หลังจากที่เมื่อวานวุ่นวานกับการนั่งอัพเวบขึ้นเซิฟเวอร์ พอทำเสร็จก็ไม่แตะคอมอีกเลย เพราะวุ่นวายมากแล้วก็งง ๆ ว่าฉันทำอะไรไปบ้างเนี่ย แล้วที่ฉันทำไปมันจะดีมั้ยเนี่ย แล้วก็คิดว่าจะมีใครมาเยี่ยมเวบเราบ้างหรือเปล่า จนป่านนี้ก็ยังไม่รู้น่ะ เพราะยังไม่ได้เข้าเนทเลย นี่ก็ลุ้น ๆ อยู่เหมือนกัน

แต่เมื่อวานก็ได้คุยกับเกด เกดก็บอกว่าพอเห็นเวบที่เราส่งไปทางไอซีคิว(ซึ่งเราส่งไปทั้งหมดในลิสต์เราเลยล่ะ) ก็รีบเข้าไปทันที แล้วก็ไปลากเพื่อน ๆ เข้าได้ดูด้วยโห ดีใจมากขอบอก แหมทำอะไรแล้วมีคนเอาใจใส่นี่มันดีใจจริง ๆ

วันนี้ก็นัดกับเกดเอาไว้ว่าจะไปบ้านเกดด้วยไปเอาหนังสือเลขเพื่อมาเตรียมสอบเอแบค ความจริงเขาก็ให้เข้าแล้วอ่ะน่ะ แต่ก็หวังว่าอาจจะได้ทุนเรียนฟรี ซึ่งก็เป็นแค่หวัง แต่เอาน่า ดีกว่าไม่ได้พยายามอะไรเลยใช่มั้ยล่า ท่านผู้อ่านอาจจะสงสัยว่าแล้วไม่ได้เอ็นไว้เหรอ ก็เอ็นน่ะ แต่ผลมันก็ดูห่างไกลเหลือเกิน ก็เลยไม่ค่อยหวังซักเท่าไหร่

ไปถึงบ้านเกดก็ไปเกลี้ยกล่อมให้เกดไปกินพิซซ่ากัน ตอนแรกเกดก็ไม่ยอมไปเพราะเดี๋ยวกลับลำบาก เราก็เลยบอกมันว่าเดี๋ยวหย่อยจะไปส่งมันก็เลยยอมไป ซึ่งตอนหลังไอ้หย่อยทำเราเสียหน้ามาก มันไม่เอารถมาและบอกว่าจะนั่งรถเมล์ไปส่ง ดูมัน

วันนี้ก็ไปกินพิซซ่าที่ รอยัล การ์เด้น พลาซ่า ไอ้เราก็อุตส่าห์โทรไปนัดประมาณยี่สิบกว่าคน ปรากฎว่ามากัน 11 คน ก็มีเรา เกด แอม อุ้ม ยุ้ย โอ ฮง เพนหริ หย่อย โน๊ต แล้วก็หลุยส์ เศร้าเลย บอกจะมา จะมากัน แล้วก็ไม่มา ไม่รักษาสัญญาเลย แต่สิบเอ็ดคนนี้ก็ได้ทำเสียงดังรบกวนเขา เหลือเกิน

แต่วันนี้มีมุขเด็ด ๆ จากไอ้โอมา ด้วยความที่ว่าเราได้สาวเสริฟ์ที่สวยและน่ารักทำให้เป็นที่กล่าวขวัญในโต๊ะเรา หย่อยมันก็ทำเป็นสนใจ พอนุ่นเห็นบิลซึ่งมันจะมีชื่อคนรับออเดอร์ก็เลยรู้ว่าเขาชื่อรุจิภา ก็ถามหย่อยว่ารู้ชื่อเขายัง เขาชื่อรุจิภาน่ะ หย่อยบอก"รู้แล้ว แล้วรู้เปล่าเขานามสกุลอะไร" แล้วมันก็บอกนามสกุลตัวเองต่อ พวกเราก็โห่ให้กับมุขของมัน แต่ทันใดนั้นเอง ไอ้โอก็บอกว่า รู้ได้ไง เขาเป็นเมียพ่อแกเหรอ โฮ่ โฮ่ โฮ่