श्रीमद्भागवतमहापुराणम् :: दशमः स्कन्धः[पूर्वार्धः]
अथैकत्रिंशोऽध्यायः
गोपीगीतम् - विरहार्तगोपीनां भगवदुपस्थानाय प्रार्थनम्

गोप्य ऊचुः - 
जयति तेऽधिकं जन्मना व्रजः 
     श्रयत इन्दिरा शश्वदत्र हि। 
दयित दृश्यतां दिक्षु तावका
     स्त्वयि धृतासवस्त्वां विचिन्वते॥ 1  
     
शरदुदाशये साधुजातसत् 
     सरसिजोदरश्रीमुषा दृशा। 
सुरतनाथ तेऽशुल्कदासिका 
     वरद निघ्नतो नेह किं वधः॥ 2  
     
विषजलाप्ययाद् व्यालराक्षसाद् 
     वर्षमारुताद् वैद्युतानलात्। 
वृषमयात्मजाद् विश्वतो भयाद् 
     ऋषभ ते वयं रक्षिता मुहुः॥ 3  
     
न खलु गोपीकानन्दनो भवा- 
     नखिलदेहिनामन्तरात्मदृक्। 
विखनसार्थितो विश्वगुप्तये 
     सख उदेयिवान् सात्वतां कुले॥ 4  
     
विरचिताभयं वृष्णिधूर्य ते 
     चरणमीयुषां संसृतेर्भयात्। 
करसरोरुहं कान्त कामदं 
     शिरसि धेहि नः श्रीकरग्रहम्॥ 5  
     
व्रजजनार्तिहन् वीर योषितां 
     निजजनस्मयध्वंसनस्मित। 
भज सखे भवत् किङ्‌करीः स्म नो 
     जलरुहाननं चारु दर्शय॥ 6  
     
प्रणतदेहिनां पापकर्सनं 
     तृणचरानुगं श्रीनिकेतनम्। 
फणिफणार्पितं ते पदाम्बुजं 
     कृणु कुचेषु नः कृन्धि हृच्छयम्॥ 7  
     
मधुरया गिरा वल्गुवाक्यया 
     बुधमनोज्ञया पुष्करेक्षण। 
विधिकरीरिमा वीर मुह्यती
     रधरसीधुनाऽऽप्याययस्व नः॥ 8  
     
तव कथामृतं तप्तजीवनं 
     कविभिरीडितं कल्मषापहम्। 
श्रवणमङ्‌गलं श्रीमदाततं 
     भुवि गृणन्ति ते भूरिदा जनाः॥ 9  
     
प्रहसितं प्रिय प्रेमवीक्षणं 
     विहरणं च ते ध्यानमङ्‌गलम्। 
रहसि संविदो या हृदिस्पृशः 
     कुहक नो मनः क्षोभयन्ति हि॥ 10  
     
चलसि यद् व्रजाच्चारयन् पशून् 
     नलिनसुन्दरं नाथ ते पदम्। 
शिलतृणाङ्‌कुरैः सीदतीति नः 
     कलिलतां मनः कान्त गच्छति॥ 11  
     
दिनपरिक्षये नीलकुन्तलै- 
     र्वनरुहाननं बिभ्रदावृतम्। 
घनरजस्वलं दर्शयन् मुहु-
     र्मनसि नः स्मरं वीर यच्छसि॥ 12  
     
प्रणतकामदं पद्मजार्चितं 
     धरणिमण्डनं ध्येयमापदि। 
चरणपङ्‌कजं शन्तमं च ते 
     रमण नः स्तनेष्वर्पयाधिहन्॥ 13  
     
सुरतवर्धनं शोकनाशनं 
     स्वरितवेणुना सुष्ठु चुम्बितम्। 
इतररागविस्मारणं नृणां 
     वितर वीर नस्तेऽधरामृतम्॥ 14  
     
अटति यद् भवानह्नि काननं 
     त्रुटिर्युगायते त्वामपश्यताम्। 
कुटिलकुन्तलं श्रीमुखं च ते 
     जड उदीक्षतां पक्ष्मकृद् दृशाम्॥ 15  
     
पतिसुतान्वयभ्रातृबान्धवा-
     नतिविलङ्‌घ्य तेऽन्त्यच्युतागताः। 
गतिविदस्तवोद्‍गीतमोहिताः 
     कितव योषितः कस्त्यजेन्निशि॥ 16  
     
रहसि संविदं हृच्छयोदयं 
     प्रहसिताननं प्रेमवीक्षणम्। 
बृहदुरः श्रियो वीक्ष्य धाम ते 
     मुहुरतिस्पृहा मुह्यते मनः॥ 17  
     
व्रजवनौकसां व्यक्तिरङ्‌ग ते 
     वृजिनहन्त्र्यलं विश्वमङ्‌गलम्। 
त्यज मनाक् च नस्त्वत्स्पृहात्मनां 
     स्वजनहृद्रुजां यन्निषूदनम्॥ 18  
     
यत्ते सुजातचरणाम्बुरुहं स्तनेषु 
     भीताः शनैः प्रिय दधीमहि कर्कशेषु। 
तेनाटवीमटसि तद् व्यथते न किं स्वित् 
     कूर्पादिभिर्भ्रमति धीर्भवदायुषां नः॥ 19  


इति श्रीमद्‍भागवते महापुराणे पारमहंस्यां 
संहितायां दशमस्कन्धे पूर्वार्धे रासक्रीडायां गोपीगीतं 
नामैकत्रिंशोऽध्यायः ॥ ३१ ॥