I. ARTICULO -- Le articulo definite es *le* pro tote generes grammatical (masculin, feminin and neutre) e numeros (singular e plural) e le articulo indefinite es *un* pro tote generes. Con le prepositiones precedente 'de', e 'a' illo se combina in le formas 'del' e 'al'.

II. SUBSTANTIVO -- Le plural del substantivos termina in '-s' o (post consonantes) in '-es'. Un finalisante '-c' in le singular appare '-ch-' in le plural.

III. ADJECTIVO -- Le adjectivo es invariabile. Illo insenia necun concordantia in forma con le substantivo o pronomine que illo modifica. Illo pote sequer o predecer le substantivo al qual illo pertene.

IV. ADVERBIO -- Adverbios se deriva del adjectivos per le addition de '-mente' o (post un finalisantel '-c') per '-amente'. Il ha, nonobstante, numerose si-appellate adverbios primari le quales non termina in '-mente' e non es derivate del adjectivos.

V. COMPARATION -- Le grado comparative del adjectivos e le adverbios es exprimite per 'plus', le grado superlative per 'le plus'. Grados de inferioritate es similarmente exprimite per 'minus' e 'le minus'. E.g.. interessante, plus interessante, le plus interessante, frequentemente, minus frequentemente, Un lingua es tanto interessante como un altere, Nostre grammatica es plus breve que nostre dictionario, Inter su amicos ille es le plus interessante, Ille es su amico le plus interessante.

VI. PRONOMINES PERSONAL, ADJECTIVOS POSSESSIVE -- Le pronomines personal, excepto pro le prime e secunde personas plural, ha duo distincte formas usate como subjecto e objecto (directo o indirecte) respectivemente. Le forma del objecto normalmente precede le verbo (excepto le infinitivo e le participio passate, le qual illo seque). In tote le tertiel personas le forma del subjecto functiona etiam como objectos de propositiones. Le adjectivo possessive, excepto pro le prime e secunde formas plural, ha formas con, e sin, '-e' finalisante. Le formas curte occurre immediatemente ante le substantivos que illos qualifica. In le uso pronominal solo le formas plus longe es correcte.

VII. VERBO -- Le verbo ha un infinitivo le qual pote etiam esser usate como substantivo e duo participios (passate '-te' e presente '-nte') le quales pote etiam esser usate como adjectivos. In su conjugation il ha necun terminationes personal mais un complete ensamble de tempores (presente, passate, perfecto, plusquamperfecto, futuro, conditional) ambe active e passive. Illo ha un imperativo mais non un subjunctivo (excepto 'sia' de 'esser').

VIII. ORTHOGRAPHIA E PRONUNCIATION
Le litteras es illes del standard alphabeto roman sin accentos o altere signos diacritic. Le PRONUNCIATION es in total "classic" (vocales como in espaniol, italiano, o germano moderne; 'c' ante 'e', 'i', 'y' como 's' o 'ts', alternativemente como 'k'; 'th' como 't'; 'ph' como 'f'; etc.). Le ACCENTUATION es "natural". Illo cade plus frequentemente sur le vocal ante le ultime consonante.