Robin. Zoon van Anita en Erik Janssen en broer van Iris en klasgenootje van Nikki. Op 8 jarige leeftijd overleden aan een hersentumor. Kansloos. De dromen van een kind maakte ik net na zijn overlijden en het gedichtje Voor altijd acht toen onze kids naar het voortgezet onderwijs gingen. De Ploegschaarmeidengroep die hechter werd door deze trieste gebeurtenis. We zijn vriendinnen geworden en huillen, lachen, steunen en stappen met elkaar.. |
| De dromen van een kind |
| De dromen van een kind vervlogen met de wind verhalend zijn avontuur zijn stralende ogen vol vuur gedoofd door een ongelijke strijd Verdriet en boosheid strijden om recht in een eindeloos gevecht dat niet is te overwinnen een stortvloed van zinnen "waarom" is het laatste woord |
| De tijd snelt voorbij klasgenootjes worden tieners zowaar maar jij blijft voor altijd acht en dat maakt het ongelooflijk zwaar De gedachten bij velen dat jij hoort te spelen uit te zien naar je verjaardag en te verheugen te genieten met volle teugen het was je niet gegeven veel te vroeg een eind aan je leven het "waarom" blijft voor altijd gedacht en onbeantwoord tranen glijden zacht Robin jij blijft voor altijd acht. |
| Voor altijd acht |
 |
 |
 |