deel 1
1/2/3
Tanzania
Malawi
Zambia
Zimbabwe
Botswana
Namibie
Zuid Afrika
Mozambique
Foto's
Onderweg
Op 28 december gaan we de grens over van Malawi naar Zambia. De weg naar de grens is goed. De overgang gaat dit keer soepeltjes zonder al te veel stempels, loketten en handtekeningen. Wel erg raar dat er tussen de post van Malawi en de post van Zambia 15 km zit. We geven een lift aan een Zwitser en wisselen geld om in Zambiaanse kwacha. Tijdens de transactie proberen ze ons op te lichten, maar doorgewinterde reizigers die we inmiddels zijn tellen we alles 2x goed na. Ons pakken ze niet zomaar. Op weg naar Chipata (Zambiaans grensdorp) komen we Bas weer tegen (waar we o.a. kerst mee hebben gevierd en we nemen hem mee naar South Luanga. In Chipata vallen we ongeveer van ons geloof als we een echte grote supermarkt tegen komen. We slaan meteen van alles in.
Om 14:00 uur beginnen we onze weg naar Mfuwe, South Luanga. De weg is vreselijk, niet verhard en overal potholes. Wat later begint het feest pas echt als de weg verandert in allemaal kleine drempeltjes met zo'n 50 cm ertussen. We stuiteren dus letterlijk naar Mfuwe. Over de route van ongeveer 150 km doen we uiteindelijk 3 1/2 uur. Totaal gebroken (met name Robert) komen we in Mfuwe aan. We gaan naar Flatdogs, een campsite aan de rand van het park. Voor 5 USD krijgen we een prachtig plaatsje voor de tent en voor Rover. De campsite ligt aan een rivier waar tientallen nijlpaarden badderen. We worden meteen gewaarschuwd bij aankomst. 's Nachts komen de nijlpaarden het water uit en lopen zonder gene langs je tent. We moeten er dus altijd voor zorgen dat we een zaklamp bij ons hebben. En als we er dan een zien, stilstaan of zigzaggend verder lopen want nijlpaarden kunnen niet snel van richting veranderen. Zodra we onze tent hebben opgezet slingeren de baboons (apen) al weer in de bomen boven de tent, dat kan nog leuk worden.
We gaan wat eten in het restaurant en gaan daarna vroeg slapen. Als we richting tent lopen worden we opgeschrikt door een geluid. Snel de zaklamp aan en een impala springt voor onze neus voorbij gevolgd door iets bruin/beiges. We zijn er beide van overtuigd dat het een leeuw is, enigszins gespannen schuifelen we naar de tent....
Als we de volgende ochtend opstaan heeft Robert bedacht dat er pannenkoeken gebakken moeten worden als ontbijt. En wat is er nu een mooiere plaats dan aan de rivier waar de nijlpaarden badderen. Het duurt uiteindelijk 3 uur voordat we de pannenkoeken op ons bord hebben omdat het te hard waait en onze brander daar niet echt tegen bestand is. Tijdens onze pannenkoeksessie komen we Paul en Luna tegen. Een Deens koppel die 6 maanden door Uganda, Kenia, Tanzania en Malawi reizen. Zij hebben een nacht hun hut gedeeld met onze opdringere vriend uit Lilongwe. Het is hem dus blijkbaar toch gelukt alleen in het park te komen. Zij maken ons enthousiast voor een nightdrive.
Om 16:00 uur vertrekken we voor een gamedrive van 4 uur in een open auto. We zien veel, giraffen, olifanten, baboons, allerlei soorten hertjes en als het net een beetje donker wordt een leeuw met 5 welpjes. Het park is prachtig. Door de regen is alles mooi groen en groeit er van alles. Rond 19:00 uur is het pikkedonker. Vuurvliegjes zwermen in enorme getalen rond. Op weg naar de uitgang van het park zien we ineens een baby-olifantje de weg oversteken. We remmen wat af om hem van wat dichterbij te kunnen zien en horen dan het getrompetter van een olifant aan de linkerkant van de weg. De chauff doet niets en nog geen seconde later staat er een enorme olifant met zijn oren te klapperen aan de rechterkant van de auto. Marjon, links van de OPENauto, zit binnen no-time bij Robert op schoot. Bang dat we achtervolgd worden scheurt onze chauf het park uit. Pfff, nog lang voelen we ons hart in onze keel zitten. We eten 's avonds met onze vrienden van de nightdrive en als we willen gaan slapen regent het echt pijpenstelen. We krijgen een plaats aangeboden in de hut van Paul en Luna maar we proberen toch eerst even hoe het er met onze tent voorstaat. Nog geen meter van het restaurant zijn we allebei al doorweekt. We kunnen niet rennen want alles is modder en voelt glibberig aan. Eenmaal in de tent blijkt dat we een natuurlijk waterbed hebben en ligt er ca 15 cm water onder onze tent.. Je zou bijna zeeziek worden als de ander zich omdraait maar boven alles blijkt de tent waterproof te zijn.
Het regent de hele nacht en de hele morgen. We ontbijten op een plateau met een rieten dak op de campsite. Robert wil nog even onder de auto liggen voor we zelf het park ingaan en laat Marjon alleen op het plateau achter. Terwijl zij nog even relaxed thee drinkt komen er ongeveer 15 baboons richting het plateau gelopen. Een beetje angstig roept Marjon Robert maar die heeft zijn gedachten blijkbaar meer bij de auto op dit moment. Een paar baboons springen op tafel en nemen alles wat eetbaar is mee. Marjon, bang dat ze haar ook wat aan doen, gilt de hele camping bij elkaar. Gelukkig komt er hulp van een Duitse vrouw en de receptionist. Met rare geluiden en te grappige gebaren jagen ze de baboons weg. Hun wijze raad is nooit alleen te blijven met eten in de buurt,....... Ja, dat is inmiddels wel duidelijk. Na 10 minuten komt Robert terug, zich blijkbaar niet bewust van het spel wat zich 10 minuten geleden heeft afgespeeld. Ach schatje, je hebt het toch overleefd............
's Middags gaan we met onze eigen auto het park in. We rijden 10 km het park in en kunnen daarna niet meer voor of achteruit. De remmen blijken vastgelopen......! Robert laat remvloeistof uit de leiding lopen terwijl Marjon de wacht houdt. Zonder remmen rijden we terug naar onze campsite. Een monteur fixed het probleem en een uur later rijden we opnieuw het park binnen. Ook dit keer weer veel te zien en wel zo leuk omdat we nu zelf rijden en er zolang over kunnen doen als we willen. Een guard van het park adviseert ons het park 's morgens vroeg of 's avonds laat te bekijken. De dieren zijn dan activer en de kans dat we dan een leeuw of een luipaard kunnen zien is vele malen groter.
De volgende morgen vertrekken we dus ook vroeg richting het park. Paul en Luna gaan in de achterbak mee. Het wordt een van de mooiste drives die we tot nu toe gedaan hebben. We ploeteren met de auto door allerlei soorten wegen om de dieren van dichtbij te kunnen zien. Robert, die rijdt, geniet zichtbaar wanneer er weer een nieuwe uitdaging moet worden aangegaan. We overleven alles zonder kleerscheuren en zien veel dieren op zo'n 2 a 3 meter afstand. Echt geweldig!