| Chapter 13: Fight Of The Universe, Everyone Vs. Marc Marc staarde uit zijn ver openstaande ogen. Zijn bil was gevestigd op Yuri. Yuri had nog geen druppeltje kracht verloren, en Marc was al ver de helft. Hoe kon hij nog ooit winnen? Allerlei vragen spookten rond in Marc zijn geheugen. Terwijl zijn hersenen pijn deden van het denken vlogen om hem heen steeds meer lijken. Marc ramde een stuk beton doormidden. Hier kon hij zo kwaad van worden, waarom had hij niet meer kracht? Een diepzittende kracht kwam naar boven. Marc voelde zijn hart tegen zijn borstkast kloppen. Harde stoten gaf het. Heel eventjes dacht Marc dat hij nieuwe krachten gingen kregen, dat hij eindelijk genoeg kracht had om Yuri te verslaan. Maar stond alles stil, alles ging van snel naar slowmotion en toen stil. Marc keek om zich heen, en ook het zicht ging traag, de kleuren werden vaag en niet alles werd meer gedetailleerd. Marc legde traag zijn handen op zijn hoofd en voelde de harde kloppingen in zijn hersenpan. Eventjes sloot hij zijn ogen. Bij het opendoen ging alles weer snel, om hem heen hing een gouden gloed. Marc keek om zich heen, hij herkende niets meer. Het kapotte kasteel was weer opgebouwd tot een weerzinwekkend groot kasteel met aan de zijkanten vlaggen met leeuwen erop. Het zag er vrolijk uit. Marc voelde een vage herinnering naar boven komen. Hij herkende dat kasteel.. Maar het was niet zijn kasteel. Vanuit de verte hoorde hij een zoemend geluid, en niet veel later draafde duizenden mensen richting het kasteel. Alles duurde maar een paar minuten, het kasteel werd aangevallen en met elke manschap die ze hadden streden ze terug. Maar wat Marc over het hoofd zag waren de 3 schaduwen die over de grond gleden, richting het kasteel toe. Of liever gezegd 4, een schaduw gleed al een stuk verderop. Toen de schaduwen langzaam bij het kasteel aankwamen begonnen ze te groeien. Marc kon zo flauwvallen, het gevoel dat hij tegen een muur aanliep drong tot hem door. Voor hem ontstond Stefan, ofja een versie ervan, hij had dikke wallen onder zijn ogen en om hem heen stroomden dikke lagen schaduwen. De andere 3 schaduwen vormde zich tot Marc, Herux en Felu. Hij zag hoe ze het kasteel binnendrongen en alles vernietigden, gruwelijk de mensen vermoorden en hele muren doormidden sloegen. Marc voelde diepe steken en steeds kwam hem alles bekend voor. Koppen werden van het lichaam afgereten, de complete inhoud werd eruit gehaald. Zoiets gruwelijks had hij nog nooit gezien. En het ergste was dat hij het deed. Toen was het moment daar, Marc wist het opeens. Dit was het verleden, zo is hij aan zijn naam gekomen, zo heeft hij een slechte naam gekregen. Hij heeft zoveel mensen vermoord. Blijkbaar had hij eventjes gemist wat er in de echte wereld gebeurde want het beeld verscheen terug en voor hem stond Yuri weer. Hij ramde zijn vuist op Marc zijn hoofd en wat bloed dreef langs de zijkanten van zijn hoofd langs zijn gezicht. Marc voelde onder hem de grond trillen en hief zijn arm op. �Shield Of Magic!!�, Voor Marc verscheen een schildje, het zag er niet sterk uit maar het was blijkbaar sterk genoeg om Yuri tegen te houden. Yuri stopte met zijn pogingen en kreeg een brede glimlach. �Het is toch al te laat.. mijn schaduwheerser� over enkele seconde sta jij tegenover je grootste uitdaging ooit!� Marc voelde een kleine inzinking waardoor hij misselijk werd. Zero ging verder op een dreigende toon. �Kijk eens om je heen, kijk eens naar degene die je dienen:� Marc draaide met moeite zijn hoofd om en bekeek de oorlog. Iedereen stond stil, behalve zijn mensen. Elk van hen stond te schreeuwen. Ze hadden hun handen op hun hoofden. Iets moest hun vreselijke pijn doen want de kreten galmde door de hele lucht . Marc zag de donkerrode ogen en de hoektanden. Yuri lachte enorm hard, om zijn eigen geluk. De grond onder Marc begon te trillen, waarna hij openscheurde. Marc keek beangstigend naar de opengescheurde grond. Zijn gezicht werd lijkbleek, zijn ogen begonnen uit te puilen. Overal uit de scheur zweefde mensen, enkele hele bekende. Rolando, SilverBlader, SheWolf, Harris, ShyVidel. Ze hadden allemaal rode ogen en hoektanden. Ze waren bezeten.. Marc had het door, Yuri had door middel van Duncan (Die toch al psychisch was) alle doden opgeroepen en hun samen met de levende onder zijn macht genomen. Maar dat betekende dat hij er alleen voorstond. De gruwelijke stank van de dood hing in de lucht en Marc moest bijna braken. �Waarom neem je mij dan ook niet over.. dan zou het meteen afgelopen zijn�� Yuri lachte. �Omdat ik je wil laten lijden, de pijn laten voelen die je mij hebt laten voelen.. en omdat ik wil bewijzen dat ik een legende kan verslaan� Marc keek even om, maar zonder hetgeen wat hij had gehoopt. Iedereen was onder Yuri�s macht, elk stond klaar om aan te vallen. Zelfs OmegaStefan, het enorme beest was nog wilder en bruter geworden en wou hem verslinden. Marc draaide zich om. Vrijwel meteen zette hij zich af en vloog de lucht in. Net genoeg om enkele aanvallen te ontwijken die daarna dreigend over de vlakte raasde en ergens ontplofte. Marc voelde de hitte afkomstig van de uitbarstingen. ShyVidel en Rolando haalde hem met gemak in. Ze gingen boven hem vliegen en schoten een bol op hem af. Marc voelde even pijn, een inwendige pijn, pijn die word veroorzaakt door het verliezen van je vrienden. Maar daarna raakte de bol Marc die omlaag viel en in de modder neerplofte. Iedereen ging om hem heen staan en begon hem te schoppen. Ergens op zijn middel voelde Marc hevige steken, afkomstig van scherpe nagels. Dat was dus Stefan. Marc draaide zich om en schopte met beide voeten iemand in zijn maag. Hij sprong op en maakte een salto achteruit. Hij had eventjes de tijd om na te denken.. misschien moest hij gewoon iedereen vermoorden. Maar dan zat het gevoel van eenzaamheid en verraad hem voor eeuwig bij, en wie zij dat hij dat kon.. Ze waren allemaal sterker en sneller geworden. Marc had te lang gewacht en een zware vuist van SilverBlader kwam in zijn maag. SilverBlader draaide om en schopte met zijn hak in Marc�s gezicht. Waarschijnlijk had het Marc even geduurd om na te denken, maar hij kon niet lang wachten. Met een gebroken neus en overal bloed lag hij in de modder. Zijn kleren lagen half eraf. Hij kon niet zomaar opgeven, hij moest doorstrijden voor iedereen van wie hij ooit had gehouden. Marc lied een traan vallen dat werd opgenomen door de dikke laag modder. Dikke regendruppels bestormden zijn gezicht en maakte hem kletsnat. Toen voelde Marc woede, woede omdat Yuri hem deed aandeed. Vanuit zijn handpalmen verschenen 2 kleine bolletjes, hij schoot ze omhoog recht in het gezicht van Harris. De gil van Harris was genoeg om te weten dat hij het niet zou overleven. Marc voelde een opluchting, woede� de bollen van hem waren gevuld met zijn woede� daar konden ze niet tegen. Meteen begon Marc als een dwaze om hem heen te schieten. Enkele vielen neer maar de meeste bleven staan. SheWolf en Xizorick kwamen aanrennen. Marc haalde zijn voet uit en raakte SheWolf in haar maag, maar die gaf geen kick, ze bleef staan en greep Marc zijn voet vast. Ze draaide hem helemaal rond, waardoor Marc een flip maakte en hard op de grond neerkwam. Meteen schopte Xizorick en bovenop met zijn hak, en ook Bogdom, Fawala en Yun waren erbij gekomen. Elke schopte ze enorm hard en Marc voelde dat er meer bloed uit zijn neus begon te komen. Marc sprong op en greep bij het opstaan SheWolf en Bogdom�s voeten. Ze gleden onderuit en werden vertrapt door de anderen die geen gevoelens meer kende. Marc deed zijn handen naar voren, tijd voor zijn speciale aanval. Meteen werd hij van achteren vastgepakt, dat moest ShadowX zijn, de enorm sterke greep kon hij zich wel herinneren. Vanuit de verte kwam iemand aanvliegen, het was ShyVidel.. ze vloog recht met haar elleboog in Marc zijn maag. Marc zakte door zijn knie�n en spuwde wat bloed uit. Meteen sprong SilverBlader naar hem toe en raakte met zijn knie Marc precies op zijn voorhoofd. Alles werd even vaag en onduidelijk. Maar Marc bleef doorzetten, de kracht om op te geven was gewoon te klein, hij had niet voor niets zover kunnen komen zonder de hulp van zijn vrienden. Fawala hief haar toverstok uit en wat duistere stralen raakte Marc, waarna diepe steken hem teisterde van de pijn. Vanuit het duister kwam iemand aanlopen� het was OmegaStefan !! Hij hield zijn poot omhoog waaruit de enorme klauwen duidelijk werden. Marc voelde al dat het voorbij was, meteen kwamen de nagels op hem af en scheurde in het vel langs zijn oog. Marc viel neer�.. het licht was hem ontnomen, zijn krachten waren op.. Marc voelde zich beroerd, alsof zijn ziel weg werd getrokken. Zijn ogen knipperde en steeds moest hij weer knipperen om de waterdruppel weg te halen. Zijn ogen sloten, misschien wel voorgoed� een afscheid was er niet.. Maar Marc voelde 2 kille handen om zijn nek. Hij werd omhoog getrokken.. Marc opende zijn ogen en keek Yuri aan.. �Nee, mijn heerser.. je moet je echte krachten laten zien, pas als dat niet helpt mag je sterven�. Marc hoorde steeds de woorden �Echte krachten� galmen in zijn ogen. Zijn hart klopte sneller dan ooit en zijn lichaam stond op springen. Misschien was dit wel net het laatste beetje moed wat hij nodig had. Marc liet zijn hoofd zakken en zweefde de lucht in. Om hem heen werd alles paars en zwart, de dikke lagen schaduwen verschenen weer. Zijn oogleden verdwenen en het zwakke maanlicht doordrong niet tot in de schaduwen. Marc voelde zich herboren, de krachten van de schaduwen gaven hem nieuwe hoop. Sommige aders verschenen op zijn voorhoofd en klopte hevig. Marc deed langzaam zijn handen naar voren, en liet een bol verschijnen. De bol werd groter en groter, tot het een hoogtepunt had bereikt. De manschappen van Yuri wouden op Marc afspringen maar Yuri hield ze tegen. �Ik wil dat jullie je bewijzen en de ultieme aanval overleven� Eventjes wou Marc de JackHammer terughalen, maar iets in hem vertelde hem dat het beter was voor iedereen. Er zouden er zeker sterven, maar hij had geen keuze.. Hij moest iets doen om iedereen te stoppen. Het werd Marc te veel, maar hij moest. Hij keek op naar de gezichten van zijn vrienden. Langs de gezichten van ShyVidel liepen tranen, zou ze dan toch gevoelens hebben en weten waar ze mee bezig was? Nee, dat was niet mogelijk, ze was overgenomen, anders had ze hem wel niet geslagen. Marc keek verder, ShadowX, Xizorick, Bogdom, Fawala, ShyVidel, SilverBlader, DarkFireLion, Rolando, Yun , SheWolf� Het was misschien de laatste keer dat hij ze zou dien.. maar wat moest hij dan doen? Met veel moeite bracht Marc de woorden van zijn aanval uit, hij kneep zijn ogen stevig dicht en hield zijn tranen tegen. Maar het lukte hem niet, enkele tranen ontsnapte uit zijn oogleden. Marc hoorde het geraas van de JackHammer over het open veld.. Marc snikte, hij liet zijn handen zakken en liet meer tranen vallen. Waarom was dit gebeurd, hij had niet eens afscheid kunnen nemen van zijn vrienden.. Voor hen was het over. Koude gillen waren hoorbaar, Marc dwong zichzelf om niet te kijken maar hij keek toch. Niemand deed wat, dat mochten ze niet, ze moesten gewoon blijven zitten en kijken of ze het overleefde. De JackHammer liet een vernietigend spoor achter, maar toen kwam de ontploffing. De hele omgeving werd gevuld met een wit licht, het overtrok alles in de omgeving. Zelf Marc moest zijn ogen dichtdoen om niet blind te worden. Hij dacht na, zijn hart stond even stil, hij hield zijn adem in.. alsjeblieft.. overleef het allemaal. Maar toen besefte hij dat er woede in zijn aanval zat, dat was Yuri�s plan.. de woede van Marc had de JackHammer gevuld met meer kracht, misschien wel het dubbele. Er was geen enkele kans dat iemand dat zou overleven. Yuri had het zo gewild, nu waren hij en Marc alleen over. Toen het witte licht wegtrok werd alles weer duidelijk en kregen de meeste dingen hun contrast weer terug. Marc zag in de verte Yuri en Zero staan, Zero had zich verscholen achter Yuri. Duncan lag op de grond, zijn ribbenkas was opengesprongen van de druk, hij moest de JackHammer overleven + iedereen in controle houden.. dat was hem teveel geworden. Marc draaide zich om en keek naar de plaats waar iedereen had gezeten, er stond niemand meer.. iedereen was gevloerd. Sommige waren uitbundig verminkt, sommige helemaal uit elkaar gescheurd, en van de zwakste was niks meer over. Hij had iedereen uitgeroeid.. Marc voelde alles op druk staan. �NEEEEEEE!!!� het galmde door de hele lucht, dit was zijn schuld� Hij had iedereen vermoord� Nu waren hij en Zero en Yuri nog over.. Maar hij zou niet falen, hij moest ze verslaan, dat was het enige wat hij kon doen voor zijn vrienden. Marc voelde zich schuldig.. hij sloot zijn ogen en draaide zich om, dat beeld bleef was in zijn geheugen geschreven, en zou het nooit meer verlaten. |
| [- Aanvallen [- Nieuws [- Personages [- Jackhammer [- Schrijver [- Stages [- Stunner [- Uitleg Seizoen 1 JackHammer Saga [- Chapter 1 [- Chapter 2 [- Chapter 3 [- Chapter 4 [- Chapter 5 [- Chapter 6 [- Chapter 7 [- Chapter 8 [- Chapter 9 [- Chapter 10 Ultra Shadow Saga [- Chapter 11 [- Chapter 12 [- Chapter 13 [- Chapter 14 [- Chapter 15 |