SEVGİNİN ANLAMI NE

"Hepimiz sevgi için doğmuşuzdur. Sevgi varolmanın

bir amacı ve sonucudur."

DİSRAELİ

Bazen yollarda yürürken el ele tutuşmuş çiftler  görüyorum. Onları çok taktir ediyorum doğrusu. Bu duygusuzluk batağında,bu sevgisizlik,kin ve nefretle donatılmaya yüz tutmuş dünyamızda inandıkları değerleri savunan savaşçılar olarak görüyorum onları. Derken sevgilileri düşünüyorum; ayrı ırktan oldukları için, aynı soydan olmadıkları için, aynı inançtan olmadıkları için veya aileleri tarafından birbirlerine yakıştırılamadıkları için  önlerine engeller konulan dünyaları karatılan sevgilileri düşünüyorum. İçim burkuluyor. Ve sevginin yok edilip edilmeyeceğini düşünüyorum uzunuzun...'Adını anlamadığımız ve nedenini kavrayamadığımız  bir kin, nefret,sevgisizlik almış başını gidiyor. Dünyamızı terk etse boşluklara doğru yol alsa neyse ama bu gözü kötülüğe doymazlar dünyanın bütün köşelerinin gezerek "senin ırkın farklı,farklı düşünüyorsun, bana benzemeli benim gibi olmalısın",haykırışları arasında umutlu,farklı ve güzel olanı ezerek  yerleşik hayatın köklerini atıyorlar. Sevenlerinde kendilerine benzetmelerinden binlerce çeşitte çiçekler açacak ,meyve verecek ,yeşerecek olan bu insanların üzerilerine sevgisizlik tohumlarının atılmasından korkuyorum.'

Balkona oturmuş insanları ve doğayı seyrediyorum. Bir kedinin sessiz sessiz duvarın dibinde uyuyuşunu,bir yaşlı ninenin çiçeklerini keyifle sulayışını ,birbirlerini çoktan görmemiş iki insanının sıkı sıkıya sarılmalarına sevinç nidaları atmalarına tanık oluyorum.. Seviniyorum ,sevginin nasılda karşılıksız bir eylem olduğunu ,ne büyük bir paylaşım olduğunu  hatırlıyorum.        Dostluğun büyük bir bölümünü sevginin oluşturduğunu ve hep birlikte bir sevgiyi büyüttüğümüzü bilmenin huzurunu yaşıyorum. Çevreye bakınca her şey bana büyük bir sevginin parçaları gibi görünüyor. Bir kuş yüreğimde çarpıyor  kanatlarını;deniz yüreğimde buluyor o en güzel mavisini;ağaçlar yüreğime salıyorlar köklerini;her gecen gün daha sağlam ve asla sökülemeyecek kadar derine. Radyomda bir şarkı  çalıyor ve kadın ona "seni hep seveceğim"diyor. Bir öpücük yolluyorum radyoya doğru; ve o kadınla aynı şeyleri hisseden herkesin sözünde durmasını diliyorum.

        Sevgi yaratılışın insana en büyük armağanıdır !.. diyorum. Yaşamın tüm ihtiyaçlarını giderebilecek tılsımlı bir hazine ve kapıları bütün herkese açık  neden dururuz ki ondan yararlanmak için bilmiyorum. İçimizde, çevremizde her an her yerimizde olan bir sevgi ve ondan yaralanmasını bilmeyen bizler...Neden onunla güne başlayıp onunla  günümüze noktayı koyamayız ki? Yanı başımızda sevgi, çok uzağında belki de imrenen gözlerle bakan bir biz. İçinde bulunduğumuz uyku tulumunu yarıp şöyle bir perdesizce eşyanın aslına baktığımız taktirde gerçek sevgiyi tadarak  gerçek insanlığın sırrına ereceğimize inanıyorum.

Bütün bunlardan sonra benim soyu tükenmekte olan sevgi türünün son örneklerinden olduğumu düşünmenizi istemiyorum. Ben, sizinle birlikte otobüs bekleyenim;parkta yanı başınızdaki masada çay içenim ; kapısını belki de bayramdan bayrama çaldığınız yaşlı komşunuzum sinemada iki sıra önünüzde oturanım ve dün yolda kazara çarptığınız insanım. Yada bırakın beni. Ben bunların doğruluğuna inanmak istiyorum.

Sevmekle geçen bir yaşam asla sıkıcı olmayacaktır. Sevgi ile hoşça kalın.

  YILMAZ AYNALI