สุขสมบูรณ์ Suksomboon
น้ำมันปลา (Fish Oil) โภชนาหารพิเศษ
(จาก Kangzen Megazine ฉบับ 16 ประจำเดือนมิถุนายน 2541 หน้า 26-27)
"ไขมัน" เป็นคำทึ่เราๆ ท่านๆ
รู้จักกันบ้างแล้ว แต่จะมีกี่คนที่รู้เรื่องของ
"ไขมัน" เป็นอย่างดี นอกจากแพทย์และ
ผู้ที่เชี่ยวชาญเท่านั้น วันนี้เรามารู้เรื่องไขมัน
จะดีไหม ไขมันก็คือ น้ำมันของเหลวเมื่ออยู่
ในอุณหภูมิปกติ ในไขมันที่รับประทานได้
ภาษาแพทย์เรึยกว่า ไลบิดส์ (Lipids) ซึ่งเป็น
พวกไขมันที่จำเป็นต่อร่างกายและเป็นส่วน
สำคัญในอาหารที่เราบริโภค มีอยู่ในพืซและ
สัตว์ โดยจะถูกนำไปใช้ในส่วนต่างๆ ของ
ร่างกาย ในลักษณะที่ต่างกัน ในไขมันเพียง
1 กรัม จะให้พลังงาน 9 แคลอรี่ ขณะที่
โปรตีนและคารโบไฮเดรทให้พลังงานเพียง 4
แคลอรี่ ต่อกรัม ไขมันจากพีชและสัตว์ให้
พลังงานที่เท่ากัน แต่ทำงานต่างกันมาก
ในร่างกายคนเรา เป็นสารที่ให้วิตามินละลาย
ในไขมัน อาทิ วิตามิน เอ ดี อี และ เค ไขมัน
จะถูกสะสมไว้เป็นแหล่งพลังงานสำรองเมื่อ
ร่างกายต้องการ โดยจะสะสมไว้ใต้ผิวหนัง
ประมาณ 50 % อีก 50% จะถูกส่งไปใช้ใน
ส่วนต่างๆ ของร่างกาย แต่ส่วนไหญ่จะไป
ห้อมล้อมป้องกันที่ไต และ ลำไส้ ซึ่งไขมันมีทั้ง
ชนิดอิ่มตัวที่ได้จากสัตว์ เนย และชนิดไม่อิ่มตัว
ที่ได้จากพืช และจากปลาต่างๆ โดยในที่นี้
เราจะกล่าวถึง เรื่องของประโยชน์ของไขมัน
จากปลา
ประโยชน์อันน่าพิศวงของ
"น้ำมันปลา"
เป็นที่ทราบดีว่าน้ำมันปลา ถูกค้น
พบคุณประโยชน์มากมาย อาทิ การป้องกัน
หรือลดความรุนแรงของโรคหัวใจ ความดัน
โลหิตสูง ข้ยอักเสบ และโรคปวดศีรษะไมเกรน
นอกจากนี้ยังมีการค้นคว้าอีกว่าน้ำมันปลา
อาจป้องกันโรคมะเร็ง โรคภูมิคุ้มกันบกพร่อง
โรศไต และโรคอื่นๆอีกด้วย
ใน "น้ำมันปลา'' มึศวามสำคัญ
มากเนื่องจากมีส่วนประกอบของสารอาหาร
พิเศษอยู่ 2 ชนิด ซึ่งรวมตัวกันเป็นสาร
ประกอบ คอยป้องกันหัวไจและหลอดเลือด
ลดอาการปวด การอักเสบและการบวม และยัง
ทำหน้าที่ป้องกันเยื่อหุ้มเซลล์อีกด้วย สาร
ส่าคัญนั้น คือ โอฌก้า -6 และโอเมก้า -3
ที่เป็นกรดไขมันไม่อิ่มตัวเชิงซ้อน และยังมี
กรดไขมันไม่อิ่มตัวเชิงเตี่ยว คืฮโอเมก้า -9
สำหรับแหล่งมาของโอเมก้า -3 ได้จาก
สารอาหารที่มีกรดไอโคซาเพนตาอีโนอิก
(EPA) และกรดโดโคซาเพนตาอึโออิก
(DHA) ซื่งเป็นแหล่งไขมันอาหารที่ปลอดภัย
ส่วนโอฌกา-6 มากจากสารอาหารที่มีกรด
ไลโนเลอิก (LA)
รักษา-ป้องกันโรคใด้จริงหรือ
มีรายงานการหดทดลองจาก
มหาวิทยาลัยมิชแกนเมื่อปั 1982 ว่าในน้ำมัน
ปลามึฮอร์โมนป้องกันความเครียด และที่
ประเทศญี่ปุ่นบ่งซี้ว่า EPA ลดอัตราการรวม
ตัวของเกล็ตเลือด และไม่มึผลข้างเคียง
ป้องกันหลอดเลือตอุดตันได้นับวาป้องกัน
การเป็นโรคหัวไจได้ ไนปี 1986 ที่กรุง
ลอนดอน ในโรงพยาบาลทรวงอกได้ศึกษา
ในคนไข้ที่มี "ความด้นเลือดสูง" โตยไห้
น้ำมันปลา 6 สัปดาห์ช่วยให้ความดันเลือด
ปกติ ไน "โรคข้อักเสบ" มหาวิทยาลัย
ฮาร์วาร์ด ชี้ว่าการทตลองพบว่า EPิAป้องกัน
โรคออโตอิมมูน เช่น โรคข้ออักเสบบรูมาตอยด์
โรคลูปัสอีรีธีมาโตซัส และโรคไต ในน้ำมันปลา
ช่วยลดความถี่และความรุนแรงของการปวด
ศีรษะไมเกรน โตยศูนย์การแพทย์
มหาวิทยาล้ยซินซินนาติ ทดลองไนคนไข้
โรคไมเกรนชายหญิง พบว่าในชายสามารถ
ลดอาการปวดได้ 33% จาก 5 ใน 7 คน
และไนหญิงลดได้ 33% ำก 2 ใน 8 คน
ในผลวิจัยของมหาวิยาลัยรัทเกอร์ที่รายงาน
ในการประชุมประจำปีของสมาคมโภชนาการ
แห่งสหรัฐอเมริกา ลาสเวกัส ปี 1986 ยังพบว่า
น้ำมันปลา อาจช่ว ย้บยั้งในการเจริญเติบโต
ของเซลล์มะเร็ง เต้านม ลำไส้ใหญ่ ต่อมลูก
หมาก และตับอ่อนด้วย นอกจากนี้น้ำมันปลา
ยังมีผลดีต่อคนที่เป็นโรคเบาหวาน
การเพิ่มระดับของนั้ามันปลาใน
อาหารทีรับประทานเป็นการต่อต้านโรคภัย
ต่างๆ การบริโภค ''น้ำมันปลา" มีผลดึต่อ
ร่างกาย เพราะน้ำมันปลาจะไปปรับระด้บของ
โพรสตะแกลนดินให้เป็นปกติ และโรคที่
รักษายาก เช่น โรคผิวหนัง โซริเอลัส โรค
Mulhple Sclosis โรคที่ท่าใหสายตผิด
ปกติ โรคไตบางโรค รวมทั้ง อากฑสมองเสื่อม
เชื่อกันว่าน้ำมันปลาจะช่วยไห้ดึขึ้น
เอกสารอ้างอิง
หนังสื่อน้ามันปลา น้ำมันลดไขมัน /สำนักพิมพ์
รวมทรรศน์ท ร.ศ.นพดร สมพงศ์ สมพงศ์ เรียบเรียง
ตารางปริมาณกรดไขมันโอเมก้า-3 ทั้งหมด
| อาหาร (100 กรัม) | โอเมก้า-3 (กรัม) | ไขมันทั้งหมด |
|---|
| ปลาทู ปลาหางแข็ง | 2.2- 2.6 | 9.8-13.9 |
|---|
| ปลาแซสมอน. สีชมพู | 1.0-1.9 | 5.2 |
|---|
| ปลาแซลมอน. กระป๋อง | 3.0 | 16.0 |
|---|
| ปลาชาดีนส์ | 2.9 | - |
|---|
| ปลาทูน่า. กระป๋อง | 1.5-1.7 | 6.6- 6.8 |
|---|
| กะปิ | 1.4 | - |
|---|
| ปลาสีน้ำเงิน | 1.2 | 6.5 |
|---|
| ปลาสำลี | 0.5-0.9 | 2.0 |
|---|
| ปลาอีกา | 1.4 | 13.1 |
|---|
| ปลากระพง | 0.6 | 2.2 |
|---|
| ปลาตุก | 0.6 | 3.6 |
|---|
| ปลาตาดึยว | 0.3 | 1.2 |
|---|
| ปลาฉลาม | 0.5 | 1.9 |
|---|
| ปลาดาบ | 0. 2 | 2.1 |
|---|
| หอยนางรม | 0.4-0.8 | 2.3-2.5 |
|---|
| ปูม้า | 0.6 | 1.6 |
|---|
| ปูทะเล | 0.4-0.5 | 1.3-1.6 |
|---|
| กุ้ง | 0.3-0.4 | 1.1- 1.2 |
|---|
รวบรวมจากวารสารการแพทย์นิวอิงแลนด์ฉบับที่ 316 หน้า 625 เดือนมีนาคม ปี 1987
นับตั้งแต่ 29 กันยายน 2543 คุณเป็นคนที่ 
