Multiple Sclerose

M.S. of Multiple Sclerose

M.S. kan beschouwd worden als een auto-immuunziekte bij een erfelijk voorbeschikt persoon in bepaalde geografische omstandigheden. Ongeveer 1 Belg op 10.000 heeft M.S. en ongeveer tweemaal zoveel vrouwen als mannen. De ziekte begint meestal tussen 20j en 40j, zelden onder de 15j of boven 50j.

De ziekte kan plotseling opsteken maar er kan ook sprake zijn van een sluipend en traag begin en verloop.

Ze wordt gekenmerkt door een progressieve vernietiging van de isolerende myelineschede rond zenuwvezels en het ontstaan van ontstekingshaarden rond de zenuwvezels met een infiltratie van inflammatoire cellen zoals lymfocyten, fagocyten en mononucleairen en hoge concentratie van immunoglobulines in deze zones. Het is vooral de witte stof van de hersenen en het ruggenmerg die wordt aangedaan.

Andere elementen van zenuwweefsels zoals de zenuwcellen, axonen en steunweefsels blijven relatief onaangetast.

Over het hele centrale zenuwstelsel (multiple) raken stukken myelineschede aangetast, en deze worden vervangen door littekenweefsel (sclerose), dat de elektrische geleiding bemoeilijkt. De scherp afgegrensde letsels worden plaques genoemd.

Het gevolg is vaak een onderbreking en vertraging van de geleiding van zenuwprikkels, enerzijds door het myelineverlies en anderzijds door oedeemvorming in de getroffen zone als gevolg van de ontstekingsreactie.

Men heeft vastgesteld dat hoe verder verwijderd van de evenaar, hoe meer M.S. voorkomt. Dit zou mogelijks te wijten kunnen zijn aan een virale infectie van het centraal zenuwstelsel of aan de hogere consumptie van dierlijke vetten in de betroffen streken.

Bij M.S.-patiënten is ook een overactiviteit van het immuunsysteem aangetoond: een hoger gehalte van antilichamen tegen een aantal virussen in het bloed en het cerebrospinaal vocht, vaak gestegen gammaglobulines in het cerebrospinaal vocht en de aanwezigheid van abnormale gammaglobulines, en een onevenwicht tussen suppressor T-lymfocyten en cytotoxische cellen in het bloed tijdens aanvallen.

Het verloop van de ziekte is niet te voorspellen. Meestal is er een afwisseling van opstoten en herstelperiodes, waarbij over de jaren echter steeds minder herstel optreedt van de myeline en er een toenemende invalidering optreedt. Hierbij moet men op termijn gebruik maken van een hulpmiddel om zich te verplaatsen en wordt men steeds afhankelijker van zijn omgeving. Bij anderen is er een progressief verloop zonder opstoten en herstelperiodes. Er bestaat ook een “goedaardige” vorm waarbij er vaak volledige herstelperiodes zijn en men na 15 of 25 jaar slechts licht gehandicapt is.

Eerste symptomen:

Spierzwakte en/of verlammingsverschijnselen in één of meerdere ledematen, meestal de benen: niet meer hard kunnen lopen, sneller struikelen, zwaartegevoel of dof of tintelend gevoel in de benen.
Stoornissen in de blaascontrole, plasproblemen, incontinentie, verminderd libido, impotentie
Aantasting van de gezichtszenuw is in één vierde van de gevallen het eerste verschijnsel, leidend tot een gedeeltelijk of volledig gezichtsverlies meestal in één van de ogen, hoewel het herstel meestal begint na 2 weken en vaak volledig is. Soms blijft er wel een vermindering van het zicht bestaan.
Dubbelzien

Mogelijke symptomen in een later stadium:

Evenwichts- en coördinatiestoornissen
Duizeligheid, overgeven
Spraakstoornissen
Depressie
Vermoeidheid
Spasticiteit
Gehoorstoornissen
Stoelgangproblemen
Gevoelsstoornissen, zoals tintelingen, dof, branderig of koud gevoel
Geheugenstoornissen
Last van hoge temperaturen
Emotionele labiliteit
Moeilijk kunnen stappen
Spierzwakte en of verlammingsverschijnselen in het gelaat
Verhoogde prikkelbaarheid door de gevolgen van de ziekte

Mogelijke beïnvloedende en uitlokkende factoren:

Fysiek letsel

Er zou soms een verband bestaan tussen de plaats van een letsel en de eerste symptomen als deze zich ontwikkelen kort na het letsel.

Zwangerschap

Tijdens het jaar van de zwangerschap komen er meer opstoten voor, vooral na de bevalling. Hier zou er een verband kunnen bestaan tussen hormonale verandering en het immuunsysteem.

Oververmoeidheid en gebrek aan nachtrust
Infecties zoals griep, keelontsteking, ontstekingshaarden in de tanden,… Koorts geeft een tragere geleidingssnelheid van de zenuwprikkels.
Vergiftiging door zware metalen is een belangrijke factor bij auto-immuunziekten, vooral M.S.: cadmium, kwik, lood, arsenicum, nikkel, aluminium ontregelen het immuunsysteem. Bronnen van zware metalen zijn o.a.: vis (vooral tonijn in blik), blikvoeding (blikken met loden naden), loodhoudende verf, amalgaamtandvulling (zilveren vulling), sigarettenrook (arsenicum en cadmium), meststoffen, fungiciden, pesticiden, herbiciden, rubber (banden), insecticiden, transpiratiewerende middelen (aluminium), bakpoeder, middelen tegen maagzuur, aluminiumpotten, aluminiumfolie, laxeermiddelen, tandbeugel (nikkel), diesel (nikkel), enz.
Mogelijks allergieën of intoleranties voor bepaalde voedingsmiddelen of andere stoffen.
Gezondheidsondermijnende aspecten in de voeding, bvb. industriesuiker, geraffineerd meel, verzadigde vetten, koffie, zout, enz. met navenante tekorten aan bepaalde vitaminen en mineralen zoals vitamine B, C, E, calcium, magnesium, fosfor, lecithine, omega-3-vetzuren, enz.
Mogelijk speelt de mate van stress een rol, daar dit veel vitaminen en mineralen verbruikt, veel vrije radicalen met zich meebrengt en spanningen veroorzaakt in het zenuw- en spierstelsel en kan leiden tot functiestoornissen.
Hoge temperaturen kunnen aanvallen oproepen en symptomen verergeren.
Het zou kunnen dat M.S. wordt veroorzaakt door een virus of een ander besmettelijk organisme.
Door de hoge concentratie van vetzuren (deze oxideren makkelijk) in de hersenen, zijn deze het vatbaarst voor de gevolgen van de invloed van vrije radicalen, wat tegenwoordig wordt aangezien als de bron van hersenstoornissen.

Mogelijke behandelingen:

1. Door de arts voorgeschreven medicijnen zoals methylprednisolen, interferonen, copaxone, iimunoglobulineG, methotrexaat, mitoxantrone, e.a. Geen van deze

middelen geneest M.S., maar kunnen het proces soms wel afremmen. Het zijn soms dure medicijnen, soms met bijwerkingen.

2. Ervoor zorgen dat men het niet te warm heeft, vermijden van hete baden, zware inspanningen, in de zon te zitten; koorts onmiddellijk behandelen.

3. Doen van lichte oefeningen om de spieren soepel en sterk te houden, bvb. fysiotherapie, yoga of de Alexandertechniek, eventueel hydrotherapie.

4. Psychische begeleiding om beter met de ziekte te leren omgaan en emoties te verwerken zoals angst, verdriet, neerslachtigheid, afwijzing, wanhoop, enz.

5. Ontgifting kan door vermijden van blootstelling aan deze stoffen, het verwijderen van amalgaamvulling, het gebruik van chlorella- of spirulinatabletten en antioxidantia zoals vitamine C. Intraveneuze chelatie door een arts met vitamine C, EDTA, DMPS of penicillamine is heel doeltreffend: de chelatoren hechten zich aan zware metalen, brengen deze in het bloed, naar de nieren en uit het lichaam via de urine.

6. Bij onderzoek stelt men bij M.S.-patiënten vaak een ongewoon vetzuurpatroon vast in het bloed, met een tekort aan onverzadigde vetzuren. Hersenen, zenuwstelsel en celmembranen zijn voor hun structuur en werking sterk afhankelijk van onverzadigde vetzuren. De myelineschede van zenuwuitlopers bestaat uit vetten, zodat de kwaliteit van vetten in de voeding belangrijk is. Om het vetzuurpatroon te normaliseren kan men best zoveel mogelijk verzadigde vetten vermijden (vlees, kaas, bakkerswaren, snoep, boter, frituurolie, enz.) en gebruik maken van goede vetten zoals olijfolie, avocado, olijven, vette vis, noten, pitjes, en vooral lijnzaadolie en teunisbloemolie (bevat gammalinoleenzuur GLA). Lijnzaadolie is zeer rijk aan omega-3-vetzuren, dit zijn sterke immuniteitsverbeteraars en anti-inflammatoire stoffen. Van een aantal merken smaakt de lijnzaadolie afschuwelijk, maar die van Barlean’s heeft een vrij neutrale smaak: Barlean’s Flaxseed Oil en voor vrouwen het fantastische product Barlean’s Essential Woman Oil met lijnzaadolie, soja-isoflavonen, lignanen en teunisbloemolie, werkzaam tegen o.a. premenstrueel syndroom, menopauzeklachten, ontstekingen, enz. Het is opletten met margarine, want deze bevatten de schadelijke transvetzuren door de bewerking (o.a. harden) van de erin aanwezige oliën. Boter is nog altijd beter dan margarine, een fabrieksproduct. Als men echter verzadigde vetten zoveel mogelijk dient te vermijden, wat moet men dan op de boterham smeren? Men kan zelf margarine maken: zet wat koudgeperste olijfolie “extra vierge” in een afgesloten potje of vlootje enkele uren in het diepvriesvak van de koelkast; als deze hard is geworden, kan men dit in het koelvak zetten, zodat deze voldoende hard en smeerbaar blijft. Gelukkig is er nu ook AmanPrana, dat enkele vormen van plantaardige boter op de markt gebracht heeft, smeerbaar op kamertemperatuur en van bijzonder hoge kwaliteit. Het gaat om extra vierge kokosnootolie, de rijkste bron van laurinezuur (dat beschermt tegen virussen, bacteriën, schimmels) en van de makkelijk verteerbare middellange vetzuurketens, die snel in energie worden omgezet en niet in reservevet. Kokosnootolie verhoogt de calciumopname uit voedsel, verbetert de darmflora en biedt bescherming aan maag en darmen. Dan is er ook nog rode palmolie dat 10 keer zoveel carotenen bevat als wortels en de rijkste bron is van tocotrienolen (één van de twee vitamine E-families), en van palmitinezuur dat de longblaasjes beschermt. Er is ook een een mengsel van extra vierge kokosnootolie en extra vierge olijfolie. Deze vorm van boter is wellicht de beste.

7. Het is ook raadzaam zichzelf te laten testen op voedsel- en andere allergieën en intoleranties. Volgens Dr. Hans Nieper en Dr. Robert Atkins zou een strikt verbod op melk het meest effectieve dieetvoorschrift zijn om M.S. te bestrijden. Voedingsmiddelen waarvoor men allergisch is, kunnen het leaky-gutt syndroom veroorzaken, waarbij allerlei ongewenste stoffen door de dunne darm naar het bloed lekken en bijdragen aan auto-intoxicatie (zelfvergiftiging) en het immuunsysteem in de war brengen. Deze testen kunnen bvb. uitgevoerd worden met een E.A.V.-toestel (electro-acupunctuur naar Dr. Voll). Met dit toestel kan men ook testen op virussen, bacteriën, enz.

8. Personen met auto-immuunziekten, C.V.S., zware fysieke arbeid of sport, met cortisonemedicatie, e.a. vertonen vaak een laag gehalte aan DHEA. Dit bijnierhormoon wordt het moederhormoon genoemd omdat het in heel wat andere hormonen wordt omgezet die het lichaam nodig heeft. DHEA houdt de activiteit van het immuunsysteem in evenwicht, helpt weefsels herstellen en behouden, allergische reacties controleren, enz. Dit gehalte kan verhoogd worden door DHEA in te nemen (op doktersvoorschrift), maar ook door de aanmaak ervan te verhogen door het innemen van fytosterol en –steroline.

9. Het eten van rood vlees verergert M.S. Zonnehoed of Echinacea is tegenaangewezen bij auto-immuunziekten zoals M.S. Transfer factor daarentegen zou de werking van het immuunsysteem verbeteren.

10. Vitamine E is betrokken bij de productie van een stof die zenuwimpulsen overbrengt naar de spieren, is een antioxidant, verbetert de bloedcirculatie, helpt tegen opvliegers en nervositeit in de menopauze, voorkomt hart- en vaatziekten, e.v.a. De rijkste bron van deze vitamine is tarwekiemolie, dat bovendien een bron is van lecithine en onverzadigde vetzuren.

11. Een relatief tekort aan vitamine B12 komt vrij vaak voor bij M.S.-patiënten. Dit kan men aanvullen met injecties, of door orale opname met bvb. B12 zuigtabletten van Orthica of spray-vitaminen, of door het gebruik van chlorella-tabletten of stuifmeelpollen. Sprayvitaminen worden spijtig genoeg verkocht via een systeem van netwerkmarketing, wat ze duurder maakt omwille van de commissies, en kan men niet krijgen in de apotheek. Op Google kan men verdelers vinden van sprayvitaminen.

12. In het algemeen is het uiteraard in ieders belang om een zo gezond mogelijk voedingspatroon erop na te houden, met een grote hoeveelheid groente, fruit en aardappelen, noten, zaden, pitjes, olijfolie, kruiden, volle granen, de juiste vetten, verzuurde melkproducten, enz. We denken ook in het bijzonder bij M.S. aan antioxidanten die de schade aangericht door vrije radicalen o.a. in de hersenen, beperken, zoals vitamine A, C, E, selenium, zink, e.a. Ook germanium lijkt gunstig te zijn voor M.S. en is te vinden in knokloof, ginseng, aloë en smeerwortel. Ook in groente, fruit, noten, tarwekiemolie, enz. zitten vele antioxidanten.

13. Het spreekt vanzelf dat men dan ook de vele gezondheidsondermijnende dranken en voedingsmiddelen die de industrie ons aanbiedt zoveel mogelijk zal trachten te vermijden: alcohol, koffie, frisdranken, industriesuiker en alles waar dit aan toegevoegd wordt (snoep, gebak, taart, ijscrème, koeken, confituur, choco, enz.), wit meel of tarwebloem (wit brood, witte deegwaren, en de vele bakkerswaren), zout en alles waar dit in verstopt zit (bakkerswaren, bereide producten, kaas, charcuterie, bouillon, enz.). In de plaats hiervan kan men gebruik maken van zoutarm volkorenbrood, volkoren deegwaren, confituur zonder toegevoegd suiker, groenten- en kruidenbouillon zonder zout, platte kaas, kruidenthee, keukenkruiden, enz.

14. Het is aangewezen bij chronische ziektes en om andere reden zich te voorzien van een extra hoeveelheid vitaminen (bij M.S. bvb. de B-vitamines), mineralen, sporenelementen en enzymen door natuurlijke voedingssupplementen te nemen, in het bijzonder bvb. chlorellatabletten en stuifmeelpollen. Aangezien M.S. het zenuwstelsel betreft, dient men vooral de zenuwversterkende voedingsmiddelen en supplementen te gebruiken, bvb. rijpe bananen, aardappelen, druiven, honing, stuifmeelpollen, tarwekiemen, luzernescheuten, enz.

15. Om het immuunsysteem te versterken staat een heel gamma kruiden en voedingsmiddelen ter beschikking: knokloof, tuinkers, Oost-Indische kers, waterkers, groene thee, basilicum, gember, kurkuma, zuurkool, honing, stuifmeelpollen, propolis, enz.

16. Om bacteriën en virussen te lijf te gaan, kan men ook gebruik maken van colloïdaal zilver, Aerobic 07 , geëmulgeerde oregano-olie e.d.

17. Relaxatietherapie met aandacht voor ademhalings- en spierontspanningsoefeningen, visualisatie, positief denken, een positieve ingesteldheid en loslaten.

18. Een aangepaste kruidenthee met een combinatie van kruiden voor het immuunstelsel en het zenuwstelsel bvb. lavendel, melisse, hop,…

19. Uit een studie van de readings van Edgar Cayce komen volgende raadgevingen naar voren i.v.m. M.S.: voldoende rust, regelmatige lichaamsbeweging vooral wandelen, meerdere keren per dag bidden en mediteren, de kunst van het positief en constructief denken i.p.v. negatief en destructief denken, een evenwichtig basisdieet samenstellen, massage met bepaalde etherische oliën. Bij de meerderheid van de onderzochte gevallen werd een tekort aan goud weerhouden, waardoor er een storing in de hormonale werking optreedt met gevolgen voor de zenuwfunctie. Ook de lever werd meermaals in verband gebracht met het slecht functioneren van het zenuwstelsel.

20. Ook het herstellen van het zuur-basenevenwicht werd door Cayce aangeraden; dit kan door veel basenvormende voedingsmiddelen zoals groente, fruit, aardappelen, melkproducten, honing, stuifmeelpollen, kruiden te gebruiken en zich sterk te matigen in zuurvormende voedingsmiddelen zoals kaas, vlees, noten, eieren, vis, gevogelte, soja, granen (o.a. brood), vet, suiker, enz. In het klassieke Westerse voedingspatroon bedraagt de verhouding zuur-basenvormende voedingsmiddelen ongeveer 70%-30%. In een gezonde voeding is de verhouding echter omgekeerd nl. zo’n 30%-70%. Een verkeerd zuur-basenevenwicht kan beschouwd als de basis van zeer veel beschavingsziekten. Voor een uitvoerige uitleg verwijs ik naar de tekst hierover elders op de site.

Er bestaan uitstekende websites over M.S., bvb.:

http://www.msweb.nl/

http://users.pandora.be/multiple.sclerose/

http://www.gezondheid.be/index.cfm?fuseaction=art&art_id=1976

Bron:

Frankaert, D., Pathologie, Arinus, Genk, s.a.

Sharon, M., Alles wat je moet weten over voeding en gezondheid, Zuidnederlandse Uitgeverij, Aartselaar, 2001

Vanderhaeghe, L.R. & Bouic, J.D., In 30 dagen het immuunsysteem herstellen en versterken, Zuidnederlandse Uitgeverij, Aartselaar, 2004

Vanderstaey, R., Voedingstherapie als ondersteuning bij Multiple Sclerose, Eindwerk verdedigd tot het bekomen van het diploma Gezondheidstherapeut, Europese Academie voor Complementaire Gezondheidszorg, Antwerpen, 1993

http://www.ping.be/~duffeler/VITAMINEN.htm