Omdat het ondoenlijk is het grote aantal zeer betrokken collega' s telefonisch te woord te staan, besluit ik
via een algemene e-mail iedereen op de hoogte te houden. Het schrijven doet me goed en er ontstaat onbewust
een soort e-mail dagboek c.q. naslagwerk � la Francien Oomen. Ik heb ze uitgeprint en in een map opgeborgen.
De belangrijkste heb ik op de site opgenomen. Het geeft een goed beeld van mijn behandeltraject en verwerking.
Ook heb ik een aantal van mijn e-mails aan mijn collega en Buddy Betty en vrienden opgenomen.
Nu ik ze weer lees, merk ik ook dat ik een aantal zaken gewoon vergeten ben. Wonderlijk zo'n geheugen.
Ik stel me zo voor dat ik dit in mijn hoofd heb onderverdeeld in directories en sub-directories. Belangrijk en minder
belangrijk of zou het toch nog te wijten zijn aan chemobrains. |
