ตื่นมาประมาณหกโมงครึ่งด้วยเสียงนาฬิกาปลุก แต่ก็กดกะนอนต่อ แต่ก็เฉลียวใจว่าตื่นดีกว่าเดี๋ยวนอนเพลิน โชคดีที่ตื่นขึ้นมาถึงรู้ว่าพ่อกับแม่ไม่อยู่ ดีน่ะที่ตื่นไม่งั้นที่นัดกับพี่เขาเอาไว้ก็คงไปสาย เพราะนุ่นชอบตั้งนาฬิกาไว้แล้วก็กดนอนต่อ แล้วก็ให้พ่อมาปลุกต่อทุกที โชคดีไปไอ้นุ่น

พี่เขานัดมาซ้อมวอลเล่ย์แปดโมงเราไปถึงแปดโมงกว่า รู้สึกจะเป็นคนสุดท้ายด้วย รู้สึกอายเล็กน้อยแต่เอาหน่า มาช้ายังดีกว่าไม่มา

เข้าไปซ้อมในสนามกีฬาราชมังคลา ตอนแรกถูกสามล้อมันหลอกด้วย มันพาเรามาจอดปากซอยให้เราเดินกลับอีก ไอ้บ้า ขอด่าหน่อย แต่ไปถึงก็ต้องรอถึงสิบโมงให้สนามวอลเล่ย์เปิด อ้อ ลืมบอกไปนี่นุ่นจะซ้อมไว้แข่งกีฬามหาลัยล่ะ เพื่อนบอกว่าคณะเราเนี่ยฟิตมาก เตรียมทุกอย่างล่วงหน้า คณะอื่นเขายังไม่ทำอะไรกันเลย ฟิต ฟิต

พอสนามเปิดก็เข้าไปซ้อม แต่แต่ละคนไม่ค่อยมีแรงเลย นุ่นซ้อมแป๊บเดียวก็เหนื่อยแล้ว ไม่ได้ออกกำลังกายนานก็เงี้ย (ส่วนที่ไปฟิตไอ้วันรับน้องมานี่ก็มลายไปหมดแล้ว) เราจองสนามกันถึงเที่ยงแต่สิบเอ็ดโมงครึ่งก็ออกแล้วไม่ไหว ตอนนี้ก็ปวดแขนมาก

ก็กลับมาที่เอแบคกันไปกินข้าวเช้า+ข้าวกลางวัน แล้วก็ไปรอเพื่อนที่ใต้ตึกเพื่อไปดูหนังกัน วันนี้คณะนุ่นเขานัดไปดูหนังกันล่ะ

ไปถึงที่เมเจอร์รามก็เจอพี่ ๆ และเพื่อน ๆ เต็มไปหมดเลย วันนี้มาดู Mummy Returns กัน สนุกดี แรก ๆ ก็คุยกันเฮฮานุ่นนึกว่าจะเสียงดังกันไปตลอดทั้งเรื่อง แต่พอหนังเริ่มทุกคนก็เงียบกัน ตอนแรก ๆ มีคนที่อยู่ข้างหน้า ๆ หันมามองด้วยล่ะ เขาคงรำคาญ แต่ตอนหนังเริ่มพวกเราก็เงียบน่ะ จะบอกให้

พอหนังจบก็ออกมายืนออกันหน้าโรงหนังก็มีซุ้มของเนสทีมาตั้งแล้วก็ชวนมาเล่นเกมส์ ก็มีพี่คณะเราก็มีพี่เอี่ยว พี่เสา แล้วก็อีกหนึ่งพี่ ซึ่งนุ่นไม่รู้จักชื่ออ่ะ ออกไปเล่นเกมส์ มีแต่คณะเรามุงดูกันทั้งนั้นเลย แล้วพอ pretty เขาจะให้พูดสโลแกนของเนสที พี่เอี่ยวก็ขอบูมคณะ เราก็บูมคณะกันกลางห้างเลย กล้ามาก

พี่เก่งก็ชวนนุ่นและเพื่อน ๆ ไปโยนโบว์ต่อ แต่ว่ามันไม่มีเลนว่างเลยอ่ะ รอไปรอมาเลยกลับดีกว่า วันนี้ได้เพื่อนกลับด้วยหนึ่งคนดีใจมาก ธรรมดาจะหาคนกลับด้วยยากมาก ก็ชวนเขาไปซื้อเครื่องเขียนในเดอะมอลล์ แล้วก็นั่งรถเมล์กลับ คุยกันตลอดทางเลย ส่วนมากก็จะคุยเรื่องรับน้อง เรื่องพี่วินัย แล้วก็ชีวิตเขา ชีวิตเรา รู้สึกเป็นผู้ชายที่คุยด้วยง่ายมาก ดี ๆ จะได้คบกันนาน ๆ

รู้สึกว่าเดี๋ยวนี้หาผู้ชายดี ๆ ยากมาก น๊าน นาน จะเจอซักคน แต่ส่วนมากก็จะเป็นของคนอื่นหมดแล้ว ตะแล่ว