deel 1
1/2/3/4
Tanzania
Malawi
Zambia
Zimbabwe
Botswana
Namibie
Zuid Afrika
Mozambique
Foto's
Onderweg
Grootfontijn
Niels en Jacqueline hebben ons �die Kraal�, een camping net buiten Grootfontijn, aangeraden. Het is tevens een steakhouse en het eten moet er fantastisch zijn. We keken dus ook al dagen uit naar deze culinaire vertroeteling. Ze hebben niets te veel gezegd, het eten is er inderdaad fantastisch. We bestellen een heerlijke grote schnitzel met gebakken champignons en uien, heerlijk. De camping is eigendom van een Duits echtpaar wat nu al zo�n 20 jaar in Afrika vertoeft. Aangezien wij samen met twee Duitse jongens en een Belg de enige gasten zijn in zowel het steakhouse als op de camping worden wij het echtpaar zelf verzorgd. Ze zitten goed op de praatstoel en dat komt mede omdat ze er zelf de nodige borrels ingieten.
We krijgen al snel de nodige lezingen waarom �zwarten� niet hard werken, niets begrijpen en er niets van bakken.We hadden al van Niels en Jaqueline gehoord dat de man zijn mening niet onder stoelen of banken steekt. Later blijken we dit in Namibi� meer te horen.
Na het eten wordt Robert uitgenodigd om met de man en de Duitse jongen mee te gaan naar het veldje waar groente wordt verbouwd. Het blijkt dat daar enorme grote stekelvarkens in de avond komen om te eten. Hij heeft een groot geweer bij zich om Robert en de Duitser de stekelvarkens te laten schieten. Uiteindelijk blijkt er geen stekelvarken te vinden en komen ze onverrichte zake terug.
Als Marjon alleen met des huize in het restaurant achterblijft, fluistert ze dat wij in hun huis mogen douchen, ze had meteen al gezien dat ze ons aardig vond. De Belg die ook op de camping staat, Kris, blijkt al 4,5 jaar op zijn motor de wereld rond te reizen en heeft geweldige verhalen. Ondanks dat hij er zelf geen contact mee heeft gezocht heeft de plaatselijke krant hem weten te vinden en staat hij de volgende dag met foto en verhaal in de krant.
Als we de volgende dag de stad in gaan om te pinnen neemt Robert een shortcut. Een local wijst hem op de verkeersregels, een shortcut is niet de bedoeling. Omdat er niets op de weg is trekt Robert zich niets van de geldende verkeersregels aan. Nog geen 5 minuten later als we een broodje zitten te eten in een plaatselijke konditorei komt de local samen met een agent binnen om de verkeersregels aan Robert uit te leggen. Tot overmaat van ramp probeert Robert 5 keer zijn visie van het verhaal te verkondigen, het is tevergeefs. Hij zat fout!
Ethosha
Alvorens we richting Etosha vertrekken laten we de uitlaat repareren. De monteur/eigenaar van de garage zegt iets te horen aan de dynamo. Raar, maar het zal wel niets bijzonders zijn zegt hij later. Helaas blijkt hij met zijn eerste inschatting gelijk te hebben. Met de dynamo blijkt wel degelijk iets mis.
Na ongeveer anderhalf uur rijden begint het rode lampje te flikkeren die aangeeft dat de accu niet wordt geladen. We ruiken verbrand rubber en de temperatuur van het koelwater loopt sterk op. We redden het nog net tot de ingang van de poort van Etosha National Park en openen daar de motorkap. Daar blijkt dat de V-snaar is geknapt waardoor de motor niet meer wordt gekoeld en tevens de accu niet meer wordt opgeladen. Gelukkig hebben we nog een reserve V-snaar bij ons, maar als Robert wat beter kijkt blijkt dat de vorige V-snaar is doorgebrand. Het blijkt dat de as van de dynamo vast zit en dat vervanging van de V-snaar het probleem niet oplost. We zijn 150 Km verwijderd van de dichtstbijzijnde garage maar blijven ondanks alles vrij rustig. We hebben inmiddels wel geleerd dat er in Afrika altijd wel een oplossing voorhanden is. Dit blijkt achteraf ook zo te zijn.
Bij de poort vragen we of er in het park een monteur is. Deze is er, maar de telefoons doen het niet. Gelukkig hebben we bereik met onze telefoon en kunnen we de monteur bellen. Na een kwartiertje komt ie en haalt de dynamo uit de auto. We worden het park ingesleept naar de 10 km verderop gelegen camping en omdat het zo hard regent besluiten we een kamer te nemen. Hij meldt dat hij de dynamo meeneemt en kijkt of het te repareren is. De volgende ochtend wordt er om 8.00 op onze deur geklopt en blijkt hij een tweedehands Landrover dynamo te hebben geregeld en deze wordt dan ook in onze auto gezet. Helaas blijkt deze wel te passen, maar lukt het niet om de V-snaar strak te zetten omdat de maat toch iets afwijkt. Ach, met het doorzagen van een beugel en daar weer een stuk metaal tussen te lassen is dat probleem ook weer opgelost en tegen het middaguur zijn we onderweg naar de camping die halverwege het park ligt.
We zien veel giraffen, zebra�s, springbokken en verder valt het qua dieren een beetje tegen. Ondanks dat is het park prachtig en enorm uitgestrekt. Als we op de camping aankomen, begint het te regenen en zetten we snel de tent op. Door de vele regen zal het wel tegenvallen bij de �s avonds verlichte waterhole omdat de dieren nu overal kunnen drinken. We wagen toch maar een poging en met de regenjassen aan lopen we door de onweer naar boven om ons rustig aan de rand van de drinkplaats te settelen.
Helaas is er niets te zien en overwegen we terug te gaan naar de tent. Echter, na een minuut of vijf zien we plotseling 3 neushoorns uit de bosjes komen en naar de waterplaats lopen om te gaan drinken. Nog geen 5 minuten later komen er nog eens twee neushoorns gevolgd door 4 olifanten uit een andere hoek. De olifanten rennen op de waterplaats af en jagen al vechtend de neushoorns weg. Uiteindelijk komen er nog twee groepen van 4 olifanten bij en duurt het schouwspel een uur of 2. Het is geweldig en we blijken erg veel geluk te hebben dat we dit zien, want dit schijnt niet dagelijks te gebeuren.
Vorige pagina
Home