Gastenboek:
Inschrijven
Bekijken

MAIL ONS

Voor de zoveelste keer moesten we al om 6 uur uit de veren omdat het team van Raging Thunder ons zou komen ophalen. We reden anderhalf uur per bus totdat we aankwamen bij het Raging Thunder Cafe waar we konden ontbijten. Deze kans namen we natuurlijk ook want we zouden die dag nog genoeg energie nodig hebben. Even later reden we verder, door het kleine plaatsje Tully waar de Tully River naar vernoemd is. We kwamen aan bij de dam, boven aan de rivier. Omdat het regenseizoen nog niet begonnen was (normaal vanaf oktober), hadden we extra moeten bijbetalen om damwater door te laten zodat het water wilder door de rivierbedding zou stromen want het was de bedoeling dat we in een rubberbootje over de rivier zouden gaan RAFTEN.
We kregen een reddingsvest (ook handig voor die verdomde bloedzuigende vliegen), een helm en een peddel waarna we in het bootje stapten. We kregen wat instructies voordat we begonnen te peddelen. Haab zat natuurlijk direct achter de canadese meisjes (Angela en Heather), voorin de boot. Flugel zat naast Rolley, onze "mr Guide", achter in de boot.
Nij de eerste stroomversnelling ging het al bijna fout. We gleden over een aantal keien waarbij Flugel bijna uit de boot getorpedeerd werd. We kregen nog een aantal van die stroomversnellingen en watervallen waar overal video werd gemaakt (die we NIET kochten voor die belachelijke A$60 - we blijven hollanders, he!). Omdat we geen onderwatercamera hadden, konden we ook zelf helaas geen foto's maken.
Indien een boot bij een waterval als eerste er door heen ging, moest deze wachten totdat de rest er door heen was. Zo zagen we een keer een bootje dat tussen 2 keien door moest en daar midden in de waterval vast kwam te zitten. Het stromende water vouwde de boot met de passagiers langzaam dubbel maar het liep goed af. Halverwege kregen we een echt Australische lunch: Barbeque tussen de vliegen. Even later zagen we weer op de rivier een van Australisch meest giftige slangen op de rivierkade. We waren er nogal erg kort bij omdat Rolley wilde weten welke soort het was. Het beest dook het water in waarop Rolley het team maande zo snel mogelijk weg te peddelen omdat er gaten in de boot zaten waar de slang naar binnen zou kunnen komen.
Op bepaalde rustige stukken moesten we uit de boot en konden we zwemmen (waar was die slang gebleven?) waarbij Angela en Heather het natuurlijk zwaar kregen te verduren. Ook mochten we een keer van een hoge rots afspringen hetgeen voor ons met onze bungy-ervaring natuurlijk geen probleem meer was. Tegen het einde werd nog even op video vastgelegd hoe we met z'n allen kapseizden in een waterval waarna we de boel konden inpakken en weer terug reden naar het Raging Thunder Cafe. Hier kochten we een digitale foto.
Nogal vermoeid vertrokken we weer richting hostel. Omdat we de volgende dag een trip naar Alice Springs op de agenda hadden staan, belde Flugel even door in welk hosatel we zaten. Nu bleek dat ze ons weer niet op de passagierslijst hadden gezet. We moesten echter met die bus mee omdat we anders onze excursie naar de Ayers Rock (Uluru) op 6 november zouden missen.
De telefoniste kreeg het gelukkig geregeld waarna we met een gerust hart konden gaan slapen want de volgende dag moesten we alweer om 6.15 paraat staan.