| Chapter 7: True Powers Fail Marc dwong zichzelf om op te staan. Eventjes keek hij de groep jongeren aan. Xizorick zette een stap naar voren. Misschien heb ik wel een idee. Fawala is een tovenares, alleen ze praat nooit. Marc keek even naar Fawala, die een beetje met haar voeten door de grond heen het strijken was. Xizoric duwde Fawala naar voren. We hebben haar krachten al eens uitgeprobeerd. Alleen heeft het een groot nadeel. Marc keek een beetje verbaasd. Het heeft niet betrekking op een persoon maar over een heel gebied, 300 vierkante kilometer. Het slechte word ook weer tot leven geroepen. Dat risico moeten we dan maar nemen, sprak Marc uit. Ik kan niet leven zonder mijn vrienden. Fawala had zo te zien alles begrepen, ze knielde zich en legde haar handen op de grond. Een kleine schok ging door Marc heen. De aarde verschoof wat, en begon een beetje te barsten. Uit de kleine spleten kwamen zwarte rookwolken die om elk slachtoffer werden rondgedraaid. Marc keek in de rookwolk en zag hoe de botten omhoog werden getild en langzaam op de juiste plek werden gezet. De rookwolk verliet de persoon en ging over tot de andere. Marc zag het lijkbleke gezicht van Rolando, langzaam viel hij neer. Dat gebeurde ook bij alle andere. Sherlock , DarkWarrior , ShadowX , Insolence , DarkFireLion. Allemaal waren ze er weer. Een traan van blijdschap verliet zijn ogen. Zijn manschappen waren terug, elk stonden geknield tegenover hem. Sherlock stond langzaam op en gooide zijn lange bruine haren naar achter. Hij deed zijn geweren tussen zijn riem en veegde zijn kleren af. Dus na al die tijd, kun je nog steeds niet de lust van bloed vergeten. Marc keek een beetje verontschuldigt. Maar de legendes zijn toch verslagen. Xizorick opende wijd zijn ogen. Ik heb die ene niet verslagen, die Felu of wat dan ook. Een kleine schok ging door Marc heen. Dat was waar ook, Herux was wel dood maar Felu had die aanval zeker overleeft. Hij was ten slotte 20x zo sterk als Marc. Xizorick keek bespottend, het maakt ook allemaal niet zoveel uit. Marc knikte, ik heb gemerkt dat jullie allemaal sterker waren als ons, inclusief degene die jij achter hebt gelaten. Een enorme straal vloog over de vlakte heen, razend door de planten ging het richting Xizoric . Nog net kon hij wegspringen. Tino en Waker waren blijkbaar de zwakste, de straal liet hun beiden vervagen in het scherpe licht. Xizoric keek verbaast om naar waar de bol vanaf kwam. Het had niet erger gekund. Het spottende lachje van Zero kwam hem bekent voor. Zero deed zijn handen opnieuw naar voren, en al snel raazde een straal langs de wang van Marc. Een druppel bloed gleed via zijn wang naar onder. Marc lachte en bekeek het gezicht van Zero eens, die al een beetj verbaast stond te kijken. "Blijkbaar heb je niet door, dat mijn krachten enorm gegroeid zijn" schreeuwde Marc hem toe. Zero liet zijn scherpe hoektanden blinken in de zijkanten van zijn mond. "Like I Care...". "Je bent toch al verloren". Marc zag dat Zero een gebaar maakte waardoor hij achterom moest kijken. Achter hem stond Duncan met wat Elite Fighters. Bogdom, Yun, Xizorick, Fawala, Rilpo, Sherlock, DarkWarrior, Rolando, ShadowX, Insolence, DarkFireLion.. allemaal zaten ze geknield met hun handen op hun hoofd voor Duncan. Marc kon ze geen ongelijk geven, alleen Sherlock had misschien genoeg krachten om wat Elitefighters te kunnen verslaan. Maarja, Duncan had ook enkele zeldzame krachten. Hij stamde niks voor niks af van de Dorgon, sterke vechters die al eeuwen uitgestorven waren. Marc legde zijn armen over elkaar, terwijl er een rode streep door zijn ogen verscheen. Marc liet zijn hoofd naar achter zakken en grinnikte. Tijd om wat echte krachten te laten zien, de krachten als een DarkSaiyan 3.. Die krachten had hij meegekregen uit de toekomst. Marc zijn haren gingen in een soort hanenkam rechtop zitten. Zero knipperde zijn ogen terwijl een blauwe gloed om Marc heen verscheen, die hem omringde en rond hem heen bleef ronddraaien. Zero lachte een keer, hij zou vast toch bluffen. Niemand kon helse krachten aan... Yuri had hem tenslotte een oneindig leven belooft, met krachten die niemand aankon. Was het dan toch mogelijk ?? Zero keek even naar de grond die aan het barsten was. Diepe en lange scheuren volgde een heel pad ver in het uitzicht. Zero wende zich weer tot Marc. "Je bluft toch !" Marc hoorde de woorden galmen in zijn oren. Het was Zero dus blijkbaar niet opgevallen dat hij nog ��n niveau omhoog was gegaan. Marc ontspande zijn lichaam en liet zijn armen langs zijn lichaam hangen. "Je kunt het altijd uitproberen.." Zero wende naar Duncan. Duncan sprong op Marc af met zijn handen in een vuistvorm. Hij sloeg Marc op de achterkant van zijn hoofd. Marc werd helemaal zwart, en begon langszaam de grond in te trekken. Zero opende zijn ogen met een snelle beweging. "HIJ DOET HET WEER!!, HIJ LAAT ZICH WEER MEEGAAN IN DE SCHADUWEN!!". De barsten in de grond werden een voor een verandert in een zwartachtige kleur. De kleur van een schaduw.. Vanaf een afstandje stond Rolando samen met DarkFireLion te kijken. Hoe was het Marc gelukt om weer een niveau omhoog te gaan. Hij was tenslotte de allereerste DarkSaiyan.. En in korte tijd was Marc al 3 niveau's verder gegaan dan hem. Rolando kreeg ook een gloed omzich heen. Hij draaide zich snel om en greep de arm van een waker vast. Met een handige beweging gooide hij de bewaker de lucht in, deed zijn arm naar voren en schoot een Tormonotor op hem af. Een luide knal was te horen en suisde door iedereen zijn oren. "NU, VERSLA DE WAKERS!!!". Iedereen sprong op en begon te vechten met de EliteFighters. Insolence zette snel zijn tanden in een vechter, vers nieuw bloed stroomde door zijn mond. Hij sloot zijn ogen, hij voelde zich weer een echte vampier. Sherlock greep zijn geweer en schoot enkele kogels af, geen enkele was mis, een hele rij viel neer. Uit de puinhopen van het kasteel kwamen allemaal piraten aangerend die allemaal een schot vuurde. Xizorick zag vanaf eenafstandje honderden vechters neervallen, die elk werden getroffen door een kogel. Hij kreeg een glimlachje, eindelijk kwam er weer een overwinning. Langs hem stond zijn beste vriend, Bogdom keek hem strak aan. Waarschijnlijk dacht hij hetzelfde. Xizorick spreidde zijn benen en zette de punten van zijn vingers tegen de vingertoppen van Bogdom. Een driehoekige bol ontstond die steeds groter werd. Xizorick haalde zijn vingers weg en de bol vloog regelrecht op de vechters af. Sommige van hen vielen achterover en werden daarna meteen vervaagd, enkele ontkwamen aan de DeadRing, maar de meeste werden bruut afgeslacht. DarkFireLion rende regelrecht op Zero af en zette zijn vuist tegen Zero zijn wang. Zero pakte meteen zijn vuist vast en gooide hem tegen de vlakte aan. "Rot op.. ik heb het druker met echte tegenstanders.." DarkFireLion keek naar de grond waar een streep overheen gleed. Rollen van schaduwen kwamen uit de barsten in de grond en omzeilde Zero. Een kleine worsteling volgde waarbij Zero met alle kracht tegen het blubber aansloeg.Uiteindelijk viel er een doodse stilte binnenin het blubber. Zero opende zijn ogen en keek regelrecht tegen Duncan aan. "We hebben gefaalt, heer". Duncan sprak het uit met een diepzinnige toon. Zero sprong op en sloeg met zijn handen op de tafel. Hij had al zijn krachten gebruikt om de schaduwen van hem af te slaan, 100% hij was zelf DarkVampire geworden, en toch was het hem niet gelukt. Er was dus meer voor nodig om de heerser van de schaduwen te verslaan, maar het zal hem lukken.. Al kostte het hem alles... |
| [- Aanvallen [- Nieuws [- Personages [- Jackhammer [- Schrijver [- Stages [- Stunner [- Uitleg Seizoen 1 JackHammer Saga [- Chapter 1 [- Chapter 2 [- Chapter 3 [- Chapter 4 [- Chapter 5 [- Chapter 6 [- Chapter 7 [- Chapter 8 [- Chapter 9 [- Chapter 10 Ultra Shadow Saga [- Chapter 11 [- Chapter 12 [- Chapter 13 [- Chapter 14 [- Chapter 15 |