Mijn puberdochter. Geen makkelijke periode. Het zoeken naar een evenwicht. Loslaten is moeilijk. Beschermen aan de ene kant en bevorderen zelfstandigheid aan de andere kant. Jij wilt sneller dan ik en dat botst. |
| Boos |
| Ik tracht je te sturen met je nukken en je kuren steeds grenzen verleggend boos en nietszeggend naar je eigen identiteit op zoek druk je me vaak in die ongewenste hoek De harde woorden over en weer treffen als een donderslag, het doet zeer het uiterste komt in me naar boven de pijn doet me verdoven als de onmacht en twijfel vechten om voorrang voel ik ineens je hand op mijn wang Een streling van spijt We zijn het weer kwijt |
 |
 |