deel 1
1/2/3
Tanzania
Malawi
Zambia
Zimbabwe
Botswana
Namibie
Zuid Afrika
Mozambique
Foto's
Onderweg
We vertrekken van Zambia naar Zimbabwe om in Vic Falls een paar dagen door te bregen alvorens we naar Botswana reizen. We hoeven slechts 11 km te rijden daar Livingstone en Vic Falls slechts worden gescheiden door de Zambezi. De grens gaat wonderbaarlijk snel, maar dan blijk je er toch nog niet te zijn. Ondanks dat alle autopapieren bij de grens reeds uitvoerig zijn gecontroleerd staat er 30 meter na de grens een roadblock waar een agent alles nogmaals wil zien. Robert probeert hem nog uit te leggen wat voor onzin dit is, maar we ontkomen er toch niet aan.
Als we het dorpje binnen rijden geloven we onze ogen niet, het is namelijk dag en nacht verschil met Livingstone en straalt een hele gezellige sfeer uit. Je verwacht namelijk dat Zimbabwe een en al armoede is en dat iedereen er in brakke huizen woont. Wellicht is dit verder in het land zo, maar dat blijft ons dan bespaart.
Als we bij de Vic Falls Backpackers aankomen worden we gastvrij ontvangen. We zetten onze tent op en worden volledig geinformeerd door de Zuid Afrikaanse eigenaar. We hadden al gehoord van wat mensen onderweg dat Wild Water Rafting hier 65 US$ zou zijn i.t.t. de 95 US$ die ze aan de andere kant van de rivier in Zambia vragen. Dus meteen voor de volgende dag maar gereserveerd, want je kan immers niet in Vic Falls zijn geweest zonder te hebben geraft.
Wild Water Rafting op de Zambezi
Het raften is in 1 woord SUPER en zeker voor herhaling vatbaar!!!!!! Alvorens dit te ervaren ging er wel een en ander aan vooraf. Het begon eigenlijk de avond in Backpackers waar we heerlijk een biertje zaten te drinken en wat met Chris, een Engelse gozer zaten te praten. Tot Eddy, een Nieuw Zeelander, aanschuift en vertelt dat hij morgen ook met ons mee gaat. Hij heeft een paar dagen eerder geraft en het was "superb" en "heavy" echt te gek dus. Hij was meerdere keren omgegaan met de raft en het was zware fysieke arbeid, in elk geval niet voor mietjes. Op zich wisten wij dit, maar de verhalen gingen maar door tot het moment dat hij vertelde dat er krokodillen in de rivier zaten. Marjon trok wit weg en had al eerder gezegd dan niet te gaan. Met deze verhalen in ons hoofd gingen we daarna vrij snel naar bed om de volgende ochtend goed uitgerust te zijn. Er werd echter maar weinig geslapen. Marjon kreeg 's ochtends geen hap door haar keel en moest van de stress meerdere keren naar de WC.
Vorige pagina
Home