| Hoofdstuk 10 Pagina 1 |
| Hoofdstuk 10 REPTIELEN VAN GRESSE Amfibie�n in de Vercors? Amfibie�n komen in een kalkgebied als de Vercors nauwelijks voor. Dat hangt samen met het ontbreken van voldoende poeltjes en andere wateren waarin deze beesten hun eieren kunnen afzetten. Ik heb slechts eenmaal vijf Bruine kikkers waargenomen in een poeltje bij Chichiliane. Daarnaast zouden in de beekjes in de bossen Vuursalamanders kunnen voorkomen. Het biotoop is er geschikt voor, maar volgens de literatuur komen deze beesten niet boven 1000 meter voor. In de Tri�ves zouden dus goede mogelijkheden zijn. Lacerta viridis - Smaragdhagedis Deze hagedis die oppervlakkig wel wat op een Zandhagedis lijkt komt tot in Midden-Frankrijk voor. In het zuiden bewoont hij heel Itali� en het noorden van het Iberisch Schiereiland. In het westen van Spanje wordt de smaragdhagedis vervangen door Lacerta schreiberi, terwijl Lacerta lepida, die veel groter is dan de smaragdhagedis vooral een soort van Spanje en Zuid-Frankrijk is. In Gresse komt deze laatste soort niet voor, wat samenhangt met de maximale hoogte van 1000 meter waarop deze soort kan leven. |
 |
| Lacerta viridus |
| Smaragdhagedissen zijn in het zuiden van het verspreidingsgebied vooral te vinden in de wat hogere gebieden; ze komen tot 1800 meter voor. Het zijn echte zonaanbidders die zich graag al vroeg in het seizoen, bijvoorbeeld in maart, laten opwarmen door de zon. Daarnaast zijn ze in sterke mate gebonden aan een ruige begroeiing met opgaande kruiden of kleine bosjes. Ze kunnen heel gemakkelijk in die vegetatie klimmen. Ze zijn heel snel verstoord vooral als het warm is midden op de dag; ze rennen dan heel snel de beschuttende vegetatie in. Het voedsel bestaat voornamelijk uit ongewervelde beesten, maar ook vruchten, vogeleieren en de jongen van kleine vogels worden niet versmaad. Deze laatste kunnen ze alleen vangen als vogels onderin de vegetatie broeden. In Gresse heb ik de soort vooral waargenomen op de hellingen rondom de Moulin. Vooral de niet-gemaaide delen zijn zeer geschikt voor deze soort. Ze hebben daar allerlei hoge kruiden, terwijl het hoge vervilte gras volop dekking biedt. Ook de helling op het zuiden is zeer geschikt voor ze, want die is reeds vroeg in het seizoen op temperatuur. Ook in de Tri�ves heb ik meermalen Smaragdhagedissen waargenomen, vooral in de bermen van voetpaden, waar bramen en andere hoge kruiden met bosjes langs de rand voor voldoende dekking zorgen. Ik heb de indruk dat hij daar algemener is dan in de omgeving van Gresse. Maar in de Tri�ves zou ook heel goed Lacerta lepida gevonden kunnen worden, vooral in de delen met een wat drogere en Mediterrane vegetatie. Deze hagedis is veel groter dan een smaragdhagedis en maakt flink wat herrie als hij bij verstoring wegschiet in de droge vegetatie. Muurhagedis - Podarcis muralis Het verspreidingsgebied is bijna identiek aan dat van de Smaragdhagedis. Het noordelijkste voorkomen is op de muren van Maastricht. Deze hagedis is heel gemakkelijk waar te nemen. Ze zitten op muren en rotsen en soms op boomstronken. Het zijn heel goede en snelle klimmers. Op zo�n muurtje zitten ze graag te zonnen. Als het midden op de dag warm is, worden ze gemakkelijk verstoord en schieten ze een spleet in. In het noordelijke deel van zijn verspreidingsgebied is hij vooral beperkt tot zonnige plekken, terwijl het in het zuiden vooral een gebergtesoort is, die tot boven de 2000 meter voorkomt. Meer dan enige andere hagedis is hij te vinden in de nabijheid van menselijke nederzettingen. In Gresse vinden we hem op verschillende plaatsen op muurtjes, onder andere bij het kerkhof en op twee plaatsen in de omgeving van Le Moulin. Maar ook op allerlei plaatsen in de Tri�ves vinden we Muurhagedissen. Het voedsel bestaat voornamelijk uit allerlei ongewervelde beesten. Hazelworm - Anguis fragilis Hazelwormen zijn meestal moeilijk vast te stellen. Ze houden van een dichte kruidige vegetatie, vooral in de wortelzone. Dat hangt samen met de manier waarop ze door de zon worden opgewarmd. Ze doen dat zelden door languit en onbeschut in de zon te gaan liggen, maar ze kruipen graag in de wortelzone van dichte grassen waar de zon voor voldoende warmte zorgt. |