ช่วงนี้เรียนแล้วสมองเบลอ ๆ ยังไงไม่รู้ รู้สึกว่าเวลาฟังใครพูดแล้วมันเหมือนผ่านสมองแล้วก็ลอยออกไปเลย แย่แล้วเรา ทำอย่างไรถึงจะนอนพอได้นี่

นี่นุ่นอยากอยู่หอมากเลยน่ะนี่ แต่พ่อไม่ให้ด้วยเหตุผลหลาย ๆ ประการ เฮ้อ เดินทางไกล ๆ ทุกวันอย่างนี้ก็เหนื่อยเหมือนกันน่ะนี่

วันนี้เพื่อนที่ชื่อเชียร์มาเอแบคล่ะ พอดีเขาจะมาทำเรื่องเรียนที่นี่ พอดีมีเพื่อนมาบอกว่าเจอเชียร์เราดีใจมาก ๆ เลย เชียร์เพิ่งกลับจากอเมริกาได้สองสามวัน เราน่ะดีใจมากเจอมันกระโดดกอดเลย แต่ดูเชียร์เฉย ๆ

แต่เชียร์มันก็เป็นอย่างนี้อยู่แล้วคงจะเป็นเราเอง ที่ดูจะแสดงอารมณ์มากไปหน่อย เวลาเราดีใจเราก็ดีใจสุด ๆ เต้นแร้งเต้นกา เวลาเสียใจเราก็เสียใจสุด ๆ อาจเพราะว่านุ่นเป็นคนคิดมากด้วยล่ะมั้ง ทุกคำพูดที่พูดหรือได้ยินมานุ่นจะเก็บมาคิดอีกทีหนึ่ง คิดว่าที่เขาพูดกับเรามันสื่อถึงอะไร แล้วที่เราพูดออกไป เราพูดอะไรที่ทำให้เขาเสียใจหรือรู้สึกอะไรหรือเปล่า นุ่นแคร์น่ะ แคร์ความรู้สึกคน แคร์สีหน้าที่เขาแสดงออกมา ดูแล้วเป็นคนคิดมากเนอะ แต่ก็คิดมากจริง ๆ รู้ตัวดี

บางคนบอกว่าเวลาเห็นหน้าครั้งแรกแล้วดูเหมือนนุ่นหยิ่ง แต่ถ้ายิ้มก็จะเป็นอีกคน อืม นุ่นว่าส่วนมากเขาก็เป็นอย่างนี้กันน่ะ บางคนเราไม่รู้จักก็ไม่กล้าเข้าไปคุยกับเขาหรอก ถ้าไม่จำเป็นจริง ๆ แต่กับคนที่หน้ายิ้ม ๆ จะทำให้เรากล้าเข้าหามากกว่า แต่ใครจะบ้ายิ้มได้ตลอดเวลาใช่ป่ะ แต่ช่วงนี้หน้าเหนื่อยมาก แต่บางทีข้างในเรารู้สึกเฉย ๆ น่ะ แต่แบบหน้ามันแสดงออกมามาก คนเลยดูว่าเราเหนื่อย หมดกันเลย ดูไม่สวยเลยฉัน

Ver 1

Ver 2