Om 14:15 waren we aangekomen in het plaatsje Tsintsabis. Daar zijn we gestopt en op visite geweest bij de bosjesmannen. Daar was het erg armoedig. Deze mensen hadden zelfs geen eten meer. Als eerste hebben wij daar nog meer pennen en schriftjes uitgedeeld en zelfs kleren dat we mee hadden genomen hebben we daar achtergelaten. We hebben deze mensen zelfs geld gegeven Zelfs Kassie was erg ontroerd, dat deze mensen geen eten mee hadden. Alle pannetjes waren leeg. Toen we bij de bus weer aankwamen hebben we voor deze mensen eten achtergelaten. We lieten aardappelen, pompoenen en nog veel meer achter. Deze mensen zouden pas over vier maanden weer eten kunnen planten. Het was er nu veel ste droog voor en over vier maanden zou het pas weer gaan regenen. Toen we weer in de bus zaten was iedereen gewoon stil over hetgeen wat we net gezien hadden. Dan beseffen we maar weer hoe goed wij het eigenlijk hier hebben. Na deze ontmoeting zijn we doorgereden naar Etosha. Etosha is een heel groot nationaal park. Die avond hebben overnacht op een camping, genaamd Namutoni, middenin Etosha. Deze camping was omringd door een muur zodat de wilde dieren niet binnenkwamen.
Zondag 14 augustus
Vandaag zouden we vroeg opstaan zodat we vroeg het park in konden. De wekker ging dus al om 5:15 en om 6:15 gingen we weg want om 6:30 ging het park open. Vandaag zagen we onze eerste neushoorn. Deze liep over de weg voor onze bus en bleef zelfs midden op de weg nog even stilstaan. Het was net alsof hij speciaal voor de foto's even stil bleef staan. Om 10:15 gingen we terug naar Namutoni. Aan de kant van de camping hadden ze een waterplaats aangelegd waar de dieren konden drinken. Het was maar een kleine drinkplaats maar toch hebben we die middag nog wat dieren gezien. Er kwamen spiesbokken, springbokken en wrattenzwijnen. Na de lunch, om 14:30 zijn we weer teruggegaan het park in. Er was nu in het begin niet zoveel te zien maar toen we bij een andere waterplaats kwamen zagen we daar weer veel olifanten en giraffen. Om 18:30 moesten me zorgen dat we weer op de camping waren, want toen werd het donker en ging het park sluiten. Vandaag ben ik na het eten gelijk naar mijn bed gegaan want van al dat turen en het zoeken naar die dieren daar krijg je echt zware ogen van.
Maandag 15 augustus
Dit keer ging de wekker om de 5:00. Om 6:30 gingen we namelijk met de bus weg. De bus werd dit keer niet door Kassie bestuurt maar door Pascal, een ander lid van Kassie�s team. Marius, de rechterhand van Kassie, reed ook met ons mee. Kassie ging dit keer met zijn eigen auto vooruit om een goede plek te bemachtigen op de volgende overnachting's camping. Zodra hij dat geregeld had zou hij ons tegemoetkomen rijden. Kassie had die ochtend al tegen Pascal en Marius gezegd dat zij met de ons naar een bepaalde waterplaats moesten gaan want er waren die ochtend daar leeuwen gespot. En ja hoor, toen wij aankwamen bij die waterplaats lagen daar leeuwen met welpen. Dat was echt een leuk gezicht. Even later kwam Kassie ons al tegemoet te rijden en nam hij de bus over. Marius ging toen samen met twee andere meiden, die al eerder terug gingen naar het vliegveld. Daarna gingen we verder rijden naar Halali. Halali was ook een plaats in het park Etosha dat ook omringd was door een muur. Daar zijn we gestopt om te lunchen. In Halali heb ik ook nog een boek gekregen waarin alle dieren die daar in het park leven in staan. Na de lunch zijn we weer verdergaan rijden en weer gestopt bij een andere waterplaats en ook daar zagen we weer leeuwen. Deze leeuwen waarvan wel een stukje dichterbij dan de vorige. Verder zagen we ook nog veel olifanten, giraffen, zebra's, gnoes, springbokken, zwartkop impala�s en veel verschillende vogels. Later bij een andere waterplaats zagen we rode hartebeesten. Deze beesten worden zogenoemd omdat hun horens de vorm van een hart vormen. Bij een andere plek waar we ook zijn gestopt om dieren te kijken zagen we 5 leeuwen onder een boom liggen. We hadden vandaag echt geluk met zoveel leeuwen.