| Chapter 5: Shadows Will Rule The World Schaduwen zullen zich samenvoegen tot in de diepere uren, krachten zullen zich samenbundelen, terwijl een scherp rood licht de ogen laat pijnigen en de wereld laat veranderen. Legendes zullen herboren worden en een nieuw tijdperk zal beginnen.. De tijd zal anders zijn, bloed zal worden vergoten.. mensen zullen worden verlaten.. verraders ontkomen aan hun daden.. een winst zal geen vreugde zijn.. Marc deed het boek dicht en keek naar het kaft.. - 1990 John Weidwoold : Shadows Of The UnderWorld -.. Echt geloofwaardig kwam het hele verhaal niet over, maar toch wist Marc, dat er wat vreemds aan was, in een negatieve manier.. Hij veegde wat zweet af en legde het boek in zijn la... Misschien had hij wel teveel gelezen.. en had de moeheid zijn geheugen aangetast.. Het verhaal zat hem al de hele tijd dwars.. het boek was geschreven door John Weidwoold, een van de bekendste waarzeggers... Misschien zat er toch een kern van waarheid in.. maar wat bedoelde ze met de verraders en de winst zal geen vreugde zijn.. Marc legde zijn handen op zijn hoofd en dacht even diep na. Misschien was het allemaal al gebeurd, iets dat hij zich niet meer kon herinneren... Niks kon hij bedenken dat een beetje in verband kwam met het boek.. Misschien was het wel allemaal onzin.. tientallen vragen spookte door zijn hoofd, die ��n voor ��n niet beantwoord konden worden... Net toen Marc een wazig beeld van een scherp rood licht doorkreeg vloog de deur open.. Het was Stefan, geheel bezweet en erg onrustig. Hij zette zich neer op het bed en bekeek met zijn rode waterogen Marc strak aan.. Marc wende zijn hoofd en keek naar zijn kleren, gescheurd en vuil.. modder dreef over zijn broek op de grond, en een schoen was weg. Stefan was helemaal nat en bekeek Marc met een vaste blik, zijn ogen knipperde niet eens... een traan dreef over zijn wang en drupte op de grond. Stefan keek naar de grond en zag bloed vanuit zijn wond wegstromen over de grond. Hoe had dit kunnen gebeuren.. hij was totaal machteloos geweest. Hij had geen krachten kunnen gebruiken... Hij moest het Marc vertellen. Stefan sprong op van het bed en werd meteen spierwit. Alles werd hem duidelijk... het hele verhaal van Zero.. Het boek dat ze hem hadden voorgelegd.. Alles was tot in de puntjes duidelijk geworden.. Stefan keek Marc aan met een beangstigende blik.. Stefan opende zijn mond om Marc alles te vertellen. Een sterke steek vloog door zijn hersenen door zijn hele lichaam. Hij zakte door zijn knie�n en keek de grond aan, zweet drupte van zijn voorhoofd af, en Stefan keek verbaast.. Dit kon niet mogelijk zijn... Stefan duwde zichzelf met zijn laatste krachten omhoog en legde zijn hand op Marc schouder.. Het moest hier eindigen.. Stefan strompelde naar buiten en vluchtte de trap af.. Hij moest het tegenhouden.. Ook al zou hij hier aan ondergaan... Het had lang genoeg geduurd... Marc dacht even na en probeerde te beseffen wat er net was gebeurt.. zo had hij Stefan nog nooit gezien. Was het dan ook zo erg ?? Hij kon toch best vertellen wat er aan de hand was.., Maarja al dit gepeins leverde alleen maar meer vragen op. Marc legde zich op zijn bed en bekeek het plafond eens, mooie gouden randen vormde zich tot een lange lijn, die langzamer breed werd. Marc opende zijn ogen en bekeek de tekening nog eens, het leek een beetje op een enorme beam. Maar dat kon ook zijn verbeelding zijn.. Marc sloot zijn ogen en dacht na over de afgelopen tijd.. zo vreemd.. waarom was dit bij hem gebeurd, zoveel vrienden die stierven... Marc zag de dood van Harris en Marissa nog steeds voor zich, hoe ze langzaam vervaagde in het witte licht, de galm van hun schreeuwen.. bloed.. en hij voelde zijn woede, dat al meerdere keren is opgekomen. Hoe had hij zo ver kunnen dalen, tot een punt waar je vast zit.. waar je moet kiezen tussen je eigen leven of dat van andere... Marc opende zijn ogen, zweet dreef over zijn gezicht , zijn kleren waren doorweekt. 5 uur had hij liggen slapen.. over allerlei verschillende dingen, dingen die zelfs hem te ver gingen... Marc herinnerde zich een beeld van een rood licht, dat hem overnam als het ware.. een groot zwart gat.. en een vaag persoon.. hij hoorde nog steeds de schreeuw van iemand.. Sherlock.. dat was de naam van hem, was dat een werkelijke droom geweest.. Marc schudde zijn hoofd, die vragen begonnen koppijn te doen, dat had hij nu net niet nodig. Een knal lied zijn oren suizen.. een lange piep ging door zijn oren heen.. Marc zag de muren van zijn kamer instorten. Snel sprong Marc via de muur door het puin heen.. zijn hele kamer stortte in. Marc draaide zich snel om en keek recht in de ogen van Zero.. die een kleine glimlach op zijn gezicht had staan. Hij stond wat verderop.. met nog steeds rook die uit zijn handen kwam. Marc ging rechtop staan en kreeg een gloed om zich heen.. Je hebt wat kostbare dingen verwoest.. dingen die ik waardeerde.. Marc schoot een schaduwbeam af op Zero die recht door zijn arm heenging.. Zero keek naar zijn wond en kreeg weer een glimlach.. N00B.. je begrijpt het niet h�.. dit zal je einde worden.. het einde van jou miezerige leven.. Zero sprong omhoog en deed zijn armen in zijn zij, een energiebol vloog recht op Marc af. Marc zette een pas en onderschepte de beam. Marc sprong omhoog en schoot wat stralen af. Zero werd geraakt en plofte op de grond neer. Hij stond op en veegde het bloed bij zijn mond weg. Marc keek de glimlachende Zero aan, waarom doe je dit? Waarom ben je overgestapt naar het kwade, degene die jou altijd pijn hebben gedaan.. Zero zijn glimlach verdween.. je bent nog te dom om zoiets te begrijpen.. jij en je achterlijke leger hebben me verwaarloost.. ik was het uitschot.. degene die alle domme klusjes moest doen... Zero knipperde zijn ogen en een traan gleed over zijn wangen. Dat is nu voorbij... hij hief zijn stem op en spreidde zijn armen en benen.. Je zult krachten zien.. die mensen me hebben gegeven omdat ze me moesten, omdat ze wat aan me hadden. Een rode gloed verscheen om hem heen, die omhoog ging en het hele landschap rood liet worden, een bloedkleur.. Zero opende zijn mond, en een kille gil volgde, luid over alle bergen was het te horen.. JE ZULT HIER TEN ONDER GAAN !!.. Zero kreeg geel haar, gevuld met zilveren punten.. Marc kreeg een vreemd gezicht.. was hij ook een DarkSaiyan.. Duncan bekeek de situatie van een afstandje, en hij wist wat hij moest doen. Duncan stak zijn hand omhoog, en een monsterachtig getoeter was te horen. Duncan sprong wat opzij, en sloot zijn ogen om te genieten van het aankomende gevaar. Een enorme stoet van BlackSaiyans kwam aanlopen, met enorme pantsers vol goud. Een enorme linie vormde zich recht voor het kasteel. Marc bekeek de situatie, en herkende veel gezichten, allemaal EliteFighters.. De beste vechters van Zero.. Iedereen van het leger deed zijn armen naar boven. Een tijdje later vormde er zich een gele gloed bovenop, omringt met een stroomgolf. Marc herkende deze aanval.. Black Attack.. De stroomgolf verdween en de gele gloed werd omgezet tot een enorme bol.. gevuld met haat.. Marc bekeek Zero, die zich aan het vermaken was.. Duncan stond op een afstandje te lachen.. Toen zag Marc iemand die hij niet had verwacht.. Stefan, zijn trouwe volgeling stond midden in de linie, zijn gezicht was betrokken tot een kwaad gezicht, en ook hij had rode ogen.. Marc zag hoe een van de ventjes de bol afschoot.. Snel draaide Marc zich om en rende richting het kasteel, dat werd omgeven door een gele gloed, afkomstig van de bol. Iedereen die Marc zag was gaan liggen.... maar tevergeefs, de enorme bol liet alles vervagen wat hij tegenkwam.. Zijn krijgers verschroeide een voor een in aanval.. Gillen waren luid te horen.. een hoopje as was alles wat overbleef. Marc sprong op ShadowX, samen vielen ze neer en knalde tegen de vlakte aan.. Marc zag hoe sommige van zijn krijgers probeerde de bal tegen te houden, en als gevolg helemaal verscheurd werden.. hoe sommige wat aanvallen afschoten om het tegen te houden.. Alles was voor niks geweest.. een einde leek nabij.. Rolando en Annika verscholen zich samen achter een pilaar.. puin vloog over hun heen... de moed was opgegeven. De lucht werd helemaal geel, bliksemstralen vernietigde wat muren.. mensen werden verschroeid.. gebouwen storten in. Marc zag hoe de bol bij hem aankwam, hem overtrok.. een enorme knal... zijn krachten vloeiden weg, schreeuwen was niet meer nodig.. ShadowMaster werd verslagen.. Marc voelde zijn handpalmen verschroeien.. een wit licht maakte alle restjes af.. Zijn ogen sloten... Marc deed zijn ogen open.. de hemel was zwart geworden en de nacht was gevallen. Snel sprong Marc op en veegde al het modder van zijn gezicht af.. Hoe had hij dit kunnen overleven.. hij herinnerde de pijn, het geschreeuw. Alles om hem heen was weg, verschroeid tot een hoopje as. Marc keek om en zag Zero staan, met achter hem het enorme leger. Je hebt gelukt dat je bewusteloos viel, en dat ik de aanval stopte.. We hebben op je gewacht. Marc zag hoe een van de mannen zijn arm uitstrekte, en zijn vuist uithaalde. Marc plofte neer op de grond en voelde de pijn vanuit zijn nek sterk toenemen. Modder stroomde over zijn handen.. zijn kleren waren gescheurd. Marc knipperde met zijn ogen en spuwde wat bloed weg.. Hij werd opgetrokken door Zero, een knietje volgde recht in zijn maag. Marc strompelde wat naar achter, en zag dat iemand een hand naar voren deed.. Slaap lekker, prins.. de stem van Zero schreef een deel in zijn Marc geheugen.. Een schot volgde, bloed spatte over Marc zijn gezicht heen, en een levenloos lichaam viel neer. Marc keek hoe een tegenstander neerviel, degene die hem wou vermoorden. Snel deed hij zijn hoofd naar rechts, net zoals iedereen die nog leefde. Aan de rand van de bossen was een rookwolk te zien.. weer volgde er een schot, die weer niet mis was.. Zero zag hoe de 2de van zijn mannen bruut werd afgeschoten. Marc herinnerde zich de schoten.. schoten van een normaal geweer.. Sherlock..meteen sprongen zijn ogen wijd open.. dat waren de schoten van zijn droom, de naam die hij hoorde gillen... Alles was voorbestemd.. dit had moeten gebeuren.. de persoon kwam aanrennen, gevolgd door een enorm leger.. overal klonken schoten vanuit de bossen.. ��n voor ��n vielen de BlackSaiyans neer.. Zero begon kwaad te worden, hij deed zijn hand naar voren en schoot een bol.. tientallen aankomende vechters werden de lucht ingegooid en vielen neer. Marc herkende ze.. het waren de piraten.. degene die enorme krachten bezaten.. maar liever met normale wapens vochten. De piraten bereikte het Eliteleger, ze trokken allemaal hun zwaarden, vuurden nog een keer en duwde hun geweer weg. Ze sprongen op de vijand.. het geluid van zwaarden was luid te horen. Zero ontweek een aanval en schoot wat piraten neer. Sherlock kwam aanlopen.. zijn gezicht gewikkeld in een doek.. ShadowMaster stond erop.. Marc had steun.. iedereen stond achter hem.. Alles verliep in slowmotion... zijn leger wat nog over was sprong op en viel aan.. Rolando, ShadowX, Annika.. allemaal begonnen ze te schieten.. overal volgde ontploffingen.. mensen spatte uit elkaar.. piraten vielen neer.. zwaarden vlogen in het rond.. Marc voelde zich herboren.. Zijn ogen sprongen open... Een rood licht verblinde Marc.. iedereen kneep zijn ogen samen.. In de verte stond Zero.. vol met bloed.. overal snee�n en wonden.. Zijn ogen waren bijna dicht.. hij hield zijn staff omhoog.. Yuri's staf... het rode licht overtrof het hele volk.. Een zwart gat vormde zich achter hen.. Marc draaide zich om.. er werd hem veel meer duidelijk.. dit was het rode licht wat alles moest veranderen.. Zero was die verrader.. Nu moest er iets gaan gebeuren.. Het groot werd grote.. en toen wist Marc wat het was... DarkHole.. hij had ervan gehoord... een gat dat alles opzoog.. en een enorme zuigkracht volgde.. alles werd weggezogen.. de galm van Zero's lach was te horen.. EliteFighters werden allemaal weggezogen.. piraten vlogen het gat in.. elk werd verscheurd.. Annika zweefde door de lucht.. een traan viel op de grond.. ze vloog regelrecht het zwarte gat in.. haar botten werden ��n voor ��n gebroken.. harde stompen werden op haar uitgeoefend.. Ze schreeuwde het uit van pijn.. haar leven was voorbij.. Marc zag hoe Annika werd opengereten.. Hij liet zich vallen en probeerde zich vast te pakken.. Marc herinnerde zich iets dat Zero hem ooit had verteld.. Ooit zal jij erachter komen wat jij werkelijk bent.. samen met je vrienden kom je terug om ons te verwoesten...Welke vrienden bedoelde hij.. en Marc dacht toch dat hij wist wie hij was.. Marc hoorde een stem.. een piepende meidenstem.. Zijn lichaam begon te trillen.. alles kwam hem zo bekend voor.. Marc liet zijn lichaam ontspannen.. hij vloog regelrecht het zwarte gat in.. stompen kwamen op zijn lichaam.. zijn kleren begonnen te scheuren.. aders verschenen op zijn voorhoofd. Zo kon dit niet eindigen.. bloed liep vanuit Marc's mond over zijn kleren. Snel legde Marc zijn handen op zijn hoofd.. koppijn wisselde af met enorme stoten. Hij herinnerde het beeld van Annika, verscheurd worden door DarkHole... Marc knipperde met zijn ogen en een traan ontsnapte en dreef over zijn wang. Een gloed kwam om Marc heen, een soort vlam.. Marc wende zijn hoofd naar boven en keek recht tegen een draaiend zwart gat aan, zijn ogen knipperde om de seconde en zijn oogleden verdwenen. Hij voelde energie, dat zijn lichaam opwekte. Zijn spieren begonnen te groeien, haren stonden rechtop in een gouden gloed. Marc kreeg een vlam als zijn oog. Hij ging een level hoger.. DarkSaiyan2.. zijn aders verschenen weer en steken vlogen door zijn lichaam. Marc opende zijn kaak, een gillend gelijk van woede gleed uit zijn mond. Zijn armen en benen spreidden en zijn kleren verscheurde.. Een rood pantser verscheen om zijn lichaam heen, stekels zaten vast aan de bovenkant, een ijzeren klep verscheen voor zijn mond. Marc knipperde zijn ogen en keek naar buiten, waar zelfs Zero van verbazing stond te kijken, hij had het gedaan, DarkHole was niks meer, de ultieme vernietiging was voor hem te min. Hij had het volgende level gehaald.. immuun voor alle duistere krachten. Marc kreeg groene bliksem om hem heen, in stijle stralen vloog het tegen de bovenkant van DarkHole aan, de lucht werd groen. Marc herinnerde zich de stralen, alles kwam hem zo bekent voor.. Een koude rilling vloog door zijn nekharen, een duister persoon kwam langsgelopen. Marc legde zijn handen op zijn oren, een stem was luid te horen. Dit waren de legendes die herboren zouden worden.. de schaduwen die zouden samenvoegen.. een 2de duistere persoon kwam langsgelopen. Marc voelde de enorme koudheid, alsof degene al dood was.. nu kwam zijn geheugen langzaam terug.. Herux en Felu.. zijn vrienden.. een duister landschap kwam te voor in zijn herinneringen. Een ontploffing, bloed.. alles was op zijn plaats gevallen. Marc was vroeger een duister iemand.. de prins van vernietiging.. hij was een legende.. samen met zijn broeders.. Marc kwam langzaam DarkHole uitlopen, zijn ogen gloeiden.. vuur verscheen om hem heen. Sherlock begreep de hele situatie, hij was hier gekomen om de geschiedenis tegen te houden.. hij was te laat. Snel deed hij zijn geweer naar voren, zonder twijfel vloog een kogel op Marc af. Marc deed zijn hand omhoog, de kogel raakte hem en viel plat op de grond neer. Sherlock opende zijn ogen.. het is allemaal te laat. Marc stond middenin de groep, zijn pantser gloeide, helemaal rood, vuur spatte van zijn lichaam af. Eindelijk had hij gevonden waarna hij opzoek was, niemand kon hem meer verslaan.. Marc deed zijn handen naar voren, een sonische straal raakte wat omstanders, een voor een vlogen ze kilometers weg.. de enorme druk zorgde ervoor dat de benen bleven staan en daarna omvielen. Iedereen die geraakt was werd doormidden gescheurd. SherLock rende op Marc af, zijn zwaard omhoog. Snel zwiepte hij wat op en neer, het zwaard brak doormidden. Een enorme klap volgde, modder vloog over Sherlock heen, hij lag enkele meters verderop. Hij was onverslaanbaar... Rolando knalde tegen een staan aan, spuwde wat bloed uit en begon zichzelf omhoog te halen. Daar stonden ze.. alledrie de legendes stonden langs elkaar, elk omgeven door een pantser. Marc keek naar zijn broeders.. hij deed zijn handen omhoog, en een enorm gat ontstond. Enorme zuigkracht ging over het gazon. Enorme druk werd op iedereen uitgetest, lichamen vielen neer, de tijd vloog voorbij. Rolando zag alles voorbij gaan, houten huizen, Romeinen.. het gat werd alsmaar groter, en overtrof iedereen. Vel werd van zijn lichaam afgetrokken, zijn botten dreigde uit elkaar te vallen, overal om hem heen zakte iedereen in elkaar.. allemaal gingen ze dood, 1000de jaren gingen voorbij. Marc deed zijn armen omlaag, overal om hem heen lagen botten, iedereen was dood. Hij keek rond, huizen stonden mooi opgebouwd, een hele toren stond voor hem, tuinen, speeltuinen, overal om hem heen stonde kinderen te kijken, scholen. Marc had het onverklaarbare gedaan, hij was in een ander tijdperk, waar alleen hij zou heersen.. een rode gloed gleed over zijn ogen... |
| [- Aanvallen [- Nieuws [- Personages [- Jackhammer [- Schrijver [- Stages [- Stunner [- Uitleg Seizoen 1 JackHammer Saga [- Chapter 1 [- Chapter 2 [- Chapter 3 [- Chapter 4 [- Chapter 5 [- Chapter 6 [- Chapter 7 [- Chapter 8 [- Chapter 9 [- Chapter 10 Ultra Shadow Saga [- Chapter 11 [- Chapter 12 [- Chapter 13 [- Chapter 14 [- Chapter 15 |