek başına olduğun zamanın anısından doğmuş bir düşünce gibi.

(?)Aile kurumuna itimadım yok benim. Aile, kişileri daha iyi kontrol etmek, onların kanunlara , mitlere bağlılıklarını daha iyi kullanabilmek için bu dünyayı kuranların uydurduğu bir yalan. İsyanı gözü yemeyen bir dizgenin düdüğüdür aile ve kutsallığı yalanın dikalasıdır.

Küstahların kurallarının yalnızca bir tarafı iyidir; mücadele ederek canını vererek karşı gelebilirsin onlara . iyilerin kurarlarından ise kurtulmak mümkün değil, çünkü onlara karşı gelmenin soysuzluk olduğu öğretilecek sana. Hangi sistemde ,ne durumda olursan ol,asla sıyrılamayacağın bir kural var: Daima en kuvvetli olan ,en zalim olan ,en cimri olan galip gelir.

Hayatta herkes, diğerlerine kötülük yapar bebeğim. Bunu yapmazsan yenilirsin. Mağlup olanların daha iyi kalpli olduğunu söyleyenlere  de aldırma .yenilenler ,saf dışı olanlardır ve saf olan, mutlaka daha olacak diye bir şey yok..............

 (?) Erkekle dişi arasındaki sevgi dedikleri ,bir mevsimdir. Ve, bu mevsimin başı nasıl çiçeklerin açma zamanı gibi , yeşillikler gösterirse , sonunda da , solma zamanı gibi bir sürü çürüyen yapraktan ibarettir...

İnsanların elelele tutuştukları , birbirlerine destek oldukları , birbirlerini avuttukları bir toplu yaşamdır, hayat. Bitkiler bile birlikte olduklarında daha iyi yetişirler , kuşlar sürülerle göç ederler, balıklar toplu halde yüzerler. Yalnızlıktan ne yapabilirdik ki?

Bir kadının başkalarından saygı görmesi için önce kendine saygı göstermesi gerekir. Kendine inanırsa eğer, başkaları da inanabilir ona....

Kimi kadınlar için hamilelik dokuz aylık bayramdır.....

Temiz ve beyaz bir şey oldu mu , onu hemen artıklarıyla kirletecek birileri mutlaka çıkar.....

“Hep ileri gitmek , asla ulaşmamak istiyorum .” diyebilen biri mutlu kişidir. “Mutlaka ulaşmalıyım” diye diretirse , mutsuz  olur.

Acı yaşamın bir parçasıdır. Acı olmadan insan olamazdık.!!

Hayatın asıl parçası mutluluktur ve o vardır; mutluluğu kovalamaktır, gerçek mutluluğu...