| Chapter 8: Debut Of stunner Marc veegde zijn mond af en legde zijn handen langs zijn bord op tafel. Alweer had hij het geflikt, hij was weer een schaduw geworden. Hij begreep nog steeds niet hoe het kon, het ging allebij de keren vanzelf, zonder dat hij er controle over had. Rillingen die gingen over zijn lichaam, en daarna was ene massale blubbermassa die alles en iedereen kon vernietigen. Maarja, hij had nu eenmaal alle kracht weggezogen bij Zero. En dat deed hem wel eens goed. Marc zag tegenover hem de rest van zijn groep zitten. Ze waren geschokt, geschokt van de bruute krachten die hij weer eens had laten zien. Hij kon hen geen ongelijk geven, hij was er zelf ook van geschrokken, en waarschijnlijk was Zero nu al bezig met een nieuw plan. Zero sloeg de zoveelste tafel doormidden. Het lukte hem niet zijn gedachte erbij te houden. Hoe had hij zo dom kunnen zijn om zich door de schaduwen te laten afmaken. Zijn krachten laten wegzuigen. Hij... zijn ogen sprongen open. Hij had nog altijd zijn grootste troef. Toen hij DarkWarrior in zijn macht had, was hij erachter gekomen dat hij ook een klein geheimpje had.. En dat geheimpje had hij overgenomen, misschien kon hij daarmee wel de aanvallen van Marc tegenhouden. Zero sloeg zichzelf op zijn voorhoofd, waarom had hij hier niet eerder aan gedacht, dan was dit nooit gebeurt. "DUNCAN !! WE GAAN !" DarkFireLion sloeg met beide vuisten op ShadowX, die met een harde plof op de grond neerkwam. Hij rolde weg voor een zwakke aanval die door de grond heenboorde. ShadowX wou net opstaan toen Rolando met zijn knie in zijn nek landde.Hij viel hard neer op de grond en wreef over zijn nek, Rolando en DarkFireLion waren erg sterk geworden. DarkFireLion stak zijn hand uit naar ShadowX en hielp hem om op te staan, toen een straal door hen heen vloog en vol tegen Sherlock aanknalde die op een afstandje met Marc aan het praten was. Sherlock viel neer en veegde zijn neus af die wat bebloed was. Marc draaide om en keek recht in de ogen van Duncan. Konden die eikels nou niet eens ��n keer wegblijven en niet steeds alles verzieken. Zero liep richting het kasteel toe met Duncan achter zich aan. In zijn gedachtes ging een grote wraakzin rond. Marc zal eens voelen wat een echte kracht is. Aangekomen bij Marc deed hij zijn armen over elkaar heen. "Je hebt me verslagen gisteren, en dat vind ik erg knap van je.." Marc wist dat Zero iets van plan was. "Maar ik durf te wedden dat het je niet was gelukt met die zielige Jackhammer van je..." Marc voelde een kleine steek door zijn lichaam gaan, daagde Zero hem uit om de JackHammer te gebruiken ? Zero kreeg een geheimzinnig lachje. "Blijkbaar begrijp je me al, ik kom niet voor te vechten, ik wil wel eens zien of die Jackhammer van je tegen mij opkan". Marc lachte met een diepzuchtige toon. "Blijkbaar heb je niet begrepen dat je niet veel voorsteld..of ben je de nederlaag al vergeten?" Zero zijn lachje veranderde in een kwade lach, hoe kon die imbisiel dat zeggen. Marc kreeg een vlam om zich heen. "Jij je zin Zero, dan loopt hier het hoofdstuk Zero ten einde..." Langzaam zweefde Marc omhoog en verdwenen zijn pupillen. Hij legde zijn armen in zijn zij en spreide zijn benen. Marc zijn hoofd viel naar achteren, terwijl de hemel bewolkt werd en dikke regendruppels over zijn gezicht stroomde. Hij zag het beeld van zijn overlede vrienden voor zich, Marissa , Harris , Tino .. Ze waren ��n voor ��n vermoord door die imbiciel. De vlam werd groter en omzeilde Marc helemaal, terwijl Marc zijn handen naar voren deed en een kleine bol vormde in zijn handpalmen. vanaf een afstandje zag Zero hoe de bol alsmaar groter werd. Hij ontspande zijn armen, terwijl hij Marc hard hoorde roepen: JACKHAMMER !!, en een snelle bal suisend op hem afkwam. Marc zag niks anders meer dan een witte vlek afkomstig van zijn bol, maar hij zag de schaduw van Zero die zijn handen naar voren deed. Om hem heen vormde een rare gloed die zo groot was dat het boven zijn bol uitkwam. Ongelofelijk... Marc voelde de enorme krachten van Zero. En het schreeuwende geluid: STUNNER !! was waarschijnlijk het laatste wat hij zou horen. Hij zag hoe 2 bollen tegen elkaar aankwamen, en elkaar tot het uiterste duwde. Maar wonder boven wonder werd de JackHammer langzamerhand teruggedwongen tot hij nog maar net voor Marc was. Marc kreeg een rode streep door zijn ogen, en enkele aders verschenen op zijn voorhoofd. Door de spanning opende Marc zijn mond en speeksel vloog alle kanten uit. Hij was aan het verliezen. De stunner omtrekte hem. Zijn hele huid werd warm, hij stond op uitbarsten. DarkFireLion , Rolando , Sherlock , Xizorick , ShadowX, elk van hen stonden te kijken met de meest verbazende blik ooit. De legendarische aanval was verslagen. De hemel werd gevult met rode strepen afkomstig van de Stunner. De strepen leken op donderstoten die elk onder duizend volt stonden. Het was voorbij met hun koning, de heerser der schaduwen was verslagen, een enorme knal suizde door hun oren, terwijl alles werd weggeblazen. En een lege plek overbleef waar Marc eerst stond. Xizorick opende wijd zijn ogen terwijl een traan over zijn wangen gleed. Het was over... het enige wat nog te horen was, was het gelach van Zero, luid en krachtig , het drong helemaal door zijn lichaam. Hij kneep zijn ogen dicht en schreeude het uit van geestelijke pijn, terwijl tientallen tranen zijn gezicht lieten verkleuren tot een rood verdrietig gezicht. Stefan kneep zijn ogen dicht, het was allemaal zijn schuld. Hij had het Marc moeten vertellen op de dag dat hij er zelf achterkwam. Het was zijn schuld dat iedereen nu verdoemt was, en moest wachten tot ze werden afgemaakt. Stefan maakte zichzelf klein en liet zijn hoofd zakken. Het duister zal nu gaan regeren, en dat was zijn schuld... |
| [- Aanvallen [- Nieuws [- Personages [- Jackhammer [- Schrijver [- Stages [- Stunner [- Uitleg Seizoen 1 JackHammer Saga [- Chapter 1 [- Chapter 2 [- Chapter 3 [- Chapter 4 [- Chapter 5 [- Chapter 6 [- Chapter 7 [- Chapter 8 [- Chapter 9 [- Chapter 10 Ultra Shadow Saga [- Chapter 11 [- Chapter 12 [- Chapter 13 [- Chapter 14 [- Chapter 15 |