สุขสมบูรณ์ Suksomboon แคลเซียมกับการลดความเสี่ยงภาวะกระดูกพรุน
(จาก Achieve ปีที่ 1 ฉบับที่ 2 ตุลาคม 2543 หน้า 14)
ภาวะกระดูกพรุนคืออะไร
         ภาวะกระดูกพรุน (Osteoporosis) คือ ภาวะที่ปริมาณความหนาแน่นและมวลกระดูกมี ลดน้อยลง ซื่งจะนำไปสู่ศวามเปราะบางแตกหักได้ง่ายของกระดูก โดยเฉพาะกระดูกส่วน สะโพกและสันหลัง
         ในปัจจุบันการรักษาภาวะกระดูกพรุนยังไม่สามารถทำได้ อย่างไรก็ตามการป้องกันภาวะ กระดูกพรุนนั้นสามารถทำได้ตั้งแต่ในวัยเด็ก
ภาวะกระดูกพรุนสามารถแบ่งออกได้เป็น 2 ประเภท คือ
         1.ภาวะกระดูกพรุนภายหลังการหมดประจ้าเดือน (Postmenpelusal Osteoporosis) ซื่งเป็นผลมาจากฮอร์โมนเอสโตรเจน (Estrogen) มักพบปัญหาที่บริเวณกระดูก สันหลังและกระดูกข้อต่อ
         2 ภาวะกระดูกพรุนในวันสูงอายุ (Sอnile Osteoporosis) มักพบปัญหาใน กระดูกส่วนาซี่โครง แขน ขา และส่วนกระดูกสันหลังและกระดูกข้อต่อ
เราจะลดความเสี่ยงของภาวะกระดูกพรุนได้อย่างไร
         มวลกระดูก ศือ ความหนาแน่นของกระดูกที่ได้จากการเจริญเติบโตอย่าง เต็มที่ของกระดูก โดยความหนาแน่นนี้มีผลตั้งแต่การบริโภคแคลเซียมใน ปริมาณทื่ร่างกายต้องการ ประกอบกับการออกำลังกายอย่างสม่ำเสมอ การลดความเสี่ยงด่อภาวะกระดูกพรุนนั้นสามารถทำได้จากการได้ร๊บ ปริมาณแคลเซียมให้พอเหมาะกับวัยและความต้องการของร่างกาย ตั้งแต่วัยเด็กและวัยรุ่น รวมทั้งการออกกำลังกายเพื่อเสริมสร้างความ แข็งแรงของกระดูก ส่งผลใหัผู้ที่อยู่ในวัยสูงอายุหรือหญิงในวัยหมด ประจำเดือนสามารถลดความเสี่ยงต่อภาวะกระดูกพรุนได้
แคลเชียมกับความต้องการของร่างกาย
         ร่างกายมีความต้องการแคลเซียมในปริมาณที่แตกต่างกันตามสภาวะ ของร่างกาย เช่น วัยเด็กต้องการแคลเซียมในการเสริมสร้างโครงกระดูก หญิงตั้งครรภ์และให้นมบุตรต้องการแคลเซียมเพิ่มขึ้น 50% จาก ภาวะปกติ เป็นตัน ปริมาณแคลเซียมที่ร่างกายต้องการต่อวันมีดังนี้
ปริมาณแคลเซียมที่ร่างกายต้องการต่อวัน
มิลลิกรัม/วัน
ผู้ใหญ่ (ชายและหญิง)800
หญิงตั้งครรภ์และใหันมบุตร1,200
ทารก360 - 480
เด็กอายุ 1 - 10 ปี800
เด็กอายุ 10 - 18 ปี1,200
แหล่งที่มา : Allen LH. Wood RJ. Calcium and Phosphorous. In ME Shils etal eds. Modern Nutrilite in Health and Disease, 8th ed. Vol I Philadelphia : Lea & Feblger 1994 pp 144-163
นับตั้งแต่ 29 กันยายน 2543 คุณเป็นคนที่ 1
Hosted by www.Geocities.ws