| Hoofdstuk 8 Pagina 2 |
| Er heerst de mening dat Wolven reeds de Vercors zijn ingetrokken. Maar veel concrete onderbouwing hiervan is er nog niet. Maar de kans dat ze de Vercors in grotere aantallen intrekken is zeer groot. De Vercors heeft grote lege gebieden, veel schapen, Gemzen en Steenbokken. Gegeven de grote huidige expansie van de Wolven-populaties in Frankrijk, zullen ze de Vercors welhaast zeker gaan koloniseren. Maar is dat dan niet gevaarlijk? Wat moet je doen als er plotseling een Wolf voor je neus staat? De angst voor Wolven is in Europa wijdverbreid en er diep ingeramd. Dat hebben we in de eerste plaats aan de sprookjes van de Gebroeders Grimm te danken, waarin de Wolf altijd als de grote boosdoener functioneert. Deze opvatting is echter op geen enkele feitelijkheid gebaseerd. Zo heeft Harm van der Veen destijds voor de herintroductie van de Wolf op de Veluwe alles onderzocht wat er te vinden is van gevallen waarbij mensen werden aangevallen door Wolven. Tot zijn eigen verbazing was er geen enkel deugdelijk beschreven geval te vinden. Wolven zijn bang van mensen en zullen er zo veel mogelijk met een grote boog omheen lopen. Ze vallen mensen nooit aan, want het is geen prooi voor ze. De sprookjes hierover zijn de wereld ingebracht om een vrijbrief te cre�ren om ze zo veel mogelijk uit te roeien. Jagers zijn mythevorming nooit uit de weg gegaan; ook op dit gebied niet. Conclusie: de kans dat je een Wolf ziet is klein, ook al zitten ze er. En als je ze al tegen komt, doe je gewoon een stap terug en ze zullen er vandoor gaan. Blijf echter altijd van jonge beesten af. Hoe kun je nu toch vaststellen of er misschien Wolven zijn? Prooiresten van grote dieren wijzen zeker in deze richting. Als je daarbij drollen vindt, kun je die het beste meenemen en ze bezorgen bij FRAPNA, 5 Place Bir-Hakeim, Grenoble, tel. 0476517803. Neem ook een foto van de prooirest en de kans is groot dat zij eruit komen of het inderdaad om een wolvenprooi gaat. Lynx-le Lynx d' Europe De Lynx is een katachtig roofdier van zo'n 60-75 cm hoog en een gewicht van ongeveer 20 kg. Het is net een heel grote en gezette kat, maar met kwastjes aan de oren, een korte staart en een geelachtige kleur. Het is zoals een katachtige betaamt een echt roofdier; zijn prooien bestaan vooral uit ree�n, gemzen, konijnen en hazen. En ook hier geldt dat Lynxen een schaap dat voor hun neus komt, niet uit de weg zullen gaan. Bovendien zullen ze ook snel korte metten maken met rondzwervende katten en honden. Kettinghonden die 's nachts buiten blijven zijn geen partij voor een Lynx; als er een Lynx voorbij is gekomen, vindt je de volgende morgen de restjes van de hond aan de ketting. |
 |
| Lynx Opname Mihaly V�gh |
| Het verhaal van de Lynx is niet veel anders dan dat van de Wolf. Ook dit beest is tot op het bot vervolgd in Europa met als resultaat dat hij in geheel westelijk Europa was uitgeroeid. Alleen in Oost en Noord-Europa kwamen nog Lynxen voor. Het biotoop van de Lynx bestaat vooral uit uitgestrekte bosgebieden met een wild karakter en een lage bevolkingsdichtheid. Bovendien kwamen ze ook in afwisselende cultuurlandschappen voor op voorwaarde dat er voldoende dekking was met bossen, bosjes en verbindingswegen door houtwallen en dergelijke. Het is niet geheel duidelijk hoe groot het territorium van een Lynx is, maar waarschijnlijk ligt dat in de buurt van de 100 km2 , maar er moeten voldoende grote dieren in voorkomen om aan de vleesbehoefte van 1 kg per dag te kunnen voldoen. Natuurbeschermers waren niet gelukkig met de uitroeiing van deze soort in grote delen van Europa. Daarom besloten ze op geschikte plaatsen Lynxen opnieuw te introduceren. Beesten uit Oost- en Noord-Europa werden in het westen vrijgelaten. Dat gebeurde in 1971 in Wallis en de Jura in Zwitserland en later ook in de Vogezen. Vooral de Zwitserse introducties worden als zeer geslaagd beschouwd. Enkele dieren heeft men bij het uitzetten van een klein zendertje voorzien, waardoor men met behulp van helikopters het sein van het zendertje kan opsporen en kan vaststellen hoe het met deze dieren gaat. Lynxen leven niet in roedels zoals Wolven, maar zijn solitair. Jongen blijven bijna een jaar lang bij de moeder tot vlak voor de nieuwe worp. Maar dan moeten ze op eigen benen staan. Gegeven het grote territorium dat ze nodig hebben, rest er ook voor deze dieren niets anders dan hetzelfde te doen als de jonge Wolven: verderop een nieuw gebied zoeken. Op die manier zijn Lynxen vanuit de Jura en Wallis op allerlei plaatsen terecht gekomen. Een daarvan is de Vercors. Lynxen zijn hier met zekerheid vastgesteld. E�n van de plaatsen die steeds weer wordt genoemd is Gresse-en-Vercors. Dus ook deze soort kan men op zijn wandelingen tegen komen. Maar ook hier is de kans niet zo groot. Als een prooi wordt geslagen, wordt die steeds onder losse aarde of bladeren verborgen; die zul je niet zo makkelijk vinden. Ontlasting wordt ook nogal eens met de poten onder wat rommel weggewerkt. Bovendien is de Lynx in de eerste plaats 's nachts actief, maar soms jaagt hij ook overdag. Het gemakkelijkst kan de aanwezigheid van de Lynx worden vastgesteld aan de sporen. Die zijn onmiskenbaar, je kunt ze met geen andere soort verwarren. Als je denkt dat je ze hebt gevonden, moet je ze zeker fotograferen. Leg daarbij naast de prent een voorwerp waarvan de lengte bekend is. Dan kan je tenminste later op de foto precies vaststellen hoe groot de prent is en dat is bij de vaststelling een geheid kenmerk. Deze waarneming (met foto!) ook weer opsturen naar FRAPNA, 5 Place Bir-Hakeim, 38000 Grenoble, tel. 0476517803 |