KRİŞUNAMATRİ

Bu mektuplar  biraz zaman ayırabildiğiniz anlarda okunmamalı.  Aynı zamanda bir eğlenti olarak görülmemeli. Bu mektuplar büyük bir        ciddiyetle yazılmıştır ve onları okumak sizin için bir şey ifade ediyorsa o zaman içindekileri incelemek gayesiyle bunu    yapın, tıpkı bir çiçeği inceler gibi. Önce çiçeği özenle seyredin ; taç yapraklarını, sapını, kokusunu ve güzelliğini. Bu mektuplar bu şekilde etüt edilmeli , sabah okunup günün geri kalan kısmında unutulmamalı. Zaman ayrılmalı, onlarla oynanmalı.,  Sorgulanmalı,  araştırılmalı.   Bir süre onlarla yaşamalı, sindirmeli, öyle ki onlar artık yazarın değil,    sizin olmalı....

**Her mesleğin bir disiplini var; her eylemin bir yönü ve her düşüncenin bir sonu. Bu, insan zihninin hap solduğu dönüşümdür. Bildiklerinin kölesi olan zihin sürekli bilgisini, eylemini ve kendi sonunu arayan düşünüşünü bu saha içerisinde genişletmeye çalışır. Eğitim sadece bilimsel alanlar  hakkında bir şeyler öğrenmek değil, kendi kendini eğitmektir.

**Okul  öğrenme eyleminin gerçekleştiği  bir yerdir ve bu yüzden kutsaldır.  Tapınaklar ,kiliseler ve camiler kutsal değildir. Çünkü oralarda insanlar öğrenmeyi bırakmışlardır.

**Siyasal, hukuksal olarak yaşadığımız  dış dünyaya düzen getirmeye çalışıyoruz , ancak içimiz şaşkın,güvensiz, çekingen ve çelişmelerle dolu. İçte düzen  olmadan insan hayatı için daima bir tehdit var olacaktır.

** İnsan niçin düzensizliği kabullendi ve hoş gördü ? Niçin  dokunduğu her şey bozuluyor,karışıyor? İnsan niçin doğa düzeninden uzaklaştı,bulutlardan ,rüzgardan,hayvanlardan ve nehirlerden ? Neyin düzen ve neyin düzensizlik olduğunu öğrenmeliyiz. Düzensizlik,özde çatışmadır, insanın kendisiyle çelişkide olması ve “olmamakla” “olacak” arasındaki ayırımdır. Düzen,düzensizliğin asla var olmadığı bir         durumdur.

**Eğer bir kimse tamamıyla dürüst ve acıksa bu dürüstlük ve açıklığı  diğerine aktarır.

**Dikkat tüm hayatınızı özel çıkar merkeziniz olmadan görebilmenin şeklidir.

**Eğer bugün ki eğitim sürekli mücadele,çatışma ve korku içindeki  bir hayata hazırlıksa tüm bunların ne anlama geldiğini kendimize sormalıyız. Hayat arada bir alevlenen  sevinç, mutluluk ve dökülen ağlanmış gözyaşlarıyla acının ve korkunun bir akımı bir devranımıdır? Ama biz hayata bir anlam kazandırmak istiyoruz. Galiba hayatın kendisinin bir anlamı yok. Ve böylece biz monoton bir hayattan kaçmak için  tanrılar,çeşitli dinler ve eğlentiler uyduruyoruz. Buna milliyetçilik ve birbirimizi öldürmenin değişik tarzları da dahil.

**Olan olması gerekenden çok daha önemlidir. Ne olduğumuzu anlamak ne olduğumuzu yapmaktan daha  önemlidir.

**Fark etmenin içinde duyarlılık yatar

**Okul  bittiğinde eğitiminde bittiğini düşünür gibiyiz. Var oluşumuzun bütününü sürekli ve sonsuz bir kendini eğitim süreci olarak algılıyor değiliz sanki. Demek çoğumuz eğitimi  çok kısa bir zaman dilimiyle sınırlıyor ve hayatlarının geri kalanının oldukça karışık geçiriyor ve yalnızca    mutlak önemli olan bir kaç şey öğreniyor,bir rutine düşüyor ve tabii ki  ölümü bekliyor. Gerçekten hayatımız bu: Evlilik, çocuklar  iş, geçici eğlenceler, acı ve ölüm.

**Niyet, bir hedefe sonuca ulaşmaktan çok daha önemlidir. O bir kase gazyağında yanan fitildir. Söndürülemez, hiç bir yel onu üfleyip yok edemez. Fitil kuvvetlidir ve yağ dıştaki bir kaynak tarafından beslenmiyor. Bir kaynağı yok ve böylece alev ,fitil ve yağ sonsuza kadar var.

** Karışık,düzensiz ve güvensiz olan bir insan düzen sağlamaya kalkarsa yalnızca daha çok kargaşa yaratır.

**Her şekilde insanı medenileştirmeyi,evcilleştirmeyi denedik ve bu da pek başarılı olmadı. Her savaş barbarlığın bir göstergesidir, ister kutsal bir savaş olsun, ister siyasal. Bunun içinde şu soruya dönmeliyiz:Planlayıcı düşünüşün neticesi olmayan bir düzen var mı dır?

ALGININ ÇİÇEK AÇAN TOHUMUNDAN DOĞRU, DÜRÜST DAVRANIŞ YETİŞECEKTİR.....

** Doğa hayatımızın bir parçası. Tohumdan,topraktan yetiştik ve tüm bunların bir parçasıyız.  Ancak bizimde diğerleri gibi hayvan olduğumuz anlayışını çabuk  yitiriyoruz. Her ağaç için bir duyarlılığınız olabilir mi , onu seyredebilir ,güzelliğini görebilir ve onun verdiği seslere kulak verebilir misiniz ?  O küçük bitkiye,ota karşı , duvara tırmanan küçük sarmaşığa yapraklardaki ışığa ve karşısındaki bir sürü gölgeye karşı duyarlı olabilir misiniz?  Tüm bunların bilincinde  olunmalı ve doğayla olan liturya anlayışı çevrenizde olmalı. Doğayı incitirseniz kendinizi incitirsiniz.......

** “Öğrenmek için özgürlük ve merak gereklidir”......

**Eğer kendi kendinizi gözlemlerseniz size ne olduğunuzu söyleyen bir kitaptan daha çok fazlasını öğrenmiş olursunuz. Ne olduğunuzu öğrenin bir başkası tarafından değil; kendinizi gözlemleyerek. Ve yargılamayın  “bu iyi;ben böyleyim ;değişemem” demeyin.