“ Herkesin kurt olmaya zorlandığı piyasa ekonomisinde ‘vurgun- vuranın, soygun –soyanın’ kuralının geçerli olduğu bir ortamda kim güvenle çalışabilir. ‘Ya sömüreceksin- ya sömürüleceksin düzeninde çalışma hayatına giren gençlere düşen pay sömürülmektir.  Onlara verilen mesajda hele sen şimdilik sömürülmeye razı ol , sonradan sen başkalarını sömürürsün değil mi?’

                “İnsanlar arsındaki anlaşmazlıklarda bir birini karşılıklı anlama  eylemi gerçekleşmezse o beni anlısınca başlayan çizgi beni anlamıyor la  biter. Oysa doğru da yanlışta iki yanlı bir eylemdir de ondan.

                “Geleneksel aile yapımızda  çocuğu yetiştirirken anne –babaya bağımlılığını sürekli istenmesi nedeniyle ‘özgür düşünen kendi kararlarını kendi verebilen ,sorumluluk alan’ insanlar yetiştiremiyoruz. Bu biçimde de bağımlılıktan kurtulamıyorlar ve kendilerinin yönetilmesini başkalarından bekliyorlar. Toplumsal kurumlar sisteminde ailenin yerini alan devlet de onları yöneten bir başka baba oluyor.”

                “DEMOKRASİ ; kendi kendilerini yönetme bilinci olan ; bu bilinci kullanma isteği ve kararlılığı olan vatandaşların kurup yaşatacağı bir rejimdir. Böyle vatandaşlar olmak yerine ilerde birileri gelip bizi kurtarsın, ileride birileri bizi yönetsin  anlayışına sahip insanların çoğunluğu oluşturduğu toplumlarda  özlenen yönetim biçimi OTOKRASI’dir.  Bu toplumlar sonuç olarak bir otoritenin  kendilerini yönetmesini beklerler. Böylece yönetimle ilgili sorumluluktan kaçmış olurlar.”

                                “Demokrasi için insan yetiştirmek , kendi kararlarını verebilen özerk kişilikli katılımcı, paylaşımcı , hoşgörülü , üretici insan yetiştirmektir. Günümüzde gençler gerçektende  öğretilenden farklı düşünme cesaretini gösterdikleri  için susturulmakta, isyankar sayılmaktadırlar. Gençlere sürekli olarak itaat etme , söylenilenleri yapma isteği iletilmekte böyle davranmaları ödüllendirilmektedir. Öylece katılımsız, uydumdu ,üretmeyi yaratmayı sevmeyen insanlar yetiştirmekte , onlarla övünmekteyiz.”

                “Gençliğin üzeri bugün bir kabukla bağlanmıştır. Bu kabukta nefes almak , yürümek, konuşmak ve halkımızın özlediği geleceğin yollarlını aramak mümkün değildir. Gençlik kışla disipliniyle yönetilmeye çalışılmaktadır. Okuyan gençler okullarda padişahlık dönemlerinden kalan boyun eğme ruhunun içine hap solmuştur.  Gençlik toplumun potansiyel suçlusu ilan edilmiş herkes gençlere şüpheyle bakar olmuştur.”

                “İleride ülkeyi yönetecek olan gençler  ülke sorunlarının dışına sürülmüştür. Ülke sorunlarına çözüm yolu aramak , tartışmak, yöneticilerin insafına kalmıştır. Ülke sorunlarına sahip çıkmayan gençlere , bayramlarda el öpmek , yönetici ve ailesine itaat etmek , derslerine ineklemek , çay partileri düzenlemek , lambada dansı yapmak görevi verilmiştir. Böyle bir gençliğin Türkiye geleceğini yaratması mümkün değildir.”

KUŞATILMIŞ GENÇLİK SUSKUN GENÇLİK OLMAYI KABUL ETMİYOR;

Önyargılara                   Doğrularla

Baskılara                       Cesaretle

Sindirilmeye                 Dirençle

Sevgisizliğe                    Sevgiyle

Bağımlılığa                     Özgürlükle

                                        karşı çıkıyor ve Gençlik Duvarları Yıkıyor.......