Baiti Jannati adalah satu ungkapan sekiranya diamat-amati akan tergambar sebuah institusi kekeluargaan yang bahagia. Itulah konsep yang dipraktikkan oleh seorang manager untuk membina keluarga yang berlandaskan syariat seperti yang dianjurkan oleh Islam. Walaupun beliau bukan berpendidikan agama tetapi di atas rasa tanggungjawab yang diamanahkan oleh Allah swt ke atas hambaNya. Beliau tidak asing lagi di kalangan Alumni Al Azhar ketikamana lambaian pulang ke tanahair menggamit tiba. 

   Encik Khalid bin Abd. Samad, 48 tahun, manager Syarikat Penerbangan Malaysia (MAS) di Cairo, merupakan anak kelahiran Negeri Sembilan. Dilahirkan pada tahun 1950 di sebuah daerah yang terkenal dengan Adat Perpatih di Kuala Pilah, Negeri Sembilan. Beliau mendapat pendidikan awal di Sekolah Kebangsaan Dangi, Johol, Negeri Sembilan. Beliau kemudian menyambung sekolah rendahnya di Rembau seterusnya ke sekolah menengah hingga ke tingkatan 5 di Sekolah Menengah Undang Rembau yang kebetulan pada masa itu, bapa beliau berpindah ke kampungnya di Sungai Layang Rembau. Selepas tamat tingkatan 5 beliau menyambung ke 
tingkatan 6 di Johor Bahru. Pada ketika itu juga, orang yang disanjungi dan disayangi pergi buat selama-lamanya. Ini bermakna tangungjawab membantu ibu dan keluarga terpikul di bahu beliau. Walaupun demikian semua itu tidak menghalang cita-cita dan visi beliau untuk terus mengutip mutiara-mutiara ilmu. Semasa bekerja di Johor Bahru beliau terus menyambung pengajiannya dengan mengikut kelas-kelas atau tuisyen malam. Beliau membuat Diploma Business Studies, Diploma Management, Chartered Diploma Marketing sehinggalah beliau memperolehi Master Business Astristion (MBA) di Universiti Starslight Scotland. 

   Menyentuh tentang latar belakang hidup pula, beliau berasal daripada keluarga pendidik. Bapanya merupakan bekas Guru Besar Sekolah Melayu, menurut beliau, bapanya adalah di antara pelajar yang terawal memasuki Maktab Perguruan Melayu di Melaka yang pada ketika itu golongan guru adalah golongan terpelajar. Kenangan manis yang tidak dapat beliau lupakan ialah bapanya yang suka berbincang mengenai perkara-perkara ilmiah dan juga banyak membantu beliau dalam mengenali erti kehidupan di mana pada ketika itu beliau masih bersekolah rendah lagi. Sikap bapanya yang menganggap beliau seperti rakan sebaya ketika berbincang 
membuatkan beliau merasa bertanggungjawab. Manakala ibunya hanya sebagai suri rumah yang kini sudah berusia hampir 78 tahun. Menurut beliau, kita sebagai anak jangan sesekali menjadikan ibu seperti orang yang datang ke rumah dan jangan biarkan mereka berperasaan menumpang di rumah anak sendiri. Satu sikap yang beliau kagum dengan ibunya adalah ibunya pasti akan menjenguk di mana sekalipun beliau bekerja. Bercerita tentang keluarganya pula beliau membuat satu konsep dan perancangan dalam keluarganya. Tambah beliau kita bukan sahaja membuat program untuk pejabat dan persatuan malahan program dan perancangan di dalam keluarga lebih susah daripada membuat program untuk persatuan. Antara konsep yang dilaksanakan oleh beliau, setiap anaknya mestilah di hantar ke sekolah agama paling tidak sampai ke tingkatan 3. Ini adalah sebagaimana yang dianjurkan oleh Imam Ghazali di dalam Kitab Ihya Ulumuddin supaya memasukkan didikan agama paling kurang hingga aqil baligh, kata Encik Khalid. 

   Beliau merupakan bapa kepada 4 orang anak. Yang sulung Azizi kini tingkatan 5 Sekolah Menengah Sains Kuala Selangor, sebelumnya bersekolah di Sekolah Menengah Agama Simpang Lima Selangor sehingga tingkatan 3. Manakala anaknya yang kedua Aidil tingkatan 2 bersekolah di Sekolah Menengah Rendah Agama Rembau. Azmir, anaknya yang ke tiga bersekolah di Sekolah Menengah Kebangsaan Agama Pedas. Seterusnya yang bongsu Alia pula bersekolah di International Pakistan Cairo dalam darjah 4. Beliau tidak menghalang anak-anaknya memilih jurusan sendiri tetapi yang penting mereka mestilah berilmu, berakhlak dan memainkan peranan muslim sejati. Puan Zubaidah Abd. Rahman memainkan peranan penting melancarkan program yang diatur. Isterinya yang sebelum ini  bertugas sebagai setiausaha sulit perusahaan dan perdagangan antarabangsa akur untuk menjadi suri rumah demi untuk memastikan sesuatu yang dirancang berjalan lancar. Walaupun begitu isteri beliau aktif dalam aktiviti-aktiviti sosial seperti Persatuan Wanita Antarabangsa dan Persatuan Wanita-wanita Kedutaan. 

   Pada tahun 1972 bermulalah kerjaya beliau sebagai salah seorang kakitangan Syarikat Penerbangan Malaysia (MAS). Pada masa itu beliau bekerja di bahagian trafik di Subang Airport. Manakala pada tahun 1989 beliau dipindahkan bekerja sebagai Airport Manager di Melbourne Australia. Tidak sampai setahun beliau dipanggil balik dan dihantar ke New Delhi. Kemudian beliau dihantar ke Jeddah, Saudi Arabia. Memandangkan beliau mempunyai kelulusan di bahagian Marketing Department, pihak MAS meminta beliau membuka pejabat di Hanoi, Vietnam dan kemudian di Hujung Pandang, Sulawesi Indonesia. Ditanya mengenai pengalaman beliau bekerja di perantauan, beliau mengatakan walau di mana kita berada, kita akan di beri tugas atau amanah oleh Allah swt. Ini kerana semasa beliau bertugas di Australia, beliau sering mengikuti kelas-kelas agama dan mengunjungi masjid-masjid. Dalam masjid itu kedapatan ramai juga yang menemui beliau dan mengaku mereka Islam tetapi pengislaman mereka terpaksa disembunyikan. Sebagai seorang muslim, beliau membantu golongan tersebut dalam apa jua bentuk. Tambahnya lagi, semasa di Indonesia pula beliau sering mengunjungi pesantren- 
pesantren untuk belajar agama jadi secara tidaklangsung beliau menyumbangkan ilmu yang ada padanya dengan membantu pesantren-pesantren menegakkan ekonomi mereka. Satu perkara yang ingin beliau perkatakan ialah mengenai Islam yang dipandang rendah oleh golongan Hindu ketika beliau bertugas di India. Kebanyakan masjid-masjid dibiarkan roboh sebagaimana yang terjadi pada masjid Babri. Beliau menyarankan agar kita sama-sama membela nasib umat Islam dan memelihara daripada dicemari. Akhirnya pada bulan Oktober 1997 beliau ditugaskan membuka pejabat MAS di Cairo. 

   Satu konsep lagi yang diterapkan dalam diri dan keluarganya ialah konsep belajar boleh menyegarkan otak. Beliau menegaskan bahawa barangsiapa yang tidak mahu belajar pada masa kini adalah golongan yang rugi kerana peluang untuk kita menuntut ilmu terlalu luas.  Walaupun sibuk dengan tugas-tugas beliau masih sempat untuk mengutip ilmu dengan belajar bahasa Arab dan bertalaqi dengan syeikh-syeikh yang berada di sini. Biarlah walau ke mana kita pergi ada sesuatu ilmu yang kita bawa pulang. Sebagai nasihat akhirnya, beliau mengharapkan agar generasi dan golongan yang berpendidikan agama khususnya Azhari dan Azhariah menjadi aset dalam mengubah keadaan negara. Golongan inilah yang menjadi ‘role model’ kepada masyarakat nanti dalam semua bidang bukan sekadar boleh membaca doa untuk kenduri malahan berperanan penting dalam berorganisasi dan sebagainya. Beliau menyarankan agar Azhari dan Azhariah membuat perancangan dalam hidup serta alternatif-alternatif di Perlembahan Nil ini. Disamping itu, menyiap dan memperlengkapkan diri masing-masing dengan ilmu-ilmu bagi merealisasikan wawasan sebenar. Sesungguhnya untuk melahirkan generasi yang berilmu, berakhlak dan ciri-ciri yang sejati itu bukan mudah bahkan memerlukan cabaran dan pengorbanan yang bakal ditempuhi. 

Oleh : Radzwan Abdullah, Mohd Nazri Zainuddin  
aturhuruf : Siti Norrihan Abdul Majid