|
|||
|---|---|---|---|
| |
|
|
|
| | Nagkataong dumating sa gubat si aladin, isang mandirigma o gerero. Sa kanyang pananamit, masasabing isang Morong taga-Persiya. Naupo ito sa lilim ng isang puno at lumuluhang naghihimutok at paulit ulit na binabanggit ang pangalan ni Flerida. Naghihimagsik ang kanyang kalooban at ang sabi, kung iba ang umagaw kay Flerida at hindi sariling ama niya na dapat igalang, sana�y nakita ang karahasan ng kaniyang kamay. Naghimutok ang gererong Moro. Napatunayan niya na napakalaki ng kapangyarihan ng pag-ibig, kahit mag-aama�y nag-aaway nang dahil sa pag-ibig. Dahil inagaw ang kasintahan ng sariling anak. Dahil sa pag-ibig,nawa wala ang katuwiran, kabaitan at kadakilaan ng isang tao. Dahil sa pag-ibig, pati katungkula�y binabalewala at ang kamatayan ay sinasagupa. Sa paghihimutok ng Moro ang bunting hininga ng lalaking nakagapos sa punong higera ay para namang nakisagot. | ||
| | |||
| | |||
| | |||
| | |||
| | |||
| | |||
| | |||
| | |||
| | |||
| | |||
| | |||
| | |||
| | |||
| | |||