Campanella

Güneş ülkesi yazarın günü birinde gerçekleşeceğini düşündüğü  filozofça bir devlet tasarısıdır.

Yazar ,bütün kötülüklerin ve haksızlıkların kaynağı olarak ; insanın kendisinden

Başkasını düşünmemesini ve dünya malının senin benim diye bölüşülmesinden kaynaklandığını savunmaktadır.

                “Ben doğacak sabahların çan sesiyim ..”

                “Dünyanın bütün kitapları doyurmaz kafamın açlığını. Neler neler okumadım ! Ama yinede kafamın açlığından ölüyorum. Anlayışım artıkça , bilgim eksiliyor.”

                “Toplum halinde birleşen insanların amacı genel yarar olmalıdır. Özel çıkarları kaldıralım, toplum yararından başka bir şey kalmaz ortada. Bencil davranışlar , eninde sonunda , toplum güçlerinin çatışmasına yol açar.”

                “Kentin en büyük  yöneticisi bir baş rahiptir. Dünya ve ahret işlerinin başı odur. Yetkisi mutlaktır. Verdiği kararlar kesindir. Üç yardımcısı bulunmaktadır; güç, akıl ve sevgidir.”

                “Yalancılık bu ülkede vebadan da kötüdür. Bu sucun cezası , yargıçların uygun görecekleri bir süre , ortak sofradan uzaklaştırmak ve kadınsız bırakılmaktır.”

                “ Bu ülkede yaşayanlara göre , kendini yalnızca bir tek bilime adayıp yalnızca kitaplarla yetinmiş bir kimse kafası tam gelişmemiş , beş para etmez bir kimsedir. Dehanın özü, bütün bilimleri kendine mal etmek ve derinlere inmektir.”

                “Bütün erdemlerin gelişmesi , beden yapısındaki mutlu dengeye bağlıdır. Bu denge olmadan erdemli olamaz insan.

                “Güneş kentliler her insanın kendi evi , karısı çocuğu olmasını , onları kendi çıkarlarına göre yetiştirmesine de doğal karşılamıyorlar. Çiftleşmenin amacı ,tek tek insanların değil, insan soyunun korunmasıdır. Ailelerin çocukları keyif ve tutkularına göre yetiştirtmeleri devlet için tehlike kaynağı oluşturabileceğinden çocukların yetiştirilmesini devlet direk olarak yapar.”

                “Gurur,onlarca kusurun arasında en ürküncü olanıdır. Gurur taslayan kimse en sert cezalara çarptırılır.”

                “Gübreyle beslenen toprağı , Güneş Kentliler , güzelleşmek için bedenlerini işletecek yerde düzgün süren, ama dünyaya çelimsiz çocuklar getiren kadınlara benzetirler. Onun için toprağı düz günlemektense , bir güzel sürmek daha iyidir.”

                “Tükürme, kusma ayıp sayılır. Çünkü bu gibi durumlar, tembelliğin , aylaklığın,oburluğun rezilce bir yaşayışın belirtisidir.”

                “Güneş kentlilere göre , aşağı yaratıkları oluşturan iki fiziksel öge vardır; biri erkek öğe GÜNEŞ öbürüde dişi öğe DÜNYA. Hava,gökyüzünün saf olmayan kısmıdır. Ateş, güneşten gelmiştir. Deniz dünyanın teri  ya da bağrında ki nesnelerin yanıp erimesinden oluşan bir sıvıdır. Dünya kocaman bir hayvandır. İnsan onun bağrında yaşar, tıpkı bizim karnımızda kutların yaşadığı gibi. Ruhlar ise ölümsüzdür.

                “Günahı doğuran irade yokluğudur. Çünkü; iyilik yapmasını bilen ve yapabilen kimsenin bunu istemesi gerekir. “

       “Güneş kentlilere göre, genel olarak yanlış ve tehlikeli olan her şey, puta taparlığı diriltebilecek, özgürlüğü yok edebilecek  ya da politik düzenin altını üstüne getirecek her şey sıkı sıkıya yasaklanmalıdır.”

                “Güneş kentlilere göre, kadınlar yönettikleri bölgelere bolluk getiririler.”