Wey berava ji jiyanê şirîntir, ey derya! Ez yê bisiûd
dê tavilê dîsan li derdorî mala xwe bigerrim!
Wey zelaliya rojê! li van deveran berê herdem
bi melevaniyan dişepîm ji zeriyên avî direvîm!
Li wê dera han e çavê kanîkê, diavêje vir pêlik kevzan,
cihê baweriyek xurt digire hesta bêgotin li vir.
Jiyanekê jiyame, û felek bi zorê jî nikare
ti car bistîne wê ya demê daye jî.
