E-mail aan mijn Buddy d.d. 28 augustus 2002

  Van:            "R.Haanstra"< .....................>
  Aan:            < Buddy Betty >
  Datum:        woensdag 28 augustus 2002 22:10
  Onderwerp:  mailtje van Karin


  Lieve B.B.,

  Vanochtend om 7 uur opgestaan (zoals iedere ochtend overigens) broodje gemaakt, kind geholpen met
  haren (is nog steeds geen onderdeel van haar ADL) en uitgezwaaid. Wasje in de machine, badkamerkastje
  opgeruimd, een heerlijke douche genomen en toch nog even 'beetje angstig' op de grond gekeken naar
  ontbrekende plukken... maar nee.
  In mijn chemoboekje wordt gesproken over haarpijn. Ik kon me er even niets bij voorstellen, maar 
  inmiddels begin ik ongeveer te begrijpen wat daarmee bedoeld wordt. Het gevoel alsof ik met mijn hoofd
  in een vriescel sta (mijn hoofd tintelt).. "Beetje vreemd en
niet lekker", maar wel uit te houden.
  Ik kreeg vanochtend een mailtje van Tjitske, waarop een spontane, impulsieve actie mijnerzijds volgde.
  Ik heb haar en een aantal collega's (Marielle, Joosje en Arina) uitgenodigd voor de lunch. Jij was vrij
  vandaag, dus dat heb je helaas gemist; net als Linda overigens. Ze stond op de voicemail en daar kwam
  ik pas later op de dag achter. We maken het wel weer goed hoor.
  Ik heb boodschappen op de fiets gedaan en ik kwam Jolanda van het ISW tegen en Elly Martens (adjunct
  directeur van de Ploegschaar). Ze keken nogal verrast moet ik zeggen. Ze verwachten waarschijnlijk geen
  kordaat met een winkelwagentje stappende, blozende vrouw. Ik heb lekkere broodjes gemaakt, verse jus
  geperst en de tafel feestelijk gedekt.
  Het was erg gezellig en ik heb ze iets langer opgehouden dan de bedoeling was, geloof ik. Moet kunnen. 
  Daarna heb ik getracht 'een slaapje' te doen, maar dat lukte niet. Toen Nikki en Rob thuis kwamen thee
  gedronken.
  Rob had een nieuw kort gesprek met zijn directe HOF (Hoofd Operatie Flow), want het gesprek van
  afgelopen zondag verliep niet helemaal probleemloos. Rob was erg teleurgesteld. Hij zegt niet veel, maar
  merkte na afloop op, dat hij ooit bij zijn sollicitatie als Planner Flow tijdens een assessment een dergelijk
  gesprek heeft moeten voeren. Als hij dat net zo had gedaan als de HOF nu, dan was hij naar grote
  waarschijnlijkheid gezakt. De HOF was sprakeloos. Rob gaf aan dan hij de nachtdiensten niet kan
  werken en graag aanspraak wil maken op zorgverlof o.i.d. Hij zei vervolgens dat hij onze dochter Nikki
  best kon onderbrengen bij derden, maar dat liever wil doen als het om een logeerpartijtje gaat en niet
  omdat haar moeder in het ziekenhuis ligt te knokken voor haar leven.
  Als hij iets zegt, dan is het ook goed doordacht en zonder omwegen. De jeugdige (3O-jarige) onervaren
  HOF heeft het besproken met een oudere HOF en het pleit voor hem dat hij vandaag zijn excuses heeft
  aangeboden. Er is nu een bijzondere constructie bedacht, waarbij Rob voor 50% wordt ingeroosterd??
  (niet ziek gemeld). Als hij gewoon een hele dag komt werken spaart hij als het ware de overige 50% op
  en kan die opnemen indien noodzakelijk. Vreemde constructie, maar goed. Het wordt op papier gezet en
  met de bedrijfsarts besproken.
  Mijn schoonzusje Jos� heeft weer gekookt vandaag en Rob is verder gegaan met klussen aan haar keuken.
  Het wordt erg mooi.
  Mijn kanjer is toch wel handig moet ik zeggen. Daarna hebben we lekker een drankje gedronken in de tuin,
  eerste deel van de film David en Lisa gekeken en in de reclame naar huis gegaan. Rob achterop bij Nikki, 
  dat was wel ff lachen.
  Ik heb de film afgekeken en mijn mail bekeken. Met dit mailtje besluit ik de avond met het idee dat het
  een fijne dag was vandaag. Is toch niet zo moeilijk invulling aan een dag te geven. De tijd vliegt voorbij. 
  Overigens gisteren een fijn telefonisch gesprek gevoerd met onze bedrijfsarts. I.v.m. de nieuwe
  (Poortwachters)wet moet ze een plan van aanpak en analyse schrijven. Dat stuurt ze toe.
  Ik moet er maar niet mijn hoofd over breken en mijn energie gaan steken in mijn herstel. Ze vroeg naar de
  relatie tussen werkgever en ondergetekende en ik heb aangegeven het gevoel van een warme deken te
  hebben. De aandacht en betrokkenheid zijn soms overweldigend.
  Dat was het weer even.


  xxxxxxxxx Ka
 


 







 
Hosted by www.Geocities.ws

1