| Robert en Jon op reis | |||||||||||||
| Namibie deel 3 |
|||||||||||||
| Kaart Namibie 1/2/3/4 |
|||||||||||||
| Kenia Tanzania Malawi Zambia Zimbabwe Botswana Namibie Zuid Afrika Mozambique Foto's Onderweg |
|||||||||||||
| Je moet je voorstellen dat deze mensen in een tent wonen in een gebied waar zo goed als geen water is. Het dichtstbijzijnde dorp is 80 km en in een straal van 200 km is er geen elektriciteit.Telefoon is er �berhaupt niet. Ze vertellen dat ze er naar uit kijken om weer �s op gas te koken en niet altijd eerst een vuurtje te hoeven maken als ze iets op willen warmen of een kopje thee willen zetten. Het is een gezellige avond, maar we verbazen ons er vaak over wat mensen thuis achter laten en hoe ze dan gaan leven. Als we in de tent liggen en nog een beetje nafluisteren zijn we het wel met elkaar eens dat dit niet iets voor ons is. White Lady We vervolgen onze route op weg naar cultuur. Namibi� heeft een uitgestrekte keten met bergen en op enkele zijn oude gravures ontdekt. De beroemdste is de White Lady in Twijfelfontijn. Om er te komen moesten we wederom de zand- en grindwegen trotseren, maar we waren dat inmiddels wel gewend. Er bleek een bushcamping te zijn die ca 20 km van de bewuste berg ligt. Na stukken met alleen maar zand, zand en nog eens zand was er ineens een stuk groen met wat bomen en struiken. Dit was dan ook de camping. Daar we de nacht ervoor bij het kamelenkamp hadden geslapen en niet hadden gedouched was de op houtskool verwarmde douche meer dan welkom.Daar er geen elektriciteit was hebben we heerlijk genoten van ons kampvuur en zijn op tijd de tent ingegaan. De volgende ochtend genieten we van het uitzicht vanuit onze tent, pakken de auto in en vertrekken richting de White Lady. Een wandeling van ruim een uur brengt ons naar een afgelegen plaats waar 3000 tot 5000 jaar oude rotstekeningen te zien zijn. Cape Cross Cape cross is een plaats langs de kust van de Atlantische Oceaan en kent de grootste zeehondenkolonie ter wereld. Als we in de buurt komen ruiken we de urinelucht al, de stank is immens. Je ziet (en ruikt) duizenden zeehonden die over elkaar heen kruipen, bl�ren, zwemmen en met elkaar vechten. Deze kolonie is een enorm probleem daar ze per jaar meer vis eten dan de vloten van alle landen van de Afrikaans Atlantische kustlijn bij elkaar kunnen vangen. We worden hier tevens geconfronteerd met het feit dat het ineens erg koud is. We waren gewend aan temperaturen van boven de 40 graden, maar door het zeeklimaat moeten hier de truien weer tevoorschijn komen. Swakopmund Eindelijk weer beschaving!!!! Swakopmund is de activiteitenstad van Namibi�. Je kan hier Skydiven, Quadbiken, Sandboarden, Parasailen en ga zo maar door. Wij besluiten te Quadbiken. Dit is geweldig. Samen met een gids op een 250cc Quad door de duinen crossen, wat een vrijheid, heerlijk. We eten hier heerlijke slakken, vis en zowaar een cordon bleu. De steak die we eten is zo groot dat je het deel dat je niet op krijgt mee krijgt in een bakje. De portier van ons guesthouse was daar dan ook erg blij mee. De auto krijgt hier tevens een nieuwe koppelingsplaat waardoor we veilig richting de zo bekende zandduinen in Sossusvlei kunnen. Als we aan het einde van de middag in Sesriem, het dorpje voor de Sossusvlei, aankomen vetrekken we meteen richting Dune 45 om er de zonsondergang te zien. We hebben al van verschillende (mede) reizigers gehoord dat dit echt geweldig moet zijn. Achteraf zijn de uren die we in de zandduinen doorbrengen, uren om nooit te vergeten. Het zuiden van Namibie bestaat alleen uit zand en diamant. Sesriem is de plaats waar je het zand c.q. duinengebied in kan. Vanaf Sesriem rijden wij richting dune 45.Een duin van waaruit je een prachtig uitzicht hebt. Eenmaal onderweg worden we omgeven door (op dat moment) terrakleurig zand. Prachtig. Het zand krijgt door de stand van de zon gedurende de dag steeds een andere kleur. Op het moment dat wij aankomen bij dune 45 heeft het zand een dieprode kleur gekregen, Het is er prachtig, alles om ons heen is zand maar wat kan zand soms enorm mooi zijn. We zijn gekomen om de zonsondergang vanaf de top van de duin te zien. Natuurlijk omdat dat romantisch is maar vooral omdat een laagstaande zon het bijzondere lijnenspel veel mooier uit doet komen. We denken even de duin op te lopen maar dat valt vies tegen. Iedere stap zak je een paar centimeter het zand in. Uiteindelijk zitten we bovenop de top met lauwe biertjes. Langzaam zakt de zon onder. Het is fantastisch om te zien. Iedere lijn steekt steeds meer af tegen de rest van de duin. De ene kant gehuld in de schaduw, de andere nog net in de schijning van de zon. Het is moeilijk te beschrijven hoe prachtig dit natuurverschijnsel is. Als de zon onder is glijden we van de duin af en rijden dan weer snel richting onze slaapplaats. Het is donker als we aankomen bij onze tent. We genieten nog na, dit keer met een koud biertje. |
|||||||||||||
| Lees verder Vorige pagina Home |
|||||||||||||