श्रीमद्भागवतमहापुराणम् :: दशमः स्कन्धः[पूर्वार्धः]
अथ द्वात्रिंशोऽध्यायः
भगवतः प्रादुर्भावः, गोपीनामाश्वासनं च

श्रीशुक उवाच - 
इति गोप्यः प्रगायन्त्यः प्रलपन्त्यश्च चित्रधा। 
रुरुदुः सुस्वरं राजन् कृष्णदर्शनलालसाः॥ 1  

तासामाविरभूच्छौरिः स्मयमानमुखाम्बुजः। 
पीताम्बरधरः स्रग्वी साक्षान्मन्मथमन्मथः॥ 2  

तं विलोक्यागतं प्रेष्ठं प्रीत्युत्फुल्लदृशोऽबलाः। 
उत्तस्थुर्युगपत् सर्वास्तन्वः प्राणमिवागतम्॥ 3  

काचित् कराम्बुजं शौरेर्जगृहेऽञ्जलिना मुदा। 
काचिद् दधार तद्‍बाहुमंसे चन्दनरूषितम्॥ 4  

काचिदञ्जलिनागृह्णात् तन्वी ताम्बूलचर्वितम्। 
एका तदङ्‌घ्रिकमलं सन्तप्ता स्तनयोरधात्॥ 5  

एका भ्रुकुटिमाबध्य प्रेमसंरम्भविह्वला। 
घ्नन्तीवैक्षत् कटाक्षेपैः सन्दष्टदशनच्छदा॥ 6  

अपरानिमिषद् दृग्भ्यां जुषाणा तन्मुखाम्बुजम्। 
आपीतमपि नातृप्यत् सन्तस्तच्चरणं यथा॥ 7  

तं काचिन्नेत्ररन्ध्रेण हृदिकृत्य निमील्य च। 
पुलकाङ्‌ग्युपगुह्यास्ते योगीवानन्दसम्प्लुता॥ 8  

सर्वास्ताः केशवालोकपरमोत्सवनिर्वृताः। 
जहुर्विरहजं तापं प्राज्ञं प्राप्य यथा जनाः॥ 9  

ताभिर्विधूतशोकाभि-र्भगवानच्युतो वृतः। 
व्यरोचताधिकं तात पुरुषः शक्तिभिर्यथा॥ 10  

ताः समादाय कालिन्द्या निर्विश्य पुलिनं विभुः। 
विकसत्कुन्दमन्दार-सुरभ्यनिलषट्पदम्॥ 11  

शरच्चन्द्रांशुसन्दोह ध्वस्तदोषातमः शिवम्। 
कृष्णाया हस्ततरला-चितकोमलवालुकम्॥ 12  

तद्दर्शनाह्लादविधूतहृद्रुजो 
     मनोरथान्तं श्रुतयो यथा ययुः। 
स्वैरुत्तरीयैः कुचकुङ्‌कुमाङ्‌कितै- 
     रचीक्लृपन्नासनमात्मबन्धवे॥ 13  

तत्रोपविष्टो भगवान् स ईश्वरो 
     योगेश्वरान्तर्हृदि कल्पितासनः। 
चकास गोपीपरिषद्‍गतोऽर्चित- 
     स्त्रैलोक्यलक्ष्म्येकपदं वपुर्दधत्॥ 14  

सभाजयित्वा तमनङ्‌गदीपनं 
     सहासलीलेक्षणविभ्रमभ्रुवा। 
संस्पर्शनेनाङ्‌ककृताङ्‌घ्रिहस्तयोः 
     संस्तुत्य ईषत्कुपिता बभाषिरे॥ 15  
श्रीगोप्य ऊचुः - 
भजतोऽनुभजन्त्येक एक एतद्विपर्ययम्। 
नोभयांश्च भजन्त्येक एतन्नो ब्रूहि साधु भोः॥ 16  

श्रीभगवानुवाच - 
मिथो भजन्ति ये सख्यः स्वार्थैकान्तोद्यमा हि ते। 
न तत्र सौहृदं धर्मः स्वार्थार्थं तद्धि नान्यथा॥ 17  

भजन्त्यभजतो ये वै करुणाः पितरो यथा। 
धर्मो निरपवादोऽत्र सौहृदं च सुमध्यमाः॥ 18  

भजतोऽपि न वै केचिद् भजन्त्यभजतः कुतः। 
आत्मारामा ह्याप्तकामा अकृतज्ञा गुरुद्रुहः॥ 19  

नाहं तु सख्यो भजतोऽपि जन्तून् 
     भजाम्यमीषामनुवृत्तिवृत्तये। 
यथाधनो लब्धधने विनष्टे 
     तच्चिन्तयान्यन्निभृतो न वेद॥ 20  
     
एवं मदर्थोज्झितलोकवेद- 
     स्वानां हि वो मय्यनुवृत्तयेऽबलाः। 
मया परोक्षं भजता तिरोहितं 
     मासूयितुं मार्हथ तत् प्रियं प्रियाः॥ 21  
     
न पारयेऽहं निरवद्यसंयुजां 
     स्वसाधुकृत्यं विबुधायुषापि वः। 
या माभजन् दुर्जरगेहशृङ्‌खलाः 
     संवृश्च्य तद् वः प्रतियातु साधुना॥ 22  


इति श्रीमद्‍भागवते महापुराणे पारमहंस्यां 
संहितायां दशमस्कन्धे पूर्वार्धे रासक्रीडायां 
गोपीसान्त्वनं नाम द्वात्रिंशोऽध्यायः ॥ 32 ॥