| Chapter 14: Friend Until The End Eventjes keek Marc met een waardige blik naar alle lijken die aan de andere kant lagen. Hij sloot zijn ogen kneep ze hard dicht. Hij had geen zin meer om erna te kijken, hij besefte zich maar al te goed dat hij het had gedaan. maar het maakte hem misselijk om eraan te denken. Marc zag Zero en Yuri naar hem kijken, terwijl ze hun kleren afveegde kregen ze een brede glimlach. "Doe je altijd precies wat andere willen?" zei Yuri. De toon waarop Yuri het zei werd Marc te veel, zo smerig alsof hij erom had gesmeekt. Met een enorme druk zette Marc zich af, met zo een vaart en woede was hij nog nooit ten strede getrokken. Er kwamen wat vonken van Marc af toen hij tegen de verontwaardigde Yuri aanknalde. Marc balde zijn vuisten, overal verschenen aders terwijl hij stond te bibberen. "MISSCHIEN HEB JE ME ZOVER GEKREGEN OM MIJN VRIENDEN TE VERMOORDEN, MAAR DIT WAS NET WAT IK NODIG HAD!!" Marc schrok er zelf van, maar het kon hem niks schelen. Yuri moest dood.. Ook Yuri was verbaasd, hij zette een paar stappen naar achteren. Marc voelde alle woede omhoog komen, om hem heen verscheen een rookwolk die dreigend over de grond heen en weer draaide. Hij voelde iets van binnen opkomen, iets van diep, dat hem al die tijd dwars had gezeten. Eventjes duurde het, maar toen kwam het. Marc zijn oogleden verdwenen, kleine zwarte strookjes verschenen en bleven ronddraaien. Uit zin mond kwamen enorme stroken schaduwen. Alles werd ermee gevuld, de hele lucht, Marc verdween langzaam in de dikke schaduwen. Nog steeds raasde een grote rookwolk over de het hele land. Yuri werd meegetrokken in de schaduwen. Zijn hart bonsde in zijn keel terwijl hij omzich heen voelde om Zero te vinden. Yuri voelde iets achter hem, iemand die zwaar aan het hijgen was. Met enorme angst draaide hij zich om, maar het enige wat hij zag was Marc die langzaam weer terugliep en verdween in de schaduwen. De lach van Marc galmde door de schaduwen. Het suisde in Yuri's oren. "Zero !! Kun je me horen !!!" riep Yuri. Een pieperige stem kwam vanuit het zuiden op hem af. Yuri stond verstijfd aan de grond. Een enorme klap kwam in zijn maag. Alles trok samen en Yuri zakte door zijn knieen. Voor hem stond Marc, hij was helemaal verandert. Dit was precies het plaatje wat hij had gezien op de tekeningen in de SchaduwCave, een grot waar alle heersers der duisternis hadden geleefd. De ogen van Marc puilde uit, zin pupillen waren nog steeds onzichtbaar en nog steeds stroomde dikke lagen schaduwen van hem af, als een soort damp. Marc zei niks en bewoog niet eens. Eventjes dacht Yuri dat hij kon wegrennen, maar al gauw omtrokken de schaduwen hem. Het werd helemaal donker voor hem. "Welkom in Mijn SchaduwHole" zei Marc met een zware stem. Yuri schraapte zijn keel terwijl de zweetdruppeltjes langs zijn voorhoofd omlaag stroomde. Hij was er geweest.. Marc ging verder. "Ik heb altijd al eens willen weten waarom ik toch de legende werd genoemd, en hoe ik eruit zag..waarom ik zo een duister persoon ben en de krachten beschik over de schaduwen.. maar dankzij jou ben ik erachter gekomen" Yuri schrok. Marc had gelijk, hij had tenslotte hem 'gedwongen' om zijn vrienden te vernietigen. Marc lachtte, met een stem die erg duister klonk. het doordringde de hele hersenen van Yuri. Daarna voelde hij een zware vuist op zijn nek. Een brekend geluid was luid te horen, waarna Yuri doorzakte en op de grond viel. Een straal vormde zich achter Yuri, sommige schaduwen werden door de druk aan de kant geblazen. De bol kwam met een zoemend geluid op Yuri af, en doorboorde hem. Yuri zijn ogen sprongen open, terwijl zijn lichaam ineen zakte. Het was over... De schaduwen trokken langzaam weg. Marc deed zijn armen over elkaar, zoekend naar een spoor van Zero. Toen alles duidelijk was zat Zero in een hoekje tegen een boom aan. Zijn gezicht was doorstroomd met bloed. De schaduwen hadden hem te grazen genomen... Zero keek droevend omhoog en bibberde nog steeds. "Je hebt hem vermoord, het is je gelukt.." Marc lachte me opgeheven stem. "Jij bent de volgende.." Marc wou net schieten toen een kreunend geluid in de verte luidbaar was. Snel draaide hij om en doorzocht het hele gebied. Daar, in de verte, iemand bewoog.. Marc wreef door zijn ogen en keek nog een keer. Het was Annika... met langs haar .. Sherlock !! Ze leefde beide nog !! Marc dacht na, het viel hem nu pas op, zij waren de enigste die hem niet hadden aangevallen. Marc verdween van zijn plek en stond 2 seconde later bij Annika En Sherlock. Sherlock was er nog goed aan toe, zijn arm was alleen flink beschadigd en een paar schrammen op zijn gezicht. Annika had overal bloed, haar hele gezicht zat vol met diepe sneeen en krassen. Marc tilde haar op. "Annika.. alsjeblieft geef een teken van leven" Ze knikte met veel moeite. Langzaam ging haar mond open. "Je vraagt je zeker af waarom we je niet hebben aangevallen.. Ik en Sherlock konden nog redelijk bij onze positieven blijven.. het enige probleem is dat jij de JackHammer afschoot, zonder dat we je kon... konden waarschuwen" Marc lachte. Het viel hem op dat hij veel meer voelde voor Annika dan hij had gedacht. Hij sloot zijn ogen. Langzaam en teder gaf hij haar een zoen.. Ook Annika was verrast, ze lachtte even en sloot haar ogen weer. Marc legde haar neer en draaide zich om terwijl hij zijn tranen afveegde. Een enorme bol kwam rasend op hem af. Marc kon niks meer doen, hij was er geweest. Een luid schot werd luidbaar en een kogel vloog tegen de bol af waardoor die ontplofte. Marc draaide zich om en keek Sherlock aan, die op was gestaan en zijn geweer op Zero richte. 2 schoten waren te horen. Marc lachte , Sherlock miste nooit. Maar even stond alles stil. Met veel verbazing zag hij dat Zero erover heen sprong, een kogel vastgreep en hem richting Marc gooide. Marc sloot zijn ogen en bedekte zijn gezicht met zijn handen. Marc hoorde een luide gil. Het was Sherlock, hij was ervoor gesprongen !! Marc pakte de omvallende Sherlock op en keek naar zijn waterige ogen. "We zullen voor altijd vrienden blijven.. H..H..het was een genoegen om met je te werken.." Zijn ogen sloten vrijwel meteen. Marc liet hem vallen en sprong op. Meer verdriet kon hij niet aan. Zijn hersenen kookte vanuit alle kanten. Maar meteen volgede een brul achter hem. Marc keek om en zag Stefan staan. Ook hij was duidelijk kwaad. Zijn hele huid was gescheurd aan alle kanten en zijn nagels stonden dreigend rechtop. Marc hoorde Zero achter hem lachen. Zijn ogen sprijden zich, en even leek het of hij ging overgeven. Zero was de Stunner aan het bereiden !!! Niet veel later schoot een enorme bal op Marc af, de Stunner kwam eraan.. Marc zette zijn armen schrap, maar hij kon dit nooit overleven ! Het was voorbij, en dit keer kon niemand hem redden. Even zag hij een flits langs hem, omgestefan.. het kon niet waar zijn.. OmgeStefan brulde en ontbloote zijn tanden. Hij zette zijn poten schrap en ving de Stunner op. Marc bedekte zijn gezicht en werd door de druk omgeblazen tegen de grond aan. Hij schoof door de modder tegen een boom aan. Alles ontplofte. Marc zag OmegaStefan staan en met een heftige brul ontplofte de Stunner. Alles werd wit en Marc kneep zijn ogen dicht. Hevige steken lieten zijn maag pijn lijden. Hij legde zijn handen op zijn buik en deed zijn hoofd omlaag. Hij had 3 vrienden niet vermoord met de Jackhammer, zouden ze nou dan toch doodgaan ? Marc stond op en keek om zich heen. Overal lagen verwoeste stukken boom en een half bos was weggeblazen. Voor hem lag een bibberende Stefan, geteisterd door alle steken op zijn lichaam. marc rende naar hem toe en liet zich knielend vallen. Stefan was weer normaal geworden, het gezicht keek hem ontroerend aan. "Het spijt me Marc, maar je moet het alleen tegen hem opnemen". Marc kon het niet meer zien, tranen steekte tegen zijn oogvlies aan, en alles droop eruit. "STEFAAAAAAAAAAN !!!!". Ook Stefan sloot zijn ogen en liet alles liggen wat het was, zijn leven was voorbij. Marc stond op en keek met enorme woede naar Zero, hij kon die rotkop niet meer zien.. Maar een ding wist hij wel zeker..het werd tijd voor de finale.. waarin alles werd beslist. Hij tegen Zero.... Marc zette zich schrap terwijl de modder over hem heen spatte, dikke regendruppels vulde de lucht. Een hevige mist trok over het land. De finale ging beginnen... |
| [- Aanvallen [- Nieuws [- Personages [- Jackhammer [- Schrijver [- Stages [- Stunner [- Uitleg Seizoen 1 JackHammer Saga [- Chapter 1 [- Chapter 2 [- Chapter 3 [- Chapter 4 [- Chapter 5 [- Chapter 6 [- Chapter 7 [- Chapter 8 [- Chapter 9 [- Chapter 10 Ultra Shadow Saga [- Chapter 11 [- Chapter 12 [- Chapter 13 [- Chapter 14 [- Chapter 15 |