เย้ เย้ เย้ เย้ เย้ เย้ ในที่สุดผลแห่งการรอคอยก็ออกมาแล้ว เราแข่งบูมได้ที่สองล่ะ ดีใจที่สุดเลย แข่งทั้งหมดเก้าคณะได้ที่สองก็ภูมิใจแล้ว จริง ๆ แล้วเรารู้สึกว่ายังทำได้ไม่ดีเท่าไหร่ ทั้ง ๆ ที่เราทำเต็มที่แล้ว แต่เราก็รู้สึกว่ามันยังไม่ที่สุด ตอนแรกนึกว่าจะไม่ติดหนึ่งในสามด้วยซ้ำ ที่เราอยากได้รางวัลไม่ใช่เพราะอยากชนะหรืออยากแข่งขันอะไร แต่เราอยากเอารางวัลนี้มอบให้พี่ ๆ ที่ซ้อมบูมให้เรา เรารู้ว่าพี่ ๆ เขาหวังกับพวกเราไว้มาก พอได้เราก็สบายใจ

เมื่อวานก็เป็นเฟรชชี่ไนท์ของเอแบค เป็นครั้งแรกกับงานของเอแบค รู้สึกว่าหรูหราอลังการมาก มีการแสดงของคณะต่าง ๆ ประกวด Prince and Princess แล้วก็มีวงพลู กับมิสเตอร์ทีมมา แต่ที่อยู่จนงานเลิกก็เพื่อมิสเตอร์ทีมและประกาศผลบูมเท่านั้นแหล่ะ ปรากฎว่ามิสเตอร์ทีมเล่นแป๊บเดียวเอง เพราะว่าดึกมากแล้วมีคนบอกว่าตำรวจมาไล่ เลยได้ฟังแค่สามสี่เพลงเองเสียดาย

ที่มาอัพเดทของเมื่อวานรวมกับวันนี้คงไม่ว่ากันน่ะค่ะ พอดีเมื่อคืนกลับถึงบ้านตีสามกว่าก็เลยเปิดคอมไม่ไหว มองคอมกับมองหมอนแล้วเลือกหมอนดีกว่า

แต่วันนี้ก็ยังมีกิจกรรมให้ทำอีกแล้ว วันนี้ไปช่วยทำของตกแต่งสแตนด์ ความจริงพี่เขานัดตั้งแต่สิบเอ็ดโมง แต่สิบเอ็ดโมงเนี่ยเพิ่งตื่นก็เลยไปถึงเอแบคบ่ายสอง ก็ไปทาสี ตัดกระดาษถึงห้าโมงกว่า ก็ได้เวลานัดกับพี่บ๋ย แล้วก็บอลไปโต๊ะคิมไปเลี้ยงวันเกิดพี่นก คือไปให้พี่นกเลี้ยง อิ อิ

เป็นครั้งแรกที่ได้ไปโต๊ะคิมแล้วก็ไปร้านอาหารที่เป็นแนวอย่างนี้ด้วย ความจริงแล้วเราก็ไม่เคยไปเที่ยวกลางคืนด้วย ไม่ใช่ว่าเป็นเด็กดีหรอก แต่เดี๋ยวจะโดนพ่อแม่ด่าเอาก็เลยรอจบแล้วทำงานค่อยไปดีกว่า

ไปถึงก็เจอคนเยอะแยะมากมายเหล่าไดอาริสต์มารวมตัวกันให้เพียบ ต้องขออภัยที่ไม่ได้ลงชื่อทุกคนไว้ตรงนี้เผอิญว่าขี้เกียจทำลิงก์อ่ะจ๊ะ โทษทีน่ะ อ้อ แล้วก็มีรุ่นพี่เราเขาไปกินข้าวกันด้วย เราก็เลยวิ่งไปวิ่งมาระหว่างในร้านกับนอกร้าน ปรากฎว่าไม่ได้กินอะไรเลย ได้กินน้ำกับจิก ๆ คนอื่นกิน แต่ที่ตื่นเต้นก็คือได้เจอพี่โน๊ตด้วย ให้พี่โน๊ตเซ็นลงในสมุดเราด้วย ดีใจจังกลับมาอวดพี่ใหญ่เลย พอสิบโมงกว่าพี่บุ๋ยก็ไปส่งเราขึ้นรถไฟฟ้า ความจริงพวกพี่ ๆ เขาจะไปต่อกันแต่เรากลับดึกมาหลายคืนแล้ว แล้วถ้าไปก็คงจะโดนพ่อเฉ่งแน่นอนก็เลยกลับดีกว่า สุดท้ายก็กลับถึงบ้านด้วยความสงบสุข เฮ้อ อ้อวันนี้มีข้อเตือนใจด้วยล่ะ : โต๊ะคิมไม่ใช่มิลค์พลัส ทีหลังอย่าสั่งนมเย็น

Ver 1

Ver 2