| Robert en Jon op reis | |||||||||||||
| Nepal deel 2 |
|||||||||||||
| 1/2/3 | |||||||||||||
| Verenigde Arabische Emiraten India Nepal Thailand Laos Indonesie Foto's Home Reisverhalen Azie |
|||||||||||||
| ..........vervolg bedevaart Door de digitale camera kunnen we meteen het resultaat van de foto's laten zien en dat vinden ze geweldig. Ze willen allemaal individueel op de foto wat ons de meest prachtige plaatjes oplevert. Als we de volgende dagen onze reis vervolgen blijven we groepen Indiers en Nepalezen tegenkomen die op bedevaart zijn en het blijft elke keer weer een prachtig gezicht. In 2 dagen stijgen we van ca 1000 meter naar 3800 meter in Muktinath. Dit is tevens ons hoogste punt en merken goed dat de lucht een stuk ijler is. Het is hard werken tijdens de klim en zijn blij met een koud drankje bij aankomst.. De rest van de trekking zal lager zijn, maar niet meer zonder te klimmen. Gids Onze gids heeft het helemaal zwaar met de klim en loopt meer dan een uur achter ons. Dit zal de rest van de trekking ook zo blijven. Met name Marjon voelt zich een beetje schuldig dat hij zo'n zware tas moet dragen en wil elke keer op hem wachten. Als we wij andere trekkers en gidsen informeren blijkt het inderdaad niet zielig. Het is zijn werk en hij blijkt gewoon niet goed getrained. Een gemiddelde porter draag tussen de 80 en 120 Kg zonder problemen. Onze 20 Kg is er dus niets bij. Gezellig Vanaf de eerste dag kwamen we Criss, een Nieuw Zeelander tegen. Deze was alleen met zijn gids en volgde de zelfde route. Omdat we in elk dorp bijna de enigen waren besloten we min of meer stilzwijgend om op dezelfde locatie te slapen. De gidsen konden dan samen optrekken en wij konden het met hem prima vinden. De tocht zet zich de komende dagen voort door het berglandschap met gemiddeld 8 uur per dag lopen. Een paar dagen blijven we op ca 3000 meter en we hoeven niet zwaar te klimmen. We genieten van de omgeving en voelen ons gezond door de pittige fysieke inspanning. Hot Springs Op weg naar Tadopani moeten we bijna 2 Km dalen en dat merk je wel in je benen. Marjon krijgt last van haar knie en de eerste tekenen van vermoeidheid beginnen te komen. Tadopani is bekend om zijn hotsprings. Vanuit een natuurlijke bron komt water van ca 60 graden omhoog. Er is bij de rivier een bad gebouwd van ca 5 bij 5 meter waar naast het water van de bron een koud stroompje inloopt. Het water is dan met 45 graden eigenlijk nog iets te heet om overdag in te liggen, maar 's avonds heerlijk om de vermoeide spieren tot rust te laten komen. Omdat we een stuk lager zitten is de temperatuur overdag rond de 30 graden. Heerlijk om te relaxen en met een klim van 3 dagen naar 3300 meter voor de boeg besluiten we hier een rustdag te nemen. Dit blijkt een fantastisch besluit want in Tadopani staat er kip op het menu. Dat gaat er wel in na een lange tijd vegetarisch (3 keer eieren per dag) te hebben gegeten. De rustdag gebruiken we om in de hotsprings onze kleren te wassen en te relaxen. Naast het noodzakelijk wassen hebben we de rust ook echt nodig en met een koud biertje genieten we van het lekkere weer. We ontmoeten hier tevens Darren en Norah, een Engels stel die ook net uit India komen. Het is heerlijk alle ervaringen en frustraties over India uit te wisselen. Als we de volgende dag onze reis voortzetten sluiten zij zich bij ons aan. Poon Hill Het is twee dagen afzien met 6-8 uur per dag een steile klim tot 3000 meter in Gorepani. Vanaf hier gaan we naar Poon Hill. Dit ligt 350 meter hoger en heeft een perfect uitzich op de hoogste toppen (8000 meter plus) van de Annapurna range. Het is nog donker en erg koud als we de volgend ochtend om 4.00 uur op staan. We klimmen 45 minuten en zijn kapot als we op de top staan. Gelukkig is er als beloning warme thee te krijgen. Het echtpaar dat de marsen, snikkers en thee naar boven sjouwt doet dit elke dag voor de 5 toeristen die er in het laagseizoen zijn. Op de top waait het hard en is het erg koud. We kunnen het ons bijna niet voostellen hoe koud het er in de winter moet zijn. Helaas blijkt het bewolkt en zien we bijna niets van de pieken waar we voor zijn gekomen. Na 1,5 uur geven we de hoop op en gaan we weer naar ons guesthouse voor een ontbijt alvorens verder te gaan. We hebben immers nog een hele dag voor de boeg. Ziek Robert neemt een extra stevig ontbijt om er goed tegen aan te kunnen de rest van de dag. Na een paar uur begint hij echter te klagen dat zijn maag een beetje rommelt en zich niet zo lekker voelt. Voor de eerste stop is hij al twee keer de bosjes in gesprint om zijn maag te legen. lees verder....... |
|||||||||||||
| Vorige pagina Volgende pagina Home | |||||||||||||