Het juiste gebruik van een kruidenthee

Doe ong. 1 koffielepel van de goed gemengde kruiden in een kopje van 150cc.

Breng bronwater (geen leidingwater!) aan de kook en giet het daarna over de kruiden in het kopje.

Laat de thee max. 10 min. trekken en doe de thee daarna door een zeef in een ander kopje.

Drink de thee langzaam, hoe langzamer hoe beter. Drink ongeveer 3 à 5 kopjes verdeeld over de dag.

Als u ineens thee maakt voor de hele dag en in een thermos bewaart, neemt u ong. 4 à 5 koffielepeltjes kruiden per liter.

Een kruidenthee, ook als het thee is tegen winderigheid, wordt op een lege maag gedronken of tussen de maaltijden. Is het een eetlustopwekkende thee, dan drinkt u deze zo’n kwartiertje vóór de maaltijd. Gaat het om een maag/darmthee dan mag u deze tijdens de maaltijd gebruiken.

Drink de thee op lichaamstemperatuur. U mag uiteraard de thee koud drinken bij warm weer, koorts of bij opvliegers.

U kan de thee eventueel zoeten met honing van biologische kwaliteit. Deze honing heeft zelf ook een geneeskrachtige werking. U kan de thee ook verfrissen met citroensap. In dit geval de thee wel ver buiten de maaltijden drinken wegens het gevaar voor gisting door een verkeerde voedselcombinatie.

Gebruik geen thee-eitje of iets dergelijks; de grove, losse kruiden moeten nl. in het water zweven, zodat de bio-energie (de levenskracht) van het kruid in het water overgaat. Bij te fijn gemalen (de bekende ‘theebuiltjes’) of gebroken kruiden is er een grotere oxidatie en is de bio-energie verdwenen. De kruiden mogen max. 1 jaar oud zijn, tenzij het gaat om zaden, die kunnen nl. jaren goed blijven.

U kunt eventueel ook een kruidenzakje op uw lichaam dragen, een kruidenaftreksel gebruiken in bad of met een kruidenthee gorgelen bij mond- of keelaandoeningen.

Een kuur met eenzelfde kruid duurt zo’n drie à vier weken. Er kan wel een gewenning optreden, zodat het kruid minder werkzaam wordt. Men kan dan overschakelen naar een kruid met een gelijkaardige werking, mochten de klachten intussen nog niet verdwenen zijn.

Bron:

Dries, J., Bio-energetische kruidengeneeskunde, Arinus, Genk, 2000.

Raymaekers, P., Volksgeneeskundige raadplegingen, Eindwerk ingediend tot het behalen van het diploma van Consulent Voeding Gezondheid Levenswijze, Europese Academie voor Complementaire Gezondheidszorg, Antwerpen.