deel 2
Tanzania
Malawi
Zambia
Zimbabwe
Botswana
Namibie
Zuid Afrika
Mozambique
Foto's
Onderweg
Vanuit Masai Mara stuiteren we in een hele dag naar Lake Nakuru. Aan het einde van de middag komen we daar aan. We besluiten meteen een gamedrive te maken. Halverwege dit National park is een enorm meer, gevuld met duizende flamingo's. Van ver af lijkt het net een roze bloesem wat op het meer drijft. Prachtig! We stoppen bij het meer en nemen (ontelbare) foto's. Als we verder rijden zien we tot onze verbazing een neushoorn op ongeveer twee meter van onze minibus. De big five is compleet. Het is ongelooflijk, binnen twee dagen hebben we ze dus allemaal gezien, de buffalo, leeuw, cheetah, neushoorn en olifant.
Bij terugkomst eten we in het gezelschap van een aantal brutale apen. De apen schijnen inmiddels zo slim te zijn dat zij tenten met gemak open maken dus we leren wat trucjes om 's nachts ongestoord te kunnen slapen. De eerste nacht in onze eigen tent gaan we vroeg slapen want om 6 uur vertrekken we voor onze "morning game drive".
Na een kop thee vertrekken we de volgende ochtend precies om 6 uur. Tot onze verbazing gaat Simon, de kok mee. Op zich een beetje raar na alle waarschuwingen over de brutale apen, hij zou toch op de tenten passen en het ontbijt voor ons maken ?? Maar goed! Ook tijdens deze gamedrive zien we weer veel. Dit keer hebben we de verrekijker (die Robert voor zijn verjaardag heeft gekregen) echt nodig. Als we terugkeren rond 11 uur blijkt ons vermoeden waar te zijn. De apen gebruiken onze tent als trampoline en laten zich vanuit de boom boven de tent naar beneden vallen. Gelukkig blijkt uiteindelijk niets kapot of vermist te zijn, we hebben geluk gehad.
Na wat wikken en wegen besluiten we een auto te kopen voor het vervolg van onze reis. Na alle verhalen van Ria, enkele 'locals' en wat andere wereldreizigers hebben we begrepen dat het openbaar vervoer in Afrika niet optimaal geregeld is en in veel gebieden onveilig! Samen met Nicholas gaan we op zoek maar vinden niet echt iets wat we ook nog eens kunnen betalen. Als we op een dag voorbij het "maximum miracle centre" in Nairobi rijden worden we op slag verliefd op een Landrover uit 1981. Na een heftige onderhandeling over de prijs kopen we hem! We laten hem helemaal nakijken door de plaatselijke garage in Ruiru. Dit kost een paar dagen maar dan is het ook echt een prachtbakkie. Samen met Peter (chauffeur van het weeshuis) verwisselt Robert de banden, plaatst een nieuwe zijspiegel, vervangt de bougies en wordt hij helemaal opgepoetst. Ondertussen moeten we het eigenaarschap van de auto in Nairobi zelf nog regelen. Het moet een lang en bureaucratisch gedoe zijn maar met goede moed vertrekken wij op een goede dag naar Nairobi om de papieren te regelen.
Dit was pas een echte kennismaking met het land en de Afrikaanse cultuur. Eerst meld je je bij loket 1 waar je een kopie rijbewijs, het wijzigingsformulier samen met het eigendomsbewijs van de auto achterlaat. Vervolgens ga je naar loket 2 op een andere verdieping om te betalen. Daar melden ze dat alles ok is en dat het nieuwe eigendomsbewijs binnen een week of 4 wordt opgestuurd. Wij wilden echter binnen twee dagen naar Tanzania dus vertelden we de vriendelijke man dat 4 weken niet geheel in ons plan paste. Wij konden ons melden op de 3e verdieping met dit verhaal en daar zouden we dan verder worden geholpen. Op de 3e stonden ca 50 burootjes met mensen die "werkten" In de hoek zat een vrouw die ons kon helpen. Ze schreef op een briefje iets dat we aan de man in de andere hoek van de verdieping dienden te geven. Deze las het en vertelde dat we over een uurtje of twee maar terug moesten komen.
Twee uur later bleek hij het originele dossier te hebben gehaald. Dit moest naar de vrouw in de andere hoek maar ik mocht het zelf niet brengen en hij wilde het ook niet doen. Na een kwartiertje had Robert iemand gevonden om mee te lopen met het dossier naar de andere hoek (20 meter verder). De vrouw keek goedkeurend en schreef nu weer iets op het briefje. Nu moesten de formulieren die we eerder hadden achtergelaten bij loket twee van beneden worden gehaald. Helaas door iemand die (om 15.00 uur) nog niet terug was van lunchpauze. Na wat op en neer vragen werd er iemand anders gestuurd om deze papieren te halen. Die vertelde Robert te wachten en vooral geduldig te zijn. Hier begreep hij niets van, want loket 2 was nota bene te zien. In elk geval kwam hij een half uur later met de papieren aan en lijmde deze in het dossier. Nu moest hij weer weg om een stempel te halen. Weer een half uur later kwam hij terug met een stempel op het eigendomsbewijs en de overdracht was gereed. Eindelijk!!
Marjon kwam inmiddels ook aangelopen want zij was in de tussentijd nog buiten het gebouw omdat het bleek dat we eerder maar 1 toegangsbriefje tot de betreffende verdieping hadden gekregen en zij niet mee naar boven mocht. Nadat ze meerdere keren was weggestuurd en ruzie had gemaakt met de bewaker kreeg ze toch toestemming naar boven te komen. Inmiddels was alles geregeld en dat binnen 1 dag, niet te geloven.