deel 1
We reizen Nepal binnen vanaf de grens bij Darjeeling en reizen meteen door naar Kathmandu. Ondanks dat het slechts 600 Km is duurde dit ca 24 uur, waarvan de laatste 18 uur in een bus die in NL nog niet gebruikt wordt voor een ritje van Amsterdam naar Haarlem. Dergelijke busreizen geven je echter wel het gevoel hoe het er in een land aan toe gaat en heeft ook wel weer z'n charme. Marjon kan er echter nog steeds niet aan wennen dat iedereen, jong en oud, man en vrouw de ene rochel na de andere produceert. De oudjes achter ons in de bus produceerden volgens ons bovengemiddeld. De hele nacht werd er dan ook van diep achter in de keel opgehaald om de fluimen vervolgens uit het raam te spugen.
De reis wordt met 1 stop van een half uur door dezelfde chauffeur voltooid, geen gezeik over rijtijdenbesluit e.d. gewoon gaan. Wel wordt er natuurlijk op elk punt langs de weg gestopt (ook 's nachts) om mensen op te pikken en die vervolgens een paar kilometer verder weer af te zetten. Immers, elke rupee is mooi meegenomen. Wij hadden plaatsen geregeld met wat meer beenruimte, ware het niet dat deze bij de deur waren waardoor we volop konden genieten van elke uit -en instap van de plaatselijke bevolking.
Kathmandu
Als de bus 's ochtends via de slingerwegen in de Kathmanduvallei de stad nadert zijn we onder de indruk van het uitzicht. De natuur is overweldigend mooi. Een fantastisch berglandschap met uitzicht op de besneeuwde toppen van de Himalaya.
Omdat we de reisgids van Nepal in India iets te voorbarig naar huis hadden gestuurd hadden we geen idee waar we naartoe moesten en waren we ditmaal overgelevered aan 1 van de commissiemannetjes. Daar hoefden we dan ook niet al te lang op te wachten en voor dat we bij het busstation waren werden we in de bus al aangesproken.
We besloten maar op het aanbod in te gaan om bij zijn hotel te gaan kijken en dit pakte prima uit. Een prima kamer in het toeristencentrum voor weinig.
Als we de stad in gaan is het meteen een verademing. De temperatuur is aangenaam (ca 28 graden) er zijn veel restaurantjes en leuke winkeltjes. En we worden bijna niet lastig gevallen door taxichaffeurs of winkeleigenaren. Hier houden we het wel even vol!
We blijven nog een paar dagen in Kathmandu alvorens naar Pokhara te gaan om aan onze trekking te starten. Marjon heeft namelijk last van haar maag en moet naast het in de buurt van een WC blijven eerst aan sterken voor we de Himalaya in kunnen.
We maken een aantal stadswandelingen en bezoeken de vele tempels die Kathamndu rijk is. Er worden in een paar dagen meerdere fotorolletjes volgeschoten, want naast de tempels lopen er genoeg kleurrijke figuren rond die wel een foto waard zijn.
Trekking
Na wat rondvragen en rekening houdend met het seizoen (start monsoon) besluiten we de Jomson trekking te gaan doen. Dit is in de Annapurna regio en is 1 van de meest populaire trekkings. Omdat het vlak voor de start van de monsoon is, is het niet erg druk en is alles eenvoudig te regelen. We besluiten een gids/porter te nemen omdat we uit ervaring van Afrika hebben geleerd en omdat we er weinig voor voelen 10 dagen met 15 tot 20 kilo te moeten sjouwen.
We gaan met de bus naar Pokhara en daar blijkt het nog relaxter dan in Kathmandu. Geen uitlaagassen en drukte, maar heerlijk weer, terrasjes aan een meer en lekker eten.
Als we de volgende dag om 5.30 op het vliegveld aankomen blijkt het vliegtuig nog in Kathmandu te staan. We starten met een vertraging van 2 uur op een vlucht van 20 minuten.
Als we in Jomsom aankomen is het er al beduidend kouder en ruilen we onze korte broek en t-shirt in voor een lange broek en trui/fleece. Hoe is het hier in godsnaam in de winter?? Meteen hebben we spijt dat we onze slaapzakken naar huis hebben gestuurd en het de komende weken dus met onze fleece-binnen-slaapzakjes moeten doen.
Onze porter blijkt een nogal klein, ielig mannetje te zijn die bijna bezwijkt onder de volgepropte rugzak van Robert. Op weg naar onze eerste bestemming, Kagbeni wordt ook meteen duidelijk dat hij (zachtjes gezegd) niet een van de snelste is. Waar we in Afrika volledig gek werden gelopen door onze gids verliezen we hem hier al snel uit het oog!
De eerste tocht, waarvan we de route maar zelf uitvogelen, is fantastisch! We volgen een rivierbedding die ons leidt naar de woestijnhooglanden. Er groeit hier weinig en de schoonheid moet volledig van de stenen komen. Maar wat kunnen keien en stenen soms mooi zijn. De toppen zijn enorm imposant en hoe verder we lopen hoe meer we er van onder de indruk raken. We overnachten in een Tibetttaans plaatsje Kagbeni op 3200 meter hoogte. Aan het einde van de dag, als de zon achter de 8000 meter hoge toppen van de Annapurna verdwijnt, daalt de temperatuur erg snel. Het uitzicht wordt echter geweldig omdat ook de bewolking wegtrekt. We genieten bij zonsondergang met een uizicht op de toppen van een van de hoogste bergketens ter wereld. Dit geeft een fantastisch gevoel en is niet te beschrijven. De camera maakt in elk geval overuren en we proberen dit dan ook zo goed mogelijk vast te leggen.
Bedevaart
De tweede dag gaat onze tocht naar de Hindoestaanse en Boeddhistische bedevaartsplaats, Muktinath. De bedevaartsplaats op zich is niet erg bijzonder maar de bedevaartgangers die we onderweg tegen komen daarentegen wel. De meest kleurrijke personen, bijna allemaal op blote voeten, slechts gekleed in felgekleurde doeken. Er valt haast niet te communiceren met hen, simpelweg omdat hun engels bar en boos is maar het woord 'picture' is hen wel bekend en zo maken wij dus contact.
India
Nepal
Thailand
Laos
Indonesie
Foto's
Home
Reisverhalen Azie