ถูกปลุกตอนตีห้าหรือตีสี่ครึ่งนี่แหล่ะจำไม่ได้ ขึ้นมาออกกำลังกายกับพวกพี่วินัยก็ออกแบบโหด ๆ อยู่ดีนั่นแหล่ะ แต่ตลอดเวลาที่พี่เขาฝึกพวกเรานี่เขาจะไม่พูดคำหยาบน่ะ เขาจะแทนตัวด้วยพวกคุณกับพวกผม เพื่อนบอกว่ามีพี่วินัยพูดคำหยาบออกมาโดนพี่วินัยด้วยกันเอง สั่งวิดพื้นเลย พี่เขาก็จะฝึกให้เรามีความสามัคคีกันแล้วก็จะพูดย้ำถึงเรื่องเพื่อน ตอนนี้ก็เริ่มมีคนทนไม่ไหวแล้วพอพี่เขาถามว่าใครไม่พอใจอะไรให้เปิดอกตรงนี้เลย ก็มีคนกล้าลุกขึ้นมาแล้วล่ะ ก็บอกว่าไม่อยากให้พี่ทำอย่างนี้ คุยกันดี ๆ ก็ได้ กล้ามาก ๆ เลยอ่ะ เรายอมรับตัวเองเลยอ่ะว่าเราเป็นคนขี้ขลาด เออรู้สึกผิดมาก ๆ เลย

ต่างจากวันแรกโดยสิ้นเชิงเลยน่ะเนี่ยแรก ๆ เราก็นึกว่าพี่เขาคงจะเล่น ๆ ไม่หนักขนาดนี้ เอาเข้าจริง ญาติ ๆ ร.ด.เลยอ่ะ ตอนนี้ท่าเตรียมผู้หญิงก็เปลี่ยนด้วยจากที่ยืนเท้าเอวธรรมดาเขาก็ให้งอเข่าหลังตรงยืดแขน สุดยอด เรามองขาทุกคนนี่สั่นกันพั่บ ๆ ๆๆ แต่ตลอดเวลาที่ฝึกเนี่ยเราไม่กล้ามองหน้าพวกพี่เลยน่ะ ใครเป็นคนพูดอยู่เราก็ไม่รู้เรื่องไม่กล้ามอง เพราะเวลามีคนเงยหน้าขึ้นมาพี่เขาจะสั่งมองอะไรก้มลงไปเลย

พอเก้าโมงได้พี่เขาก็ปล่อยให้ไปกินข้าว ไอ้เราก็นึกว่าคงจะได้พักแล้วจะไปเจอพี่วินัยต่อตอนเย็นที่ไหนได้มี walk rally อีก เดินเป็นสิบกิโลอ่ะ เหนื่อยโคตร ก็เดินตามด่านต่าง ๆ ไปเรื่อย ๆ แล้วก็แก้ปัญหาที่พี่เขาตั้งขึ้นมา เรารู้สึกได้เลยว่าวันนี้ดีกว่าเมื่อวานเยอะเลยอ่ะ เพื่อนทุกคนดูรวมเป็นหนึ่งมากขึ้น ผู้ชายก็ดูแลผู้หญิงมากขึ้น แต่จริง ๆ ได้ขนาดนี้นุ่นว่าก็ดีแล้วน่ะคนเพิ่งรู้จักกันวันเดียวเป็นห่วงกันได้ขนาดนี้ก็ยอดแล้ว

ด่านที่ชอบที่สุดก็คงจะเป็นด่านที่ให้ลงไปในสระน้ำแล้ววิดน้ำลงกระละมังรั่วให้เต็มเพื่อให้ลูกปิงปองที่อยู่ในกะละมังล้นออกมา อ้อ ลืมบอกไปการเดินครั้งนี้เขาให้เก็บไข่กับลูกปิงปองเป็นคะแนนล่ะ ที่ชอบน่ะเพราะได้ลงน้ำเย็น ๆ สนุกดีแต่ที่ชอบมากที่สุดก็เห็นจะเป็นที่พี่ประจำฐานเขาชมเราว่ามีสปิริตดีมาก บ้านเราเป็นบ้านเดียวที่ไม่ต้องใช้ขันช่วย โห โคตรปลื้มขอบอก เป็นคำชมแรกที่ได้ยิน พอกลับถึงด่านสุดท้ายอันนี้ก็ชอบอีกเหมือนกันไปนั่งหัวเราะให้เขาสาดน้ำ ชื่อด่านไม่มีเหตุผลโคตรพ่อ สุด สุด แบบพี่เขาจะสาดน้ำใส่เราอย่างไม่มีเหตุผล(ตามชื่อด่าน) ผู้หญิงให้นั่งเก้าอี้ผู้ชายก็ให้นั่งที่พื้นแล้วก็สาด ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ นั่งหัวเราะไปมาสนุกดี

พอเสร็จก็ไปอาบน้ำกินข้าวกันป้อนกันไป ป้อนกันมา แล้วพอดึกหน่อยพวกพี่สันทนาการเขาก็แต่งตัวกันเป็นกระเทยออกมาตลกมาก ๆ ถ้ามีรูปจะเอามาให้ดูน่ะ แต่ละคนนี่สุดยอดที่ชอบที่สุดคงจะเป็นพี่คิงคอง พี่คิงคองจะตัวใหญ่ ๆ ผิวคล้ำ ๆ (มาก) ใส่กระโปรงแบบไปเที่ยวชายทะเล แล้วก็เสื้อสายเดี่ยว แต่งหน้าด้วยอ่ะ แล้วก็ออกมาเดินทำท่าอาย ๆ ขำว่ะ นึกตอนนี้ยังขำเลย แล้วพี่เขาก็เต้นกันไปเรื่อย ๆ แล้วก็เรียกพวกเราขึ้นมาเต้นด้วย ทุกคนก็ลุกขึ้นมาเต้นหมด

ทันใดนั้นเองชายฉกรรจ์เหล่านั้นก็มาอีกแล้ว นุ่นสงสัยพวกพี่วินัยมากเลยอ่ะ ดูเหมือนปิศาจไรทำนองเนี้ยอยู่ดี ๆ ก็โผล่มา โผล่มาแบบไม่รู้เนื้อรู้ตัวเลยน่ะ แบบ วูบบบบ มายืนอยู่ข้างหน้าแล้ว ( อย่างตอนเขาปล่อยเขาก็หายตัว วูบบบบ แล้วก็หายไปเหลือแต่พวกพี่เทก) พี่เขาก็มาเอาเรื่องเรื่องที่มีคนลามปามรุ่นพี่ แล้วก็ที่กลุ่มเรายังติดลุกนั่ง 180 ทีในตอนเช้า ก็ต้องออกไปลุกนั่ง พอได้ซัก 60 70 เราก็ไม่ไหวแล้วอ่ะ พี่เขาบอกใครไม่ไหวให้นั่งลงไปเลยอย่าเป็นตัวถ่วง คนอื่นเขาก็เริ่มนั่งกันบ้างส่วนใหญ่จะเป็นผู้หญิงก่อน ผู้ชายก็จะเป็นพวกที่ไม่ไหวจริง ๆ ก็เลยลงไปนั่งทั้ง ๆ ที่คนอื่นเขายังลุกนั่งกันอยู่เลยอ่ะ รู้สึกละอายมาก ๆ เลยอ่ะ พอเขาทำครบกันพี่ก็ให้กลับเข้าไป แต่เข้าไปก็ยังต้องลุกนั่งอยู่น่ะ ก็จะมีเรื่องให้ลุกนั่งอยู่เรื่อย ๆ

แล้วพี่เขาก็ทวงเพลงคณะ เขาก็ถามก่อนว่าใครที่ร้องได้ให้ออกไปร้องนำ นุ่นก็พอร้องได้อ่ะน่ะ เพราะท่องมาแต่นุ่นก็ไม่กล้าออก โอย รู้สึกผิดอีกแล้วอ่ะ ตอนนั้นก็รู้สึกหน้ามืดแล้วล่ะ แต่ก็ยังไม่ได้ไปพักเพราะคิดว่ายังไง ๆ เราก็ยังช่วยเพื่อนเป็นต้นเสียงได้ พี่เขาก็ไม่พอใจเพลงที่เราร้องกันมันก็ไม่ดีจริง ๆ อ่ะน่ะ พี่เขาก็เลยเรียกพี่เทกมาแล้วก็บอกว่าพี่เทกดูแลน้องไม่ดีจะตัดสองรุ่นนี้ออก ไม่นับเป็นพี่เป็นน้อง โห ตอนนั้นใจหายวาบเลยอ่ะ เราก็คิดว่าเฮ้ยพี่เอาจริงเหรอเนี่ย เศร้าเลย แล้วพี่เทกเขาก็ขอโอกาสให้พวกเราอีกครั้งหนึ่ง พี่เขาก็ให้ก็ร้องจนจบอ่ะน่ะ จริง ๆ ก็ยังไม่ค่อยดีเท่าไหร่แต่พี่ ๆ เขาก็พูดว่าถ้าจะทำก็ทำได้ แล้วเขาก็พูดเสียงอ่อนลง แล้วก็เริ่มให้ข้อคิดจากนั้นพี่เขาก็บอกว่าจะให้เราไปเข้าพิธี

พี่เขาให้เข้าแถวเป็นคู่ แล้วก็เดินเข้าบ้านหลังหนึ่งโดยจะมีพี่เดินจูงมือเราอยู่ตรงกลาง พอส่งเราถึงหน้าบ้านก็จะมีพี่ป้ายแก้มแบบนิดหน่อยน่ะ แล้วก็ให้เราเข้าไปทีละคนโดยจะมีพี่ถือเทียนพาเราไปนั่งที่พี่ ๆ นั่งอยู่ ขอบอกว่าบรรยากาศสวยมากเลย แสงเทียนส่องประกายวับแวม คลอด้วยเสียงกีตาร์ประสานกับเสียงร้องเพลงที่มีความหมายลึกซึ้ง บรรยากาศอย่างฉันนี้ไม่เคยเห็นที่ไหนมาก่อนเลย พอทุกคนเข้ามากันครบก็มีการทำพิธีบายศรี พี่ ๆ ก็จะผูกข้อมือให้น้อง ๆ แล้วก็จะพูดให้ข้อคิดทีละคน ๆ เวียนกันไปเรื่อย ๆ จนเชือกที่พี่แต่ละคนมีหมด ก็มีเพลงสะพานชีวิตเล่นขึ้นมา นุ่นเคยได้ยินคำว่าสะพานชีวิตของเอแบคมานานแล้วน่ะ ตอนแรกนุ่นนึกว่าจะให้เราเดินข้ามพี่ ๆ ตามช่องว่างที่พี่เว้นเอาไว้ พอถึงคิวนุ่นเดินออกไปพี่เขาก็นอนเรียงเป็นแถว แล้วก็ให้เราเหยียบข้าม ซึ่งพี่ที่ให้เราเหยียบข้ามก็คือพวกพี่วินัย ซึ้งจัง พิธีนี้นุ่นร้องไห้นิดหน่อยแบบน้ำตาซึม ๆ แต่ไม่ไหลมาก

หลังจากนั้นก็เข้ามานั่งในหอประชุมเหมือนเดิม พอมาครบกันทุกคน พวกพี่วินัยก็เดินกันเข้ามาแล้วก็ขอโทษพวกเรา ซึ่งนุ่นว่าทุกคนก็ยินดีให้อภัยน่ะ เพราะรู้กันว่าพี่เขาก็ไม่ได้ชอบที่จะทำกับพวกเราอย่างนี้ จากนั้นก็บิ๊กเซอร์ไพรส์เลยอ่ะ พี่เขาบอกว่าพี่มีสปายที่เป็นรุ่นพี่อยู่ในกลุ่มพวกเรา โห ตอนนั้นทุกคนนั่งระแวงกันใหญ่เลยอ่ะ แล้วก็มีสปายอยู่ในบ้านนุ่นด้วย ใครรู้มั้ย หนิง ไง หนิงความจริงชื่อพี่จิ๊บอยู่ปีสามแล้ว แต่หน้าเด็กมาก ถึงว่าทำไมหนิงต้องไปนอนบ้านพี่ผู้หญิง แล้วหนิงก็กลับขึ้นรถไม่ไปเดินกับพวกเราตอน walk rally แต่พี่จิ๊บก็ดีน่ะตอนที่มี advanture พี่จิ๊บ คอยชี้ทางแล้วก็เตือน ๆ พวกเรา ขอบคุณค่า ทั้งหมดก็มีสปายสี่คน แต่ละคน สุดยอดทั้งนั้น ยกเว้นพี่จิ๊บน่ะพี่จิ๊บค่อนข้างเรียบร้อย

พอเฉลยอะไรเสร็จพี่เขาก็ปล่อยแล้วก็บอกว่าจะมีดนตรี แต่นุ่นไม่ไหวแล้วอ่ะ ตอนนั้นก็ตีสามแล้ว ก็เลยไปนอนดีกว่า ครอก ครอก