Nagugunita ni Francisco Balagtas ang masasaya
at malulungkot na sandali niya at ni Selya.
Kinatatakutan ni Francisco na baka makalimot
si Selya sa kanilang pag-iibigan sapagkat noong
mga panahong yaon siya ay nakakulong,
samantalang si Selya naman ay Malaya.
Kailanman ay di niya malilimot ang
masasayang araw nila ni Selya na naging
daan ng kanilang pagmamahalan.
At ngayon siya ay namimighati sa
bilangguan ang tangi lamang nakaaaliw sa
kanyang puso ay ang pag-ibig ni Selya sa kanya.
Naaalala rin ni Francisco ang mga lugar na
kanilang pinagtataguan, gaya sa Ilog Beata,
puno ng mangga at Ilog Makati. Sinasariwa
niya ang matamis nilang suyuan.
Iya ay nagsisisi, kung bakit hindi pa
niya naitanan si Selya noong panahong yaon.
Sana�y di naagaw ni Mariano Capule.
At siya ay napapaiyak kung nagugunita
niya ay yari sa kaniyang buhay,
lagi niyang hinahanap si Selya na nagdulot
sa kaniya ng libong kaligayan sana raw ay
hindi na sila nagkahiwalay. At dahil sa
kaniyang kasawian naisip niyang sulatin
ang Florante at Laura na si Selya ang
kaniyang naging inspirasyon.
Dito ay inilarawan niya ang tinamong kasawian kay Selya.