| Chapter 9: Serpent Fighter Zero liet zijn handen zakken en keek naar de grote rookwolk die afkomstig was van de plek maar Marc eerst stond. Het was hem gelukt... hij had de schaduwen verslagen. Zero liet zijn hoofd zakken terwijl de regendruppels over zijn gezicht stroomde. Hij was nu de sterkste van het heelal... Zero keek om zich heen, en zag op een afstandje Stefan zitten. Het was Stefan natuurlijk ook al opgevallen dat Zero nu de sterkste was. Zero kreeg een gemene glimlach en liep richting Stefan toe. Het werd maar eens tijd om ook aan zijn leven een einde te maken. Een straal miste hem maar op een enkele centimeter na. Zero draaide zijn hoofd, en keek recht in de ogen van DarkFireLion.. Binnen enkele seconde vloog een schim op DarkFireLion af, waarna hij in elkaar zakte. Met zijn handen op zijn maag keek hij Zero aan. Onvoorspelbaar, zijn krachten waren 2x zo groot als die van Marc.. Zero haalde zijn knie uit die recht in de nek van DarkFireLion kwam. Hij rolde tegen een boomstam op en keek met enkele tranen in zijn ogen naar de lucht. Met een gehaast tempo kwam Zero aanlopen. "Wel Oh Wel.. ik heb nooit geweten dat de wakers van Marc zo slap waren, zelfs Marc kan dan nog meer.." DarkFireLion voelde een steek in zijn maag, Zero had gelijk.. Dit waren de krachten van een peuter, en er was geen manier om zo tegen Zero op te kunnen. Vanaf een verte hoorde Rolando een harde knal gevolgt door een gil. Hij voelde de krachten van DarkFireLion wegebben. Hij leefde wel nog, maar voor hoe lang?. Hij draaide zich om, waar de rest zat. Insolence leek verzwakt te zijn, zijn mondhoeken zagen er droog uit, em om de paar seconde veegde hij met zijn tong langs zijn lippen. Hij had bloed nodig.. De rest bekeek de situatie: ze stonden er alleen voor. Rolando sloot zijn ogen.. "Ik vind het ook erg spijtig dat het leven van Marc zo moest eindigen, maar nu moeten wij laten zien dat we opkunnen tegen Zero.. en al zijn manschappen". Sherlock keek eventjes op, en lachte. "Je hebt gelijk, en ik weet al precies hoe we het gaan doen.." Voor de zoveelste keer knalde DarkFireLion tegen een boom op, die brak en boven op hem viel. Zero kwam dreigend naar hem toe lopen en liet duidelijk zijn schepre tanden zien. Zero haalde zijn hand uit en gaf een aanvaslteken. Niet lang erna kwamen duizenden manschappen uit de bosjes lopen, die in een kring gingen staan. Duncan kwam ervoor staan en bekeek DarkFireLion. "Daar lig je nu, zielig ventje.. En niemand komt je helpen.." Een schot vloog langs DarkFireLion heen, recht in de voet van Duncan, die kreunend van d epijn op de grond viel. Iedereen begon om zich heen te draaien en schoot enkele vuurballen in het rond. Sherlock pakte zijn zwaard, VUUR !, al zijn piraten schoten weer, waarna honderden mannen op de grond vielen. Zero begreep het, vanuit elke hoek en achter elke boom zag hij vuur van het schot. Ze hadden hem omsingeld. Weer vielen tientallen neer, waarna iedereen begon te rennen en vuurballen schoten. Rolando keek naar Insolence, jouw beurt. Insolence klom een boom in, en wachtte tot er wat wakers voorbij kwamen. Hij sprong op eentje en zette vrijwel meteen zijn tanden in het strakgezette vel. Het bloed stroomde door zijn mond. ShadowX en Rolando keken elkaar aan.. Nu ! Beide deden ze een hand naar voren, waar een paarse gloed in ontstond. De gloed werd groter en groter, waarna hij werd afgevuurd. De gloed verbrijzelde elke boom, inclusief de mannen die eronder liepen. Zero zag de gloed op hem afkomen, maar sloeg hem zonder enige moeite weg. Een rode gloed verscheen om hem heen. Hij moest maar eens wat krachten laten zien. Zijn haren werden zwart met een groene gloed eromheen. SadowX voelde de krachten en kon het niet verdragen, hij zakte in en het leek alsof hij van binnen werd verscheurt. Niet veel later klapte zijn longen dicht. Wanhopig sloeg hij om zich heen, maar zijn hand viel op de grond, en zijn ogen sloten. Zero sloeg zijn vuist vol op een van de piraten, maar meteen vlogen enkele kogels in zijn lichaam. Die verdome piraten, hij schoot wat vampireballen die zijn tegenstanders doorboorde. Snel draaide hij zich om, een enorm powerlevel. Vanuit de verte zag hij hoe iemand kwam aanlopen, omgeven door wat zwarte mist. Zijn ogen sprongen open, zijn lichaam werd lijkbleek. Hij legde zijn handen in zijn haren, het was niet waar... Dat powerlevel moest van hem zijn, de legende was terug... Iedereen voelde het, een duistere wolk vloog via de grond over iedereen heen, alles werd donker om hun heen. Het was iemand die schaduwen beheerste, en dat was er maar een.. Rolando keek recht voor zich uit, waar hij door de mist iemand zag staan, zijn kleren waren verscheurd en overal droop bloed van zijn lichaam af. Zijn handen hingen langs zijn lichaam, en zwarte dikke klodders vlogen om hem heen, het waren schaduwen.. Paarse stromingen gevuld met zwarte stroken stoomde door de lucht. Rolando begreep alles; Marc had de Stunner overleeft, de schaduwen konden niet zo snel verslagen worden, dat wist hij al vanaf het begin, het gevoel dat marc niet helemaal weg was. De diepe steken van enorme krachten.. Ze werden nu vertoond. Een bliksemstraal sloeg in en verlichtte even het duister om Marc heen. Zero voelde uitgedrogen zijn, zijn lippen begonnen te verschrompen en hij keek recht voor zich uit met wijdopenstaande ogen. Hoe was dit mogelijk ? Was hij dan toch onverslaanbaar. Maar de Stunner had zo grote krachten.. het leek even of alles stilstond, om hem heen vielen steeds meer mannen van hem neer. Het geluid van snijdende zwaarden op de harnassen kneep in zijn oren. Kogels zweefde door de lucht en doorboorde elke alleenstaande manschap. Duizenden piraten renden met opgeheven zwaard over het open veld. Zero kreeg een kleine bezwenking, en spuwde wat opgehoest bloed op de grond. Snel schroeide het weg door de enorme krachten die van Marc afstraalde. Marc kreeg een kleine glimlach. "Je hebt altijd al gewild dat ik mijn echte krachten zou laten zien, en het word tijd dat je dat eens gaat voelen" Hij sprong naar voren en een kleine flits ging door de lucht. Zero voelde een vuist in zijn gezicht, en zag Marc alweer wegflitsen. Meteen daarna doorboorde een straal hem. Zijn mond viel open en hij bekeek de enorme wond in zijn maag. Zijn kniee�n begaven het, en Zero viel op de grond. "Game Over", hoorde hij de mysterieuze stem van Marc door zijn oren suizen. Het laatste wat hij zag, was het Marc, die recht voor hem stond, met duizenden stroken schaduwen die op hem afkwamen. Serpent Fighter, hoorde hij hem zeggen. |
| [- Aanvallen [- Nieuws [- Personages [- Jackhammer [- Schrijver [- Stages [- Stunner [- Uitleg Seizoen 1 JackHammer Saga [- Chapter 1 [- Chapter 2 [- Chapter 3 [- Chapter 4 [- Chapter 5 [- Chapter 6 [- Chapter 7 [- Chapter 8 [- Chapter 9 [- Chapter 10 Ultra Shadow Saga [- Chapter 11 [- Chapter 12 [- Chapter 13 [- Chapter 14 [- Chapter 15 |