| E-mail aan mijn collega's d.d. 26 augustus 2002 |
 |
| Van: "R.Haanstra"< .....................> Aan: < collega's > Datum: maandag 26 augustus 2002 13:29 Onderwerp: mailtje van Karin Lieve collega's, Ik vond het afgelopen vrijdag heerlijk om jullie allemaal weer even te zien en de beloofde knuffels in ontvangst te nemen. Ik heb me de rest van de avond op dat gevoel laten meedragen. Het was wel erg vermoeiend en ik ben ook direct naar bed gegaan en heb ondanks mijn tegenzin het avondeten op bed gekregen (ik heb zo'n hekel aan eten in bed).Mijn neef had de film The Green Mile voor me gehuurd. Erg mooie film. Ik kijk veel T.V. en begin dus al vierkante oogjes te ontwikkelen. Gistermiddag toch weer even de rust van het Goois natuurreservaat opgezocht. Vorige week bracht Nikki een nieuw vriendinnetje mee naar huis, Madelon de W. genaamd. Madelon vertelde dat haar moeder werkzaam was in het Waterlandziekenhuis. "Ze deed iets met harten" (geweldig toch zo'n opmerking). Op mijn vraag of ze wellicht cardioloog was, werd aarzelend bevestigend geantwoord. Nikki vroeg zich toen in alle openheid af of ik daar ook niet naar toe moest. Ik zei toen nee, maar geloof het of niet, tot mijn grote verbazing kwam ik vanochtend op de poli cardio (i.v.m. E.C.G.) de moeder van Madelon tegen. Inderdaad cardioloog van beroep. Weer bloed laten prikken (ze hebben toch weer een ader gevonden gelukkig). Was prima en E.C.G. ook. Er was een afspraak geregeld met dr. de Klerk i.v.m. vakantie van dr. Brakenhoff, maar bij een dr. Blomberg ben ik ook nog de revue gepasseerd. Ik heb vorige week de poli gebeld en aangegeven dat ik het vervelend vond bij drie verschillende intenisten-oncologen mijn verhaal te doen. Op aanraden de afspraak met dr. de Klerk maar laten staan i.v.m. de uitslag van de botscan en de longfoto's. Kom ik vanmorgen op de poli is dr. de Klerk ziek en werd waargenomen door mijn eigen (wat klinkt dat he?) dr. Brakenhoff. De afspraak met dr. de Klerk berustte op een misverstand van de afdeling.Tja. Ik heb aangegeven de chemo te doen in het Waterlandziekenhuis en de rest in het Antonie van Leeuwenhoekziekenhuis. Geen probleem aldus dr. Brakenhoff. Hij keek vervolgens naar mijn haar en vroeg hoe het daar mee gesteld was. Ik heb mijn eigen krullen nog, zei ik en toen moest hij hartelijk lachen. Bij navraag uitslag longfoto's kwam hij er dus achter, dat die nog in het Antonie van Leeuwenhoek liggen. Ze waren nog niet beoordeeld door de radioloog? Weer thuis contact opgenomen met het AvL en Rob moet vanmiddag dus de foto's gaan ophalen en dan worden ze z.s.m. beoordeeld in het Waterlandziekenhuis. Op de botscan waren geen bijzonderheden te zien. Dat was me toch een opluchting. Mijn schoonzusje en ik hadden wel uit die stoel omhoog willen vliegen. We reden naar huis en toen merkte ze op zin te hebben in een moorkop. Ze is direct op de rem gaan staan en omgedraaid richting bakker. Dat vonden we een goed plan. In plaats van een broodje heb ik dus geluncht met een moorkop. Het beviel enorm goed moet ik zeggen. Dit was het weer even. Ik wil eindigen met de tekst van twee aan mij gezonden kaarten van Loesje."Niet genoten is altijd mis" en "waarom bewaren als 't nu lekker is". Die Loesje kent me toch wel goed moet ik zeggen. xxxxxxxxxx Karin |
 |
 |