ความไม่มีโรคเป็นลาภอัประเสริฐ
อาโรคฺยปรมา ลาภา
(อาโรคฺยปรมา ลาภา สนฺตุฏฺฐีปรมํ ธนํ วิสฺสาสปรมา ญาติ นิพฺพานํ ปรมํ สุขํ ฯ )

พฤษภกาสร           อีกกุญชรอันปลดปลง
โททนเสน่งคง    สำคัญหมายในกายมี
นรชาติติวางวาย  มลายสิ้นทั้งอินทรีย์
สถิตทั่วแต่ชั่วดี       ประดับไว้ในโลกา
(บทพระราชนิพนธ์ของรัชกาลที่ ๕)

คมคิด คำโคลง

@ปลาร้าพันห่อด้วย    ใบคา
ใบก็เหม็นคาวปลา       คละคลุ้ง
คือคนหมู่ไปหา            คบเพื่อน  พาลนา
ได้แต่ร้ายร้ายฟุ้ง          เฟื่องให้เสียพงศ์ฯ

สุภาษิตไทย คบคนพาล พาลพาไปหาผิด

@ใบพ้อพันห่อหุ้ม      กฤษณา
หอมระรวยรสพา        เพริศด้วย
คือคนเสพเสน่หา        นักปราชญ์
ความสุขซาบฤาม้วย     ดุจไม้กลิ่นหอมฯ

สุภาษิตไทย คบบัณฑิต บัณฑิตพาไปหาผล

@ผลเดื่อเมื่อสุกไซร้    มีพรรณ
ภายนอกแดงดูฉัน        ชาดบ้าย
ภายในย่อมแมลงวัน     หนอนบ่อน
ดุจดั่งคนใจร้าย             นอกนั้นดูงามฯ

คำพังเพย ข้างนอกสุกใส ข้างในเป็นโพรง

@ขนุนสุกสล้างแห่ง         สาขา
ภายนอกเห็นหนามหนา   หนั่นแท้
ภายในย่อมรสา                เอมโอช
สาธุชนนั้นแล้                  เลิศด้วยดวงใจฯ

สุภาษิตไทย อย่าตัดสินใครหรือสิ่งใดจากรูปภายนอก

(จากหนังสือ รู้โลกและชีวิตจากโคลงโลกนิติ คมคิด คำโคลง โดย วิมล กุณราชา)