Gastenboek:
Inschrijven
Bekijken

MAIL ONS

We zijn eindelijk aangekomen in Adelaide na een helse busreis van 20 uurtjes kwamen we rond de klok van kwart over zeven 's morgens aan in dit grappige stadje. Flugel onze regel nicht had in de bus al een 5 backpackers sterren hostel geregeld "Glenelg Beach Resort". Een echte topper! Ze hebben al 5 jaar de back packers aword gewonnen. Bij aankomst stond een man ons op te wachten en werden we in een gammel busje met onze tassen en andere rotzooi richting hostel gebracht Flugel wist dit blijkbaar en had daarom zijn kostbare coyboy hoed van echt australisch leer achter gelaten in Alice Springs.
In het hostel aangekomen wisten we niet wat we zagen. Het was echt goed verzorgd. Na ingecheckt te hebben zijn we gaan ontbijten. We kregen toast met jam en koffie/melk. Na een uurtje mochten we onze kamer op. Flugel ging zijn zwembroek aandoen en haab ging aan de babbel met het vrouwelijk schoon dat eveneens op dezelfde kamer vertoefde.
Uiteindelijk gingen we dan richting strand. Dit was onze 1e stranddag!!! Het was niet echt het weer om het water in te duiken (te veel koude zuiderwind maakte dat onmogelijk) maar voor lekker uitgebreid te luieren op het strand was het perfect (25 graden). Na drie uurtjes zonnen schrok flugel wakker hij had zich niet ingesmeerd en zag er behoorlijk rood uit. Haab daar tegenover had zich wel ingesmeerd (hij had geleerd van zijn rode ervaring na Scheveningen) maar begon ook al rood aan te tinten. (In adelaide is er nauwelijks ozonlaag waardoor de zon veraderlijk fel brandt en de kans op huidkanker erg groot is. Het is 1 van de gevraarlijkste zongebieden ter wereld en dat hebben wij dan ook lichtelijk ervaren). Een beetje geschrokken van de felle zon en onze rode kleur zijn wij dan ook maar meteen naar het hostel gegegaan. Na een fatsoenlijke douche bleek de schade nog mee te vallen flugel was een beetje rood en haab had bijna nergens last van.
Opgefrist zijn we in de stad iets gaan eten. Aangezien we niet wisten wat, zijn we terecht gekomen bij de McDrek. Hier zijn we tot de conclusie gekomen dat meeuwen zeer bewuste mc donalds gangers zijn want wat je ook gooide, ze vraten het sneller dan wie dan ook op.
Na deze geweldige luch werdt het tijd om een cultureel tripje te gaan houden in Adelaide. Met de tram gingen we dan ook richting hartje stad waar flugel een wandelroute had uitgestippeld van twee en een half uur. We begonnen in de rosse buurt van de stad (waar anders?) maar het viel vies tegen. We zijn tot de conclusie gekomen dat ze hier niet veel gewend zijn. De tocht ging verder langs een paar niets zeggende kerken. Haab wilde echt nog wel naar binnen maar ze waren dicht. Uiteindelijk kwamen we in het mooiere gedeelte van Adelaide terrecht (de stadsparken). Dit is wat deze stad zo bijzonder maakt, het vele groen dat een vriendelijke en rustgevende sfeer creeert. Het is dan ook jammer dat men in Adelaide niet genoeg fantasie heeft om iets orgineels te creeeren want midden in het park staat een slap aftreksel van The Opera House van Sydney. Dit vonden wij dan ook een kleine afknapper tegenover het vele groen dat deze stad zo streelt. Na de Adelaide Bridge te hebben bewonderd en flugel effe gebeld had met zijn grootste fan en het werk, zijn we een van de mooiste cricketstadions ter wereld gaan bewonderen. Vervolgens hebben we nog even genoten van de skyline van Adelaide en zijn we een internet cafe ingedoken om jullie op de hoogte te houden van de avonturen van Flugel & Haab in Australie. Dit alles heeft ons zo'n 3 uur gekost. Tot slot gaan we nog wat eten en een paar pilsjes achter over slaan en dan lekker van onze nachtrust genieten (als we de tram terug kunnen krijgen, heet dat).