Onderweg
Afrika is een fantastisch mooi land, maar anders dan wij ons voor hadden gesteld. In tegenstelling tot Azie en Zuid Amerika draait alles om de natuur en de mensen. Er is weinig tot geen cultuur en er valt weinig te bezichtigen in de steden, eigenlijk helemaal niets. Na zonsondergang zijn de straten uitgestorven en blijft iederen binnen. Het wordt zelfs ten zeerste afgeraden in het donker je buiten je hostel of camping te begeven. Dit is tevens de reden dat het moelijk is om de website bij te werken. Als er al internet is kost het gemiddeld 5 Euro per uur voor een extreem trage verbinding. In Malawi was er buiten de steden helemaal geen internet en als het er al was kost het 25 Euro per uur.
Vervoer
Het reizen met eigen vervoer was in het begin nogal wennen en dit was niet omdat ze aan de linkerkant van de weg rijden. De wegen zijn nogal wisselvallig en hebben soms "potholes" (gaten) over de gehele breedte van de weg van 40 cm diep. In Kenia zagen we al snel dat er veel gereisd wordt met minibusjes. Deze Toyota busjes hebben 9 zitplaatsen, maar vetrekken niet voordat er minimaal 20 personen in zitten. Dan nog maar niet te spreken over de kippen, matrassen, jerrycans etc. Er wordt zelfs bagage aan de ruitenwissers gehangen en regelmatig wordt een lijkkist met opa daarin op het dak vervoerd.
Naast de minibusjes zijn er "express" bussen, grote touiringcars die met 150 km per uur de grote plaatsen met elkaar verbinden. Dit was dan ook een van de redenen om eigen vervoer aan te schaffen. Het blijkt dat Kenia hiervoor niet de beste plaats is daar de prijzen van auto's ca 50-100% hoger liggen dan in Zuid Afrika. Helaas wisten wij dat niet hebben een 21 jaar oude Landrover gekocht. Dit is op zich al een hele uitdaging . We staan gemiddeld om de paar dagen bij een garage of iets wat daar op lijkt om weer een probleem op te lossen. Meestal blijkt het een klein iets wat voor enkele Euro's kan worden verholpen.
Inmiddels hebben we aardig wat technische kennis opgedaan en komen we veel in contact met de locale bevolking. Tevens hebben we een basis voorraad gereedschap en reserveonderdelen bij ons. We hebben al van meerde mensen de vraag gehad of wij veel verstand van auto's hebben. Als we dan negatief antwoorden krijgen we de vraag: "why did you buy such an old car?" Of de 3 Engelsen die van Cambridge naar Capetowwn reizen met een Landrover (zie foto bij Afrika pagina) die op hun website hebben staan: "We enjoyed meeting Robert en Mariyanne who are travelling with a 21 year old Landrover from Nairobi to Captown and admire their courage without any technical knowledge".
De wegen zijn zeer uitgestrekt en gemiddeld bedraagt de afstand tussen 2 bestemmingen rond de 500 km. Als je weet dat onze auto niet harder rijdt dan 80 km per uur kun je wel uitrekenen dat wij er altijd de gehele dag over doen om de volgende bestemming te bereiken. Daanaast zijn wij ook niet van die vroege vogels en vetrekken meestal rond een uurtje of 10.00 terwijl wij eigenlijk de avond ervoor met elkaar afspreken dat we om 8.00 vertrekken. Gelukkig kunnen wij onze eigen tijd bepalen en zijn dan ook uiterst content met de keuze tot aanschaf van onze "king of the road".
Het mooiste is het rijden in National Parks als de wegen niet te begaan zijn met een normale auto. Wij zetten de 4wd aan en kunnen bijna elk ruw of bemodderd wegdek aan. Nu hebben we weleens vastgestaan, maar met een schep wat graven en een paar planken onder de wielen komen we er tot nu toe altijd weer uit.
In Kenia hebben ze voor dat je door een dorp rijdt (ca elke 15 km) drempels geplaatst. Dit zijn echter geen drempels zoals wij ze kennen. Eerst krijg je 5 kleine drempels om de 10 meter, gevolgd door 5 drempels om de meter en dan 1 hele hoge dempel als je het dorp inrijdt. Hetzelfde ritueel herhald zich in omgekerde volgorde als je het dorp uitrijdt. Zeer vermoeiend, maar wel effectief voor die idioten die 150 km per uur rijden. Helaas hebben die grote bussen hier geen last van en knallen er gewoon overheen, het is immers toch niet hun eigen bus.
In Zambia heb je om de 10 km een roadblock, warbij de hele weg is afgezet en de politie je verzekeringspapieren wil zien. Inmiddels hebben we een kopie op de zijruit geplakt om niet elke keer de papieren te hoeven pakken. Helaas verzinnen ze dan wel weer iets anders om je lastig te vallen. Een blanke met een buitenlands kenteken wordt toch wel gezien als een rijdende portomonaie. Tot nu toe komen we er gelukkig nog goed van af en hebben we nog niemand hoeven omkopen om door te mogen. Meestal een praatje maken over voetbal en Nederland helpt nog het meest.
Onderweg
Langs de weg wordt echt van alles verkocht. In de steden bij de stoplichten verkopen ze van electrische strijkijzers, verlengsnoeren, globes, schoenen, kleding, nagelstejes, gevarendriehoeken, telefoonopladers tot kranten, potloden en fruit. In de dorpen of de afgelegen gebieden verkopen ze allemaal hetzelfde binnen een bepaalde straal. Als je eenmaal een stalletje ziet met bananen of mango's weet je zeker dat je deze de komende paar kilometer ziet. Dit geld ook voor deurmatten, stoelen, houtskool, paddestoelen, kippen, deuren en ga zo maar door.
Er liggen vaak dode hoden op de weg en ook al staat er een groepje mensen in de buurt worden deze niet weggehaald en moet je oppassen er niet ook overheen te rijden.
Er is altijd wel ergens Coca Cola te verkrijgen, zelfs in de meest afgelegen gebieden, en dit kost vaak niet meer dan 25 Eurocent voor een flesje. In Zimbabwe kost het slechts 10 Eurocent als je uitgaat van de wisselkoers op de zwarte markt. Overigens rekent iedereen daar mee en als je in een winkel wilt betalen met US$ rekenen ze 1000 Zim$ voor 1 US$ terwijl de officiele koers bij de bank 55 Zim$ voor 1 US$ is. Je moet dus niet per ongeluk pinnen en een factor 20 teveel betalen voor je Zim$. Visa en roadtax gaat helaas in US$ en niet in lokale valuta. De overheid is dus toch niet zo achterlijk als het om geld gaat. Terugkomend op de cola, hebben wij in de laatste 8 weken al meer cola gedronken dan in de laatste 8 jaar.
He inschattingsvermogen van Afrikanen is dramatisch. Als je de afstand vraagt zitten ze er meestal wel een km of 100 tot 150 naast. Vanzelfsprekend ten nadele van wij wij hopen. Gelukkig hebben we inmiddels een goede kaart wat menig teleurstelling voorkomt.