Het zou vandaag weer een lange dag worden. Om 5:45 moesten we opstaan, onze tassen inpakken, onze tenten afbreken ontbijten en om 7:45 gingen we weg. Vandaag ging onze reis naar een plaatsje genaamd Rhundu. Eerst moesten we de grens over naar Namibi�. Allemaal de bus uit met je paspoort en richting de grenscontrole. Daar kreeg iedereen een stempel in zijn of haar paspoort. Net over de grens zagen we een cobra liggen aan de zijkant van de weg. Kassie stopte daarvoor. Het was echt een mooi gezicht om die cobra daar te zien liggen. Iedereen moest er een foto van maken. Onderweg zijn we gestopt bij de Pupa Falls. Het zijn niet echt watervallen het is meer een kleine stroming, maar ja, zo worden ze nou eenmaal genoemd. Daar hebben we ook gelijk koffie gedronken en koekjes gegeten. Toen we de reis gingen voortzetten ben ik in een slaap cabine in de bus gaan liggen. Ik was zo moe en Kassie had speciaal een cabine voor mij leeggemaakt. Toen we die middag aankwamen op de camping kreeg ik van Kassie te horen dat ik die nacht niet in mijn tent hoefde te slapen. Op deze camping kwam Kassie al jaren en daardoor kreeg hij standaard daar een huisje. Deze keer mocht ik in zijn huis slapen samen met Patience. Dat was wel lekker. We hadden een eigen toilet en een eigen douche. Zelfs mijn oom en tante zijn 's avonds bij ons komen douchen. Om 15:00 die middag zijn we met z'n allen weggegaan om de plaatselijke bewoners tot bezoeken. Kassie had van tevoren allemaal zakken met lolly's gekocht die wij uit konden delen aan de kinderen daar. Ook hadden veel mensen schriftjes en pennen gekocht. Ook hadden mijn oom en tante oude t-shirts meegenomen om uit te delen. Iedereen ging met de bus en moesten daarna teruglopen. Ik gingen samen met Marius, de rechterhand van Kassie, met de auto van Kassie zodat ik niet terug hoefde te lopen. Die avond kwam er weer een groep om voor ons te dansen, te zingen en muziek te maken. Die avond zijn we weer met ze allen uit eten gegaan in het restaurant van de camping. Er was een lopend buffet en er waren lekkere toetjes. Na het eten ben ik naar mijn bed gegaan samen met Patience. Ik was die dag erg verkouden en had haast geen stem meer over. Maar ik heb in het bed wel lekker geslapen.
Zaterdag 13 augustus
Om 6:00 stonden we op, zijn we gaan douchen, hebben we onze tassen ingepakt en zijn we naar het restaurant gegaan om te ontbijten. Nu was er weer een lopend buffet. Om 8:00 vertrokken we met de bus naar Etosha, ongeveer 300 kilometer verderop. Onderweg zijn we eerst nog gestopt bij een markt. Ik ben daar met Kassie boodschappen gaan doen, want op het marktje waren bijna alleen maar groente en fruit te koop. Boodschappen doen met Kassie was erg gezellig. Als we iets nodig hadden was de schap daarna meteen leeg. We eindigden met drie volle winkel wagens. Onderweg kocht Kassie Babiaanappels. Deze werden namelijk aan de kant van de weg verkocht. Kassie liet ons allemaal proeven. Het is de bedoeling de je een pit in je mond neemt en erop gaat zuigen, want er zit allemaal vruchtvlees aan die pit, totdat de pit helemaal schoon is. Dan kan je de pit weggooien. Zo'n pit bevat heel veel koolhydraten. Na het schoon zuigen van zo'n pit heb je de hele dag geen honger meer. 's Middags zijn we gestopt bij een vrouw die potten bakte. Kassie kwam daar vaker en die vrouw kende hem ook. We mochten een kijkje nemen in haar huis en de omgeving waar ze leefde. Ook liet ze de potten zien die ze had gemaakt. Ik ben ook samen met deze mevrouw op de foto geweest. Daarna zijn we weer naar de bus gegaan om verder te rijden. We zijn wezen lunchen bij een Baboab Tree. Dat was een boom van 3000 jaar oud. Deze boom wordt ook wel de Creme a Tat boom genoemd. Olifanten houden van deze boom. Deze bomen houden namelijk veel water vast. In droge tijden maken de olifanten met hun slagtanden gaten in deze boom om er zo water uit te halen. Deze bomen waren ook ontzettend dik.